et ideo dicā Cur bone iheſū tam velociter a tua ſponſa quāin cruce moriens deſponſaſti tm̄ abſtuliſti filiū ꝓtectorē: eᶠcontra eius hoſtes belligerū Forte voluiſti eum habere te-cum Certe dn̄e nō eo egebās vt ip̄a bn̄ quidē ei ſubuenifti. ſed nos orphanos reliquiſti Nō ꝯqueror ꝙ aliud qͣiuſtum ⁊ equū eſt feceris: qm̄ certe iam ip̄e me̓batur finemimponere huiꝰ vite laboribꝰ. et tecum eſſe: ſed doleo ꝙ tm̄ incurrit damnū eccleſia eo abeunte Utinā eū redderes: vt tuam regeret ſtabiliret ⁊ defenderet eccleſiā vt pͥus Quid deinceps bone ihū facient filij iacentes / eſuriētes / circueūtesfamelici ciuitatē vt canes: nō habētes quis eis panēfrangat? Sūt oues errātes nō habētes paſtorē: diſcipuli ſinedoctore. ceci ſn̄ ductore Heu pat̓ pie hieronime noſtre ſuſtentacionis baculis vbi es Quid tuus faciet currus. ſinete dulcis auriga Abi cubas. indica nobis Cur es nuncterre ſocius ꝗ in te nil voluiſti fore terrenū? Bethleem bethleem ciuitas iuda q̄ nō minorē de p̓ncipibꝰ eccleſie retinesquid feciſti Redde nobis quē retines patrē. Sꝫ ⁊ t̓ra tuquare audes retinē hominē non tuū: qui nil geſſit terrenūnil carnale? Certe ſua redoluit caro Suſpēde ⁊ tu pijſſimet xodoſi tua in ſalicibꝰ organa: nō pius ceſſet fletus cū tuirecordaris dilecti iheronimi quē amiſiſti Tanta deniqꝫ tibi inſit doloris affectio: qͣꝫta extitit dilectio Tanta ſit lamētacio qͣꝫtum damnū Sed que poſſit mortalium explicarelinguā: quāta eo ſuꝑſtite aderat toti eccleſie vtilitas. quāta ſingularis criſtianorū ſalubritas. qͣꝫtum certamen qͣꝫtaqꝫ hereticis deſtructio ac diſꝑſio Hic certe ōnibus criſticol̓