peribus faciunt bonū eſt vis vt opus tuū placeat deo: facvt de hoc pauꝑes gaudeāt: qd̓ tēplū ē carius deo qͣꝫ homoTemplū dei eſtis vos inquit apoſtolꝰ Cū pauꝑi manū tribuis: cum viro in ſuis neceſſitatibꝰ ſubuenis cū errātē adviam rectā ducis: o qͣꝫ admirabile ⁊ deo gratū templū edificaſti frange eſuriēti panē tuum ⁊ egens vagoſqꝫ inducin domū tuā cum videris nudū oꝑi eum: ⁊ carnē tuā ne deſpexeris Nemo ſe excuſans dicat: nō habeo quid pauꝑi fratri tribuā. Si veſtimentū vel aliquid vltra extremā neceſſi-tatem poſſides ⁊ pauꝑi indigenti non ſubuenis fures ⁊ latro ſumus filij ⁊ dilectiſſimi in rebus tꝑalibus ſolū diſpenſatores ⁊ nō poſſeſſores: ſi quid ſuꝑfluū quo alter frat̓ egeat poſſidemꝰ furamur ymmo peius facimꝰ qͣꝫ ꝗ furātur exinopia ⁊ neceſſitate Iſte tn̄ vltrā neceſſitatē retinet qͦ centūviuerēt ꝗ fame ꝑeunt. illi vni furtū facit iſte tot qͦt nō ꝯdo-nat patiētibꝰ neceſſitatē: dices forte miſer meū eſt nā hͦ meidimiſerunt mͥ ꝑentes: ſꝫ ſi hoc tui dimiſerūt ꝑentes quō tibipotuerūt dimittere qd̓ ſuū nō erat. Aſt ſi ſuū erat inquiesquis dedit ſibi: quid in mundū veniētes apportauer̄t: quidrecedentes ſecū ferunt Certe q̄ pauꝑū poſſidemꝰ in die iu-ditij corā oculis diuine iuſtitie vindictā exclamabūt: ꝙ hꝫaures audiēdi audiat: qmͥ nō vult credere heu qͣꝫ grauit̉ſentiet cū diuitie ſue trāſierūt in egeſtatē Lex natural̓ hec p̄cipit vt qd̓ ab alijs deſideramꝰ hoc alijs faciamꝰ Quid aliud lex vetus p̄dicat At euāgeliū p̄cūctare vndiqꝫ quid aliud inſinuat Uere corā deo iudice erūt teſtimonia: quid gͦdicā his ꝗ̄ ſolū lapides ꝯgregāt ⁊ muros erigunt in alti-