diebus vite mee In quo fidelis deus in verb̓ ſuis ⁊ ſanc-tus in omnibꝰ operibus ſuis. aperit manū ſuā vt meā exulem animā hūc vſqꝫ in carcere mortꝭ huius ob reatꝰ meigeītorꝭ ade reuocet ad ſuꝑnā patriā. recuꝑatā filij ſui ſāguine p̄cioſo Nolite filij mei dilectiſſimi quos ſemꝑ habui inviſceribus caritatis impedire gaudiū meum: ne ꝓhibeatꝭreddere terre quod ſuū eſt. Corpus meū ſtatim exuite: terre date ex qua factū eſt: vt redeat vnde venit Quibꝰ finitiverbis: ōnes fratres lacrimis madefacti denudātes ſuumſacratiſſimū corpus. ita ſqalidū ⁊ deforme abſtinētijs qd̓quidē t̓ribile cunctoꝝ viſui cernebatur Nā tanta erat affectum matie. vt oſſa eius potuiſſent ꝑ articulos numerari.Sic verberibꝰ cruētatū vt potius leproſi corpus credereturqͣꝫ ſani Nude humo ꝓtinus tradiderunt ⁊ ip̄m corpus ſacci lintheo cooperuerūt Aſt vbi vir dei terre ſenſit aſꝑitatemnimiū iocūdatꝰ cōu̓ſꝰqꝫ ad fratres p̄ dolore ⁊ anguſtia lacrimarū fontibus inundātes inquitDe paceOrtor vos cariſſimi fratres mei ⁊ dilectiſſimi filij qͦsgenui ⁊ cupio in viſceribꝰ iheſu xp̄i ꝑ dilectionē ⁊ caritatem qua dilecti vos vt pacificari nūc pacē habeat Decet em̄ vos tamqͣꝫ dei miniſtros domeſticos ⁊ amicos. adſpiritualea anhelare. vt fitis alijs ad exemplum. Uos ꝙͣſpirituales eſtis cur iſtas tot infructuoſas funditis lacri-mas Pctōꝝ recordatio vob̓ ſꝑ lacrimas inducat. Tamprōpti eſtote ad lacrimas: ſicut fuiſtis gaudētes ad culpāSi quis morit̉ pctō flete Nā ſicut malꝰ ad penitēciam amorte ſurgit. angeli gaudēt in celis Certe ſi bonꝰ pctō mox.I III