gans oues ſuas in finu ſuo Nouiſſime diebus iſtis curſu intolerabili ⁊ oneroſo agonis grauiſſimi in quo ⁊ ca-ro concupiſcit aduerſum ſpiritum ⁊ ſpiritus aduerſus carnem feliciter conſūmato portūqꝫ tam diu concupito de naͣuigatione huius marꝭ procelloſi iniquo ſūt reptilia innu-merabilia ⁊ inimicorum agmina colluctantia. vt decipiant ⁊ trucident rectos corde iam optento ſuū dilectiſſimūfilium hieronimū exutum toga mortalitatis ⁊ putredi-nis huiꝰ carnis miſerrime ꝑpetue immortalitatis brauiodecoratū ad celeſte atriū euoͣuit vt illd̓ qd̓ videbath̓ in enigͣteibi videat facie ad faciē Quē cū extrema eiꝰ hora egredi decorpore vrgeret. iam completis nonaginta ⁊ ſex annis febre eſtuans valida ſuos circa ſe voluit filios eſſe in vnumquos ſicut nouellas plantationes ſtabiliuit a iuuentuteſua Quorum vultꝰ luctu graues intuens vt pius ⁊ miſericors hijs pauliſper motꝰ fletibus infremuit ſpiritū ⁊ la-crimans. in me aliquātulum oculos eleuans plana voceinquit. Fili euſebi cur iſtas inutilites effundis lachrimasNonne vanum eſt ſuper defunctum lachrimas producereQuis viuens non videbit huiꝰ corporꝭ ſolutionē Quodſemel locutus eſt deus et audiſti. audes contradicere: Etnoſti vllum reſiſtere poſſe voluntati ſue. Iam fili rogonon ſecundum carnem ambules: deſine flere. Certe noſtre milicie arma carnalia non ſunt. Deinde vultu hilariet iocūdo. alacri voce ceteros alloquens filios exclamauitCeſſet meror luctꝰ abeat Sit oīm̄ vox vna gaudētiū qm̄ecce tēpꝰ acceptabile. ecce dies iubilationis ⁊ leticie p̄ ōibꝰ