LiberCa.ſcd̓sxviij.

roſacee ꝑ eleuationē facta que ſoletab alchamiſtis aurum fieri ſophiſticatum. ſed hac aqua deus noluit dicti viri innocentia maculari et ideoeffuſa diſparuit Dalſamo vero cuꝫdictus homo debilitatus viſu vſusfuiſſꝫ neſcius quaſi ꝯmuni oleo perdies aliquot. recuperauit integerrime viſum et poſt cognito per preſbiterum ſuū ꝙ eſſet balſamum vendidit illud ineſtimabili precio ⁊ prolapidibus quos inuenerat precioſiſpecunias copioſiſſimas et multasaccepit. Factuſqꝫ diues et inclitusglorificauit deum et poſt ſe filios ⁊nepōtes ſuos in multis cōpijs dereliquit. Studeant ergo apes fideliūhoſpitalitatis gratia pauperes etperegrinos ⁊ maxime probatos vita ſecum recipere et neceſſaria miniſtrare¶ De auaricia cauenda Ca. xxi.Um plura animaliuꝫ genera cupida ſint ⁊ auara. apūgenus nullis auaricie ſpurcicijs ſcatet. ſed ſuper beneficiū gratulat̉. Et digne quidē qꝛ auaro ẜmverbū ſapientis nihil eſt ſceleſtius.et hic ſuppleas xp̄iano Eſt enim ẜmapoſtolū auaritia idoloꝝ ſeruitusquod ē peccatū maximū et xp̄ianisfinibꝰ ꝓpulſandū. Hāc auaritiam ⁊ph̓i deteſtant̉. dicit enī ſeneca in ꝓuerbijs. In nullo auarꝰ bonꝰ eſt. inſe peſſimꝰ. Cupiditatē effugere. regnū eſt vincere Negādi cauſa auaronunqͣꝫ deeſt. Pecunia ſi vti ſcias eſtancilla. ſi neſcis dn̄a. Pecunia nō ſaciat auarū ſed irritat. Quid hac re

ſtultiꝰ reputamꝰ; Nihil ſatis eſt morituris. qͣꝫdiu ſatis nihil tibi fuerit.ip̄e alijs ſatis nō eris. Reſiſtendū ēoccupationibꝰ cupiditatū nec explicande ſed ſubmouēde ſūt. ſi ſemel intrauerit locū ſuū alias inſtituet pͥncipijs illaꝝ obſtemꝰ. melius nō incipientqͣꝫ deſinēt. nos ceca cupiditasin nocitura nō ſaciatura precipitatquibꝰ ſi inqͥt ſatis eſſe fuiſſet qui nōcogitamꝰ qͣꝫ iocundū ſit nihil habe̓qͣꝫ magnificū plenuꝫ nec ex fortunapendere Diſcedat aliqn̄ iſta inſidioſa bona et ſperātibꝰ meliora ſiquidin illis eſſꝫ ſolidi aliqn̄ implerēt nūchauriētiū ſitim. ꝯcitat nō extinguūt¶ Cū dyogeni a capite de nocte furſacculū cū numis trahere conaret̉.et ille ſentiret. Trahe inqͥt infelix vtfacias vtrūqꝫ dormire. docueris ergo mobilia eſſe que dedit caſus. etmaiore curſu fuge qͣꝫ venire nec hisportionibꝰ quibꝰ ad ſūmaꝫ ꝑuentūeſt retroire. ſed ſepe inter fortunammaximā et vltima nihil penitꝰ intereſſe. ¶ Unde ꝯtigit vt didici fratreminore referente in porta frōtis eccleſie cathedralis in gallia ymagovſurarij ſculpta deſuꝑ de lapide qͣſicū ſacculo pecunie euidētius p̄mineret. vt aūt quidā maximꝰ ⁊ ditiſſimꝰvſurarius ciuitatis eccleſiaꝫ debuitintrare ꝑ portā. imago vſurarij deſuꝑ cadens. caput intrare conantisilliſit et repente contritus turpiterexpirauit. ¶ Uidi et ego ipſe in brabancie partibus vſurarium nequavalde qui multos nobiles et potentes exheredauerat et ip̄os pauꝑes