Liber
Ca.ſcd̓s
De bono hoſpitalitatis. Ca. xx.Ant apes hoſpitalitatisvirtuti dedite Apes enī extraneas dūmodo bone etmitis nature ſint ſecū r̄cipiūt Quidmiri Per hanc enī et Loth euaſit incendiū Et abraham receptis et refectis angelis meruit benedici Et apoſtolus. Hoſpitales inquit inuicēſine ſimulatione Et bene addidit. ſine ſimulatione qꝛ maxime iſto tꝑein pluribꝰ videmꝰ hoſpiciā ſimulatavt hoc faciant hoīes aut ꝓpter verecūdiā honeſtatis aut ꝓpter fauorē ⁊ gloriā ſecularē. pauci vero ſimpliciter ꝓpter deū. Et vere credo qͥmodo indigentibꝰ hoſpiciū exhiberet ei etiā dn̄s refunderet in pn̄ti. etde hoc digna fratris predicatorisrelatione manifeſtū miraculū enarrabo ¶ Fuit in roma vir pius et bonus qui indifferenter homines religioſos et pauperes ad hoſpiciū īuitabat. ꝯtigit aūt eū ꝯfectū ſenio attenuari vel aporiari rebꝰ tꝑalibuset anguſtiabat̉ plus ꝙ ſolita hoſpitalitatē exerce̓ nō poſſet qͣꝫ ad vſusſuos. ſufficientiā nō habere Cumqvna noctiū anxius ꝓ talibꝰ iaceretin lecto ſemiuigilās audiuit vocē dicentē ſibi. Uidi caritatē tuā quā inexhibenda hoſpitalitate multo tꝑeinfatigabilit̓ habuiſti. et ꝑ hanc advitā deueniſti pauperē Iolo ergonō ſolū in futuro remunerare te. verū etiā in pn̄ti Loquere illi diuiti. etde vineā tua que melior ē cū vineaillius cambiū facies Ipſe aūt liben
ter annuet verbis tuis. Habita ergo illius vinea in medio illius acerbum fodiens in ꝓfunduꝫ et ſub eoreperies quod rationis cōpijs ē inviſum. Ad hanc igitur vocem cumnō homo ꝓtinus obediret. ſecūdoquoqꝫ et tertio idem quod vox diuina primo precepit Tuc homo addiuiteꝫ veniens obtulit concambiūvinearuꝫ Tui diues. Libenter inqͥt⁊ quo melior tua vinea mea tibi ſoluaꝫ. Cui pauper nolo ait. ſed equovalore ꝯcambium fiat. et factum eſtſic. Mox pauper ꝯmunicato ſecreteꝯſilio filio quem habebat et duabꝰpariter filiabus ad aceruū cum eisſupradictū accedit in vineaꝫ et incipiunt fodere cum ſpe magnā Cūqꝫdiu fodiſſet nec adhuc effectus ſui ſignum aliquod inueniſſent. ceperūtpatri ſuo filius cum ſororibus inſultare. Quibus pater. Nullo ait modo poſſum crede̓ ꝙ fruſtrabor aceruo Pater igit̉ cuꝫ filijs viriliter inſiſtentes tandē in ꝓfundū inter ingēces lapides vas marmoreuꝫ plenūaquā. et in ore ip̄ius vaſis ollam vitream plena balſamo. et in oreficioolle vas partiuꝫ fictile. et in eo treslapides precioſos. ſmaragdum. ſaphirum et carbunculum quātitatisnon modice reppererūt Nihil ergoaquam in vaſe marmnreo reputantes eā effuderūt. que vt mox ē effuſa inſtrumēta erea in quibꝰ laborauerant ꝑfuſione ꝯtingens caloremeris in pulcerrimi auri ſpeciē cōmutauit. Erat enim aquā ex ſanguineet carnibus baſiliſci in modū aque
SZ