Caſcd̓s.xij.Liber

contumeliam patiens. eſtimari nonpoteſt. Ibi ſe animꝰ preꝑauit ⁊ indixit ſapiētiā vl̓ pacientiā non equeapparet qͣntuꝫ habeat firmitatis. ſiquid dari deberet ipſe nō ꝯſiderando ſuppleuit ⁊ cogitauit aliqͥt cōſuetudini ſue ſibi nil deeſſe. Multa qͣꝫſuꝑuacua eſſent non intelleximus niſiquādo de eſſe ceperūt. Utebamurvero illis nō quia debebamꝰ ſꝫ quiahabebamꝰ. Sapiens aſſueſcit futuris malis et que alij leuia faciūt diupaciendo. leuia facit diu cogitādoNulla res adiuuat eque curſū viteqͣꝫ temꝑ ancie moderamē Corp̉ ml̓tis eget rebus vt valeat. aīmꝰ ex ſecreſcit ſeipſū exercet et alit. Uirtusnihil vacae̓ patit̉ iocis. totū aīm tenet d̓ſideriū oīm tollit. ſola ſibi ſat)eſt et oīa oꝑa eius cū ipſa ꝯcordātet ꝯgruūt Quēadmodū deſideraredelicatas res luxurie ē. ita vſitataset nō magno ꝓbabiles fuge̓ demēcie eſt. Due voluptates ſūt guſtꝰ ettactus. hoībus ꝯmunes ⁊ beſtijs ⁊idcirco in pecudū numero habendiſunt qui his ferinis voluptatibꝰ innitūtur beſtialiter. Nō iocūda res ēaqua ⁊ polenta ac fragmen ordeacei panis. ſꝫ ſūma voluptas ē poſſecaꝑe ex his etiā voluptatē et ad ioſe deduxiſſe qd̓ nulla fortune iniquitas poſſit. Maior ſum et ad maioragenitꝰ qͣꝫ vt macipiū mei corꝑis ſimqd̓ equidē nō alit̓ aſpicio qͣꝫ vincl̓maliqd̓ libertati circūdatū. cōtemptꝰaūt corꝑis ſui certa libertas ē. Uidi hoīem int̓ modernos excellētiſſime gr̄e in p̄dicacōe ⁊ exhortacione

fideliū magiſtrū ioh̓em ꝯgnomētoranchū canonicū regularē ſc̄i iohānis in vineis ſueſſiōis wvatinianēſeꝫet poſtea bleſenſem abbatē. hic qͥdein abſtinentia ſedulus et om̄i ꝟtutechoruſcus a ſe multo vſu ⁊ violētiaꝑcitatis extorſerat vt ei eqͣli mō rudiſſimi et delicatiſſimi cibi ſaperentore ſumpti Nec hoc credimus naturali potentia cōtigiſſe ſed virtute illius et gracia qui hoc oli egerat iniudeis vt ſcd̓m illud celeſtis cibusin ore omnium ſapiebat.¶ De ſilencio ⁊ eius virtuteCapitulū duodecimū.Imul ſilent. Adueſperaſcente enim die in alueo ſtrepūtmiuꝰ ac minꝰ donec vna circuuolet vocis bucina qͥetē imꝑanset hoc caſtroꝝ more hoc idē faciūtin matutino. Ad lr̄aꝫ ego ipſe iſta inapibꝰ ſum exꝑtus ⁊ iſta tꝑe eſtatispoteris exꝑiri. Silenciū ab yſaia p̄cipue ꝯmendatur vbi dicit. Cultusiuſticie ſilenciū. Et bene dicit cultuꝫiuſticie qͥa teſte iacobo ſiquis ſe putat eſſe religioſum non refrenans liguam ſuam huius vana eſt religio.Opulentiſſima terrarū egiptus ranis loquacibꝰ legit̉ flagellata. Un̄compulſi ſunt orare moyſen vt dominus auferret ab eis ranas. ita etvere r̄ligioſi magis qͣꝫ ſeculares tēptantur ranis. ſemper enim nitimurin vetitum. Iheremias quoque inperſona religioſorum dicit. Ingrediamur ciuitatem munitam. religionem intellige. et ſileamꝰ ibi quia dominus deus noſter facit nos ſilere.