LiberCa.primus.xx.

ſerunt. Qui fortius qͣꝫ prius ſpretisillecebris ſic annis duobꝰ vel tribꝰin carcere ꝑdurauit. Romā igit̉ adiens magiſter ordinis predicatoꝝpie et beate memorie Iohānes ſuꝑraptū ⁊ īcarceratione fratris imꝑatori friderico cōqueſtus eſt. Qui reexaminata et inuentā vt dictū eſt p̄fatos nobiles queſiuit ad pena necvllomodo mortis ſentētiam euaſiſſent ſi dictus magiſter in querimoīaꝑſtitiſſet. Sed veritus eſt iuditiū ſāguinis et imꝑatoris animū. mitigauit Grauiter enim audita tanta inhūanitate fratꝝ in fratrē ceſar cōmotꝰ erat. Deterriti ergo dicti fratres ſoluerūt fratrē qͥ trāſmiſſus eſtpariſius a magiſtro ordinis eiuſdēnec diu diſtulit ſatha infidias ſꝑgēadoleſcenti. Inſtinctu enim fratrūſuo ꝝ carnaliū ⁊ amicorū quos habebat ī curia ꝑ litteras apoſtolicasiterum mandatus eſt Ueniēte igit̉mox a papaᵉ precipiter vt regimenabbatie montis caſſini ſuſciperet q̄vtiqꝫ maxima erat in tocius apolieet capanie ꝑtibus p̄latura. Septeꝫenī epiſcopatus ſubiacent abbati illi qui ⁊ ipſe pontificale offitiū in omnibus amminiſtrat Renuit ergo p̄clariſſimus adoleſcens nec ordineꝫvel habitum ſuum deſere̓ vlla conditione conſenſit. Cui cū papa concederet vt in ordine ⁊ in habitu ſuopreeſſet offitio noluit ille et claꝫ prolapſus a curia fugit et in coloniamagrippinam venit ſtuduitqꝫ in locoillo. quo vſqꝫ preclarꝰ lector fratrūibidem frater albertus pariſius eſt

tranſlatus. et pro incōꝑabili ſciētiatheologie cathedrā ſortitꝰ eſt Poſtquem et idem frater thomas conſimilis ſolennitatis regimen et cathedram adeptus eſt. et digno r̄munerationis honore ad decus ordinisincolumis ꝑſeuerat. His narratisnō ambigo ꝙ bonuꝫ deſiderat quiepiſcopatuꝫ deſiderat ſꝫ tamen quinon tantū preeſſe deſiderat ſed prodeſſe. O vtinā multi tales. Si ergoconfuſionem et obprobrium eternepene effugere volueris cū prelatisꝓuidis ⁊ ꝑfectis laſſos ⁊ abe̓rātesꝓſequere. ne per tuam negligentiāaut duritiā depereāt aut exēplum.¶ Ꝙ p̄latus ſit benignꝰ ⁊ ſollicitꝰpro pace ſeruanda. Ca. xxi.Ec regis benignitas et ſollicitudo maxīa circa popuUos ⁊ circa regē populi obediētia adeo ꝑſeuerāt. vt nūqͣꝫ odioaūt diſcordia īuicē moueāt̉ Ecce qͣꝫculpādūē viciū natnē corrupte vtilld̓ īcōtamīatū ẜuet b̓uis vita ⁊ inuolatilibꝰ aꝑis ⁊ hō roīs capax tāferali mēte trāſgredit̉ It enī gl̓ioſiſſimꝰ augꝰ. ī li. de ciuitate dei dicitNihil enī ē hoīm gene̓ tā diſcordioſū vicio tā ſociale natura neqꝫ ꝯmodiꝰ ꝯtra viciū diſcordie vl̓ cauēdūne exiſtēt vl̓ ſanādū cū extitiſſꝫnatura ſanae̓t̉ hūa qm̄ ꝓpt̓ ea deꝰ creae̓voluit vnū de qͦ ml̓titudo ꝓpagae̓t̉vt hac āmoīcōe ⁊ ī ml̓tis ꝯcors vnitas ẜuae̓t̉ Dūqͥd pleqꝫ ī ſociabileset ſoliuage beſtie ſūt. vt leones vulpes ⁊ aqͥle tigreſqꝫ l̓ vrſi qͥ filijs ſuismites īmurmurāt pacata fēocitate