Ca.pͥmꝰ

xx.

ante ſuſcitauerat mortuos. poſteavero vnū Apud ſanctū victorempariſius referentibꝰ canonicis audiui ꝙ quidā canonicꝰ regularis eratvita genere et litteris pollens. Electus ergo in epiſcopuꝫ renuit et ꝑtinaci ꝯſtantia ꝯtra plurimoꝝ et maiorū ꝯſiliū ſe ſubtraxit. Moriturꝰ autem poſt multos annos ſocius quidā eius qui eū multū dilexerat adiurauit eū quatenꝰ ad ſe ſi deus permitteret reſolutꝰ morte rediret. Etannuit ille ſtatimqꝫ defunctꝰ eſt. necdies multi poſt mortē eius defluxerant. tū ecce anima ẜm ꝙ ꝓmiſeratrediēs eminꝰ in pariete crucis ſignūimpreſſit dicens. De dubites ne vacilles in viſu. ſed quere quod vis etme ſinas ad pociora tranſire. Moxſocius ad viſionē exultās et ſolicit̓inqͥt valde fui ne grauiſſimā ad minus penā in purgatorio ſuſtineresquia refutaſti ꝯtra maioꝝ ꝯſiliū tāꝑtinaciter preſulatū in quo ad ſalutem animaꝝ tot et tanta bona facere potuiſſes. Cui aīma. In me inqͥthͦ ordinauit clementiſſima bonitasſaluatoris. qꝛ ex tunc timui et nuncſcio. ſi ep̄atꝰ cāthedrā aſcēdiſſem. ꝑpetue dānationis ꝑiculū incidiſſemet hoc dicens qͣi cū ingenti coruſcationis lumine ꝑtranſiuit. Sed et venerabilis hugo cameracēẜ eccleſiedecanꝰ vir in omni honeſtate et generis nobilitate clariſſimꝰ cum in diuerſaꝝ eccleſiaꝝ ep̄atibꝰ ſe prīcipari formidaret nec poſſet ſubterfuge̓ſedis apoſtolice iuſſionē. derelictisomnibꝰ monaſteriū cyſtercienẜ ordinis in vacellis ꝓpe tornacū ingre

di cogitauit. Tūqꝫ ꝓpoſito declarato accipitrē decē mutōnū poptimūquē habebat multi nobiles peterētmira curialitate diſſimilauit et veniens ad portam cenobij monachusmox futurꝰ accipitrē pedū vinculisſoluit et ad auras libere volare permiſit. huiuſmodi verbis vſus. Hicte dimitto laxū placidūqꝫ remitto.Libertate frui ꝓ bonitate tui. Hecmora multi dimiſſū accipitreꝫ caꝑevel reuocare conātes fruſtrati ſuntqꝛ poſtea nunqͣꝫ ꝯparuit. Et hoc qͥdeꝫ in iunioribꝰ diſpenſatiōe ꝑmittitur. vt in auibꝰ celi ludant horis ettemporibꝰ ꝯgruis. ne temptationūdiuerſaꝝ fluctibꝰ ſubmergant̉. Deip̄o etiam beatiſſimo viro et illud inmonaſterio vt ip̄e met audiui a monachis qui viderūt memoriter ferebat̉. In menſa nouiciꝰ ſedens paſſeres aduolātes de manibꝰ eius panis minūcias capiebāt Suꝑ quo amagiſtro nouicioꝝ leuit̓ redargutꝰhis verſibꝰ paſſeres ẜm ꝯſuetudinēveniētes alloquit̉ dicēs. Paſſer abinec habe miꝝ ꝙ abire cogaris. Etas ordo iubet. te mͥ nō tibi me. hicvt dignū erat maluit ſb̓ habitu monachali late̓ ſub regula qͣꝫpōtificaliīfula decorari. In hꝰ morte beatiſſima ex īnumerabiliū angeloꝝ pn̄tiatātā dulcedo credit̉ reſultaſſe. vt oībꝰ qͥ pn̄tes erat ſingularis gr̄a videret̉ infūdi. Diſcāt gͦ fideles culmīareuereri ⁊ neqͣqͣꝫ cātedras īpudent̉aſcēdant qꝛ qͣnto ſtatꝰ altior tantocaſus grauior. Sꝫ et illud ſolēne miraculū ad terrorem oīm prelatoꝝenarrabo. Clericꝰ quidā in ſynodo