Preceptum
Duodecimum.Capitulum
Decimumintellectus creati n̄ ſufficit ad deieſſentiam ſꝫm illd̓ Ro. vj. gracia deivita eterna. oꝑtet ꝙ ex diuina gr̄aſuꝑcreſcat ei virtus intelligendi. ⁊hoc augmentū virtutis intellectīevocamus lumen glorie. Et eſt illudde quo d̓r Apoca. xxj. ꝙ claritas d̓iilluminabit ea ſcꝫ ſocietatē deū videntiū. ⁊ in Psͣ. in lumine tuo videbimus numen. et ſꝫm hoc efficimurdeiformes id ē deo ſimiles ſꝫm illd̓.j. Iohis. iij. Cū apparuerit ſimilesei erimꝰ. huiꝰ etiā luminis et donimagnitudo facit ꝙ quis in pr̄ia plura in deo videt ꝙ aliꝰ et ꝙ plus diligit et gaudet. vn̄ vbi sͣ. dicit tho.videntiū deum vnꝰ alio ꝑfectiꝰ videt. et hoc erit ꝑ hoc ꝙ intellectꝰvniꝰ habebit maiorem virtute videndi deū. facultas aūt vidēdi deūnō ꝯpetit intellectui ꝑ naturam. ſꝫꝑ lumen glorie quod intellectū inquandā deiformitatē conſtituit. vn̄intellectus plus ꝑticipans de lumine glorie ꝑfectius deū videbit. plꝰaūt ꝑticipat de lumine glorie q̄ plꝰhabet de caritate quā hic meruit ⁊ad patriā attulit. qꝛ vbi eſt maiorcaritas eſt maius deſideriū. et deſideriū qd̓ ammo facit deſiderantemaptū et patulum ad ſuſceptione deſiderati. vn̄ qui plus habebit de caritate ꝑfectius eū videbit et beacior erit. D ¶ Sed q̄reres videbitne minimꝰ btūs ſpēs om̄es ⁊ genera reꝝ et racōes eaꝝ. Rn̄. idem ꝙſic. qꝛ naturale deſideriū racōnaliscreature eſt ad ſciendū omnia q̄ ꝑtinent ad ꝑfectione intellectus creati. et hec ſunt ſpēs et genera reꝝ ⁊racōes eaꝝ que videbit in deo quilibet vidēs eſſentiā diuinā. Cognoſcere aūt aliqua ſingularia et cogi-
tatus et facta eoꝝ nō eſt de ꝑfectione intellectꝰ creati nec ad hoc naturale deſideriū. tendi tn̄ vt ſuprahabitū eſt in autoritate Anſꝫ. Talia em̄ cognoſcimꝰ. vn̄ videbit vnꝰquiſqꝫ cogitacōes alterius ꝓut ip̄evult dicente Gre. vniuſcuiuſqꝫ mētem ab alterius oculis corpulentianequaꝙͣ abſcondet. dato etiā vt di.Tho. ꝙ tunc ſolus deus videreturqui eſt fons et principiū tocius eſſe⁊ veritatis. ita repleret deſideriuꝫnaturale ſciendi ꝙ nihil aliud quereret̉ ⁊ beatꝰ eſſet. vn̄ dicit beatꝰAugꝰ. v. ꝯfeſſi. Infelix homo quiſcit om̄ia illa ſcꝫ creaturas. te autēneſcit. Beatus aūt qui te ſcit etiaꝫſi iſta neſciat. qui vero te et iſta nōuit. nō ꝓpter illa beatior. ſꝫ ꝓpterte ſolum beatus. hec ille E Sꝫquereres videbit ne vnus in eſſentia diuina plura ꝙ aliꝰ de his quedeus facere pōt. Rn̄. ibidem. horuꝫque deꝰ facit vel facere poteſt tanto aliquis intellectus plura cognoſcit quanto ꝑfectius deū videt. Inpatria ergo videbimꝰ deum in ſe ⁊deū in nobis et nos in deo. et deumī creaturis et creaturas in deo. Cognoſcere aūt deū in ſua eſſentia eſtviſio meridiana. Cognoſcere verocreaturas in verbo id eſt in diuinaeſſentia eſt viſio matutina. Sed conoſcere creaturas in ſe hoc ē in proprio genere eſt ognitio veſꝑtina.In via ant quintuplex medium eſtinter nos et deum. Primū peccati.Eſa. lix. pcta veſtra diuiſerūt intervos et deū. hec impediūt ne deꝰ videat̉ et cognoſcat̉ delectabiliter.et eſt mediū impioꝝ. Scd̓m mediūſunt creature. Ro. j. Inuiſilia deia creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſunt