Preceptum

Capitulum

Decimumoculi diſtantiꝰ moueri amplius qͥmille milia miliarioꝝ ⁊ ꝓbat ibidēvn̄ Augꝰ. etiam dicit. ꝓtinus vbivolet ſpiritus erit et corpꝰ. Simile eſt iam de animo per imaginationem. qui de roma imaginata in tēpore imꝑceptibili imaginari p̄t pariſius. Verūtamen melior aīa ſicuthabebit corpus ꝑfectius ita etiammoueri pōt velocius. ſed mō corꝑanoſtra ſunt tarda. Tum qꝛ elemētaterre in nobis mouēt deorſum ⁊ leue ſurſum. et ſic de alijs. Tum etiāqꝛ appetitus mouēdi in nobis ſuntinterdū ꝯtrarij vt ſenſualitas mouet qtra racōem. de hoc dono dicitAnſꝫ. li. de ſimili. nunc ꝑtim agilesſumꝰ. ſꝫ in hoc etiā a paſſeribus ſuꝑamur. ſed tunc ſicut angeli a ceload terrā dicto celeriꝰ mouebimur.Vides em̄ quāta celeritate ꝑ angelum homo ab Abacuck delatus ſitdanieli a iudea in caldeaꝫ. par eritvelocitas quibꝰ ꝓmiſſa eſt equalitas. Si em̄ reſurrectio in ictu oculifiet. ſic ⁊ noſtra oꝑaco fieri pōt cūcorruptile induerit incorrupcōem.ſicut em̄ velociſſime radiꝰ ſecularisab oriente fert̉ in occidens. et oculi viſus a terra in celū ſicut animuſcū corꝑe quo voluerit. hec Anth.Huic etiā doti appropriat̉ corꝑislibertas. de qua ibidem dicit libereſt. qui cogi nō pōt ad ea que nolitnec ab eo quod velit. ſed hoc nullꝰintegre hic habet ſed in futuro beatus quicūqꝫ certe angelis ſimilisefficit̉. eoꝝ libertatem habebit. ⁊ſicut in angelis nō eſt inſtrumentūqd̓ obſiſtet ac impediat aūt ꝯſtringat ꝓ velle ſuo cū omnia penetretſicut ⁊ xp̄s clauſo ꝓdijt ſepulcro qͥhoſtio clauſo diſcipulis apparuit.

Septimūcuī xp̄o ſimiles erimus. In illa em̄vita ſi bonus fuerit nihil pacieturab eo qd̓ nolit ſed agere ꝑmitteturquecunqꝫ voluerit. hec ille. ¶ TVndecimū extrinſecū gaudium eſtquarta dos dicta cleritas de qua. j.Coꝝ. xv. ſeminatur in ignobilitateſurgēt in gloria. qd̓ ad claritatem ꝑtinet. et Math. xiij. fugebūt iuſti ſicut ſol in regno patris mei. hec claritas erit intrinſeca corꝑi glorioſo⁊ cauſabit̉ ex redundacia anime adcorpus. et ſꝫm ꝙ aīa fuerit maiorisclaritatis in lumine glorie et fruitione beatifica ſꝫm hoc plus corpꝰeius clarificabit̉. ideo. j. Coꝝ. xv.d̓r. ſtella differt a ſtella ī claritate.ita et reſurrectio mortuoꝝ. et ita īcorꝑe glorioſo cognoſcetur gloriāanime. ſicut in vitro cognoſcit̉ color corporis qd̓ otinet̉ in vaſe vitreo. vt dicit Grego. ſuꝑ illud IobNō adequabit̉ ei aurū vel vitrumhec Tho. Etiā patꝫ ꝙ corꝑa glorioſa erunt ꝑuia vt vitrum. et claravt auꝝ Sunt eī nūc duo q̄ cauſantin noſtro corꝑe obſcurritatē ſcꝫ materie impuritas. ⁊ luminis paucitaſſed vtrunqꝫ tollet̉. et claritas dabitur ꝑſpicua et fulgida. Sed dubitares primo. erunt ne omnes ꝑtescorꝑis equales in claritate et colore. Rn̄dꝫ tho. di. xliiij. in. iiij. ꝙ nōqꝛ corꝑis gloria nō tollet naturamſed ꝑficiet. vn̄ color qui debet̉ corpori ex natura ſuaꝝ parciū remanebit in eo. ſed ſuꝑaddet̉ claritas exgloria anime. Sic etiā videmꝰ corpora colorata ex ſui natura ſplēdore ſolis reſplendere. vel ex aliquacauſa extrinſeca vel intrinſeca ⁊ ſicclaritas glorie redundat ab animaſupple ꝑ cauſalitatē in corpus ſꝫm