Preceptum
Tercium.Capitulum
Decimumte punire vel aliquid hmōi. et ſꝫm.hoc ꝯſideracō de deo pōt triſticiainducere. et hoc modamnatī de eocogitabunt. Ip̄i em̄ deum odio hn̄tet de eo nō cogitabunt niſi racōnepuniconis et ꝓhibiconis eius quodmale eoꝝ voluntati ꝯſonat. vn̄ nōꝯſiderabunt eum niſi vt punitoreꝫet ꝓhibitorem. Quarta pena damnatoꝝ interior eſt cōtinua peccatorum multiplicacō et ꝑpetua in odiodei. ꝓximi. demonum. ſanctorum ⁊angeloꝝ. et in blaſphemia ꝯtinuacō. et de quibus dictum eſt. ⁊ ſic cōtra deum ꝑpetue ꝑuerſam voluntatem habebunt. nō tn̄ proprie demerentur proprīe loquendo. qꝛ in termino non in via ſunt vbi ſolum eſtmeritum proprie et demeritum. vn̄Tho. vbi prius. Non ꝓpter hoc danatī excuſantur a demerito. qꝛ neceſſitatem peccandi habent. ſed qꝛad ſummū ꝑuenerunt malorum. demones tamen ante iudicium peccatet demerentur alios ad peccata trahentes. ſed ad damnatoꝝ hominūofficium nō ꝑtinet alios ad damnacōem ꝑtrahere. ſicut ꝑtinet ad officium demonum racōe cuiꝰ demerētur quantū ad ſcd̓ariam penam hecille. ¶ E Quinta pena damnatōrū interior ſunt vernes ꝯſcientīe.vn̄ Eſaie vlti. Ignis eoꝝ nō extinguetur. et vermis eoꝝ nō moriet̉.ſuꝑ quo Augꝰ. de ciuita. dei li. xxj.Plures expoſitiones recitans ꝯcludit. In penis inquit maloꝝ inextiguibilis ignis ⁊ immaniſſimus vermis. alij proprie ad corpus ignemexpoſuerunt. tropice vero ad animā vernem qd̓ eſſe ꝓbabilius videtur. vn̄ ſꝫm Tho. vbi prius di. vlti.et bonauen. ip̄a tranſlatio vermis
ad dolorem ſpūalem manifeſtat. inquibꝰ et quo fit vermis ſi attendaʳracō tranſferendi. in verme em̄ naturali ꝯſiderat̉ origo et inordinatio oritur inꝙͣ ex putrefactione etmordet illd̓ ex quo orit̉ ſic ī ſpiūalidolore nō quilibet dolor eſt vermiſſed qui naſcit̉ ex purefactōe peccati ſic. tunc petcatum d̓r putridū qn̄aīa in eo requieſcit finaliter. Rurſus oportꝫ ꝙ ſit in dolore remorſiohoc aūt ex ocurſu duoꝝ ſibi iniuicem obuīantiū et reſiſtentiū. Iſtaduo mouentia ſunt in homine volūtas naturalis et deliberatiua. iſtaꝯcurrunt ꝑ ꝯſcientia dictante aliquid factū eſſe indebitum. et tuncobuiant qn̄ voluntas naturalis deteſtat̉ indebitum et deliberatīe volūtati placet. Tunc aūt reſiſtunt qn̄vtraqꝫ ī ſuo actu viget. Ex his patet cur in quibuſdam viuentibꝰ ſitvermis ꝯſcientie modicus aut magnus. In damnatis etiam patet ſimiliter ꝙ ibi erit peccati putrefactio ex hoc ꝙ pctm̄ finaliter remaſit in anima eoꝝ. Ibi erit ꝯcurſusꝓpter peccatoꝝ aꝑtiſſimam viſionem. Ibi erit obuīatio ꝓpter volūtatis deliberatiue obſtinationeꝫ ꝑpetuam et ſineriſis remurmurationem. Ibi erit reſiſtentia. qꝛ ip̄a delectatīo peccati erit ablata ꝑ peneacerbitatem. et ex hoc ip̄iꝰ ſinderiſis fortificata actio et ex hoc vermis mirabiliter rodens et puniensverba ſunt bona f ¶ Eſt aūt quituplex vermis ſꝫm omnes doctoresPrimꝰ de peccato cōmiſſo a ſe nonqꝛ pct̄m̄. ſꝫ qꝛ cauſa demeritoriā reſpectu pene damni. Scd̓us vermiseſt ſꝫm ſco. triſticia de obſtinationeſua ī peccato que eſt priuatio boni