Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

PreceptumCapitulū.Terciuma

Octauumcaritatem ꝓximi immo cōtra dei ſacramentum. Et addit pe. de pa. penitens etiā ſi ex reuelaciōe iniunctionis penitentie ꝓbabiliter crederetcōfeſſorem ledi. tenetur celare. alioquin eſſet maledictus ſicut cham.qui diſco oꝑuit vel oꝑuit. ſed deriſit verenda patris. ſi em̄ ex hoc ſequeretur vel deriſio ſimplicis veloffenſio qꝛ ꝓhibui loqui cum ꝑſona ſuſpecta debet dicere talismihi iniunxit qꝛ forte ille interficeret eum hec ille. C Ad propoſitum dubiū rn̄dit Tho. vbi prius ſicde illis que homini cōmiſſa ſunt ī ſecreto cōfeſſionē nullo modo debꝫteſtimoniū ferre. qꝛ hmōi ſcit vthomo ſed tanꝙͣ dei miniſter. Et maius eſt vinculum ſacramenti quolibet hominis p̄cepto. Circa ea veroque aliter homini ſub ſecreto omit235tumt̉ oīſtinguendū eſt qn̄qꝫ em̄ ſūttalia que ſtatim cum ad noticiā hominis venin̄t homo ea manifeſtaretenet̉ puta ſi ꝑtinent ad corruptionem multitudinis ſpūalem vel corporalem vel in graue damnū alicꝰꝑſone vel ſi quid aliud hmōī eſt propalare tenet̉ vel teſtificādo vel denūciando. et cōtra hoc debitum obligari pōt ſecretum cōmiſſumqꝛ in hoc frangeret fidem quā alteri debet. Qn̄qꝫ vero ſunt talia quequis ꝓdere tenet̉. vnde p̄t obligari ex hoc ſibi ſub ſecreto omittuntur. Et tūc nullo tenetur eaaliquis ꝓdere etiam ex p̄cepto ſuꝑioris qꝛ ſeruare fidem eſt de iure naturali. nihil aūt pōt precipi hominicōtra id qd̓ eſt de iure naturali hecTho. ſed diceres ꝙͣdiu tenet̉ celare qui aliquid in cōfeſſione audiuitRn̄. ſemꝑ et ſemꝑ. Item querereſ

quā penam incidit qui archanū alicuius ꝓdit illicite. Rn̄. ſi quis publice reuelat aliquod ſecretuꝫ crimeimponitur ſibi aliqua pena ſcꝫ infamia. impoſitor em̄ criminis cuiuſcūqꝫ qd̓ ꝓbare pōt calumniatorēhabetur. exͣ. de calum. et talis ē illequi reuelat qd̓cunqꝫ ſecretum crimēqd̓ ꝓbare pōt D Dubitaturcōſequenter an quis teneat̉ accuſare ꝓximum. Rn̄. tho. ij. q. lxviij. differentia eſt inter denūciaciōem etaccuſaciōem. in primo attēdit̉ emēdatio fratris. in ſecundo punicio criminis. pene aūt pn̄tis vite non ſeexpetunt̉. qꝛ eſt hic vltimū retribuciōis tempus. ſed inquantū ſuntmedicinales cōferentes vel ad emēdaciōem ꝑſone peccantis vel ad bonum rei publice cuius quies ꝓcuratur puniciōem peccantiū quorumprimū intendit̉ in denuncione. Secundū aūt proprie ꝑtinet ad accuſacionē et ideo ſi crimē fuerit tale qd̓vergat in detrimentū reipublice tenetur homo ad accuſaciōem dūmodo ſufficienter poſſit ꝓbare qd̓ ꝑtinet ad officium accuſatoris putapeccatum alicuius vergit in multitudinis corruptelam corꝑalem ſiueſpūalem. ſi aūt fuerit tale pctm̄qd̓ in multitudinē redūdet vel etiāſi ſufficientem ꝓbaciōem poſſitadhibere tenetur ad accuſanduꝫqꝛ ad hoc nullus tenetur qd̓ pōtdebito ꝑficere. ſed cōtra licꝫreuelare que quis in ſecreto recepitqꝛ hoc eſt infideliter agere ſed ſtatſolum in ſecreto quem ſcire ꝓxī malum. ergo. ⁊cͣ. Rn̄. reuelare ſecretumin malum ꝑſone infidelitas eſt. nonaūt ſi reuelet̉ ꝓpter bonum cōmūne qd̓ ſꝑ p̄ferendū eſt priuato bono