Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Preceptum.CapitulumSecunduꝫ

r̄lato placuerit vel diſplicueritſi res in eodē ſtatu ꝑmāſerit vn̄ ſiapud me d̓ponis gladiū tibi ꝓmitto reſtituere ſi poſtea furaris res īalio ſtatū ē. Itē ſi mihi fidē ſꝫuaueris ſeruatī em̄ fide oꝑtet fideſeruari. vn̄ ſi facis mihi qd̓ ꝓmiſiſti. tibi teneor ex. deiū. iura.uenit. Itē ſi ſuꝑior ꝯtradixerit.Ite ſi facultas ſeu poſſibilitas ſeuobtulerit vn̄ excuſet neceſſitas velimpoſſibilitas tn̄ potēs ſoluerepriꝰ dꝫ bonis cedere vel alio propoſſe ꝯcordare videlicꝫ illo cuiobligat̉ C Scd̓o mētit̉ quis iactantia de qua vide in tercia ſpecieſuꝑbie. p̄ce. j. c. iij. A. Iactator aūtvt di. phi. iiij. ethi. fingit de ſe maiora exn̄tibꝰ qnqꝫ nullius gra. qn̄qꝫaut gra glorie vel honoris. qn̄ꝫ aūtgra argenti vn̄ tho. ij. ij. q. cxij. dic.Iac̓tatīa ꝓprie importare videtur verbis ſe extollat illa em̄ que longe vult iactare ī altu eleuattūc aūt quis ꝓprie ſe extollit qn̄ deſe ſupra ſe aliquid dicit. Qd̓ quidemꝯtingit dupliciter. qn̄qꝫ em̄ loquitur de ſe quidē ſupra illud qd̓ inſe eſt. ſed ſupra illud qd̓ de eo hoīesopinant̉. Qd̓ apo. refugiens dic̄. ij.coꝝ. xij. p̄cor ne quis exiſtimet meſupra id qd̓ videt ī me aūt audit exme alio quis verba ſe extollitloquēs de ſe aliquid ſupra illd̓ qd̓ īſe eſt ſꝫm reiueritate. et vtroqꝫd̓r iac̓tatīa. prio tn̄ magis ꝓprieet opponit̉ iactatīa veritati. Quado aūt ſit iactātīa peccatū mortale qn̄ dicit ibidē. dupliciter iactatia cōſiderari pōt. vnoº ſꝫm ſe ꝓuteſt mendaciū qd̓dā. et ſic ē qn̄qꝫ mortale pct̄m̄ qnqꝫ veniale. mortale quide qn̄ quis iactāter de ſe ꝓfert qd̓ ē

cōtra gloriā dei. ſicut ex ꝑſona tiriregis dr̄ Ezechi. xxviij. Eleuatū eſtcor tuū. et dixiſti deꝰ ego ſum. vel ēO caritatē ꝓximi ſicut aliquis iactādo ſeip̄m ꝓrumpit in cōtumeliaſalioꝝ. ſicut hēt̉ Cu. xviij. de phariſeo qui dixit ſum ſicut ceteri hominū raptores adulteri iniuſti. velut etiā hic publicanꝰ. Qn̄qꝫ vero ēpctm̄ veniale qn̄ ſcꝫ quis ſe iactatque neqꝫ ſunt ꝯtra deū. nec ꝯtra hximū. Alio p̄t ꝯſiderari ſꝫm ſuacāꝫ ſcꝫ ſuꝑbiā vel appetitū lucri aūtinanis glorie et ſic ſi ꝓcedat ex ſuꝑbia vel inani gloria ſi ſit peccatuꝫmortale tūc ip̄a iactatīa erit peccatu mortale. alioquin erit pct̄m̄ veniale. ſed ſi quis ꝓrūpit in iactāciāꝓpter appetitū lucri. hoc videt̉ꝑtinere ad ꝓximi decepciōeꝫ etnum. Et talis iactantia magis ēpeccatū mortale. vn̄ dicit phil. iiij.ethi. turpior eſt qui ſe iactat calucri qui ſe iactat glorie velhonoris. eſt tn̄ mortale peccatuꝫſemꝑ qꝛ poſſet eſſe tale lucrꝝ exquoalius damnificaret̉ D Tercio quidā menciunt̉ adulaciōe. Eſtaūt vt quidam ait adulacio ꝑuerſalaudatio. vnde nomen laudaciōīsadulaciōis eiſdem literis cōſtat. ſed eodem ordinatis. Alexan. dehal. in ſu. dicit. Adulacio ſic deſcribitur. Eſt peccatū ex ſermone vanelaudis alteri exhibitū intenciōe placendi. Dubitat̉ qn̄ adulatio ſit peccatum mortale vel non. Rn̄de. idēibidem. Quedam adulatio eſt fitin fouendo peccatorem in peccatohec eſt mortale peccatū. Quedā vero ſit intenciōe vt ꝓſit alicui et nulli obſit. et hec eſt veniale peccatumQuedā vero eſt. ue fit ex ſola intē