PreceptumOctauum

Capitulū.

mētiri iocoſe vel officioſe quia plures doctores cōcedunt ꝙ ſint mortalia. et videtur idem tenere ſanctus tho. vbi priꝰ. Cum em̄ vt dicitponant̉ in ſtatu veritatis ſeruādeqꝛ veritate tenet ex ſuo officio iniudicio vel ī doctrina ꝯͣtra q̄ ſi mēciatur erit pctm̄ mortale alijs autēnō oꝑtet. hec tho. di. tn̄ pe. depa. ſuper. iiij. di. xxvij. Mentiri in iudicocōſciētie .i. in cōfeſſiōe ſacramētaliſemꝑ eſt mortale ſicut et ꝑiuriū deliberatū ꝓpter dei irreuerentiā annexam. Nō ſic aūt in foro exterioriſimplex mendaciū eſt pctm̄ mortaleniſi qn̄ ledit ꝓximū vt ſi aduocatusad vanā gloriā falſo inducat legeꝫad vera cōcluſiōem hec ille.Eſt aūt omnē mēdaciū quīqꝫ de cauſis deteſtandū. Primo ꝙ origo eiuſeſt diabolica. vnde gen̄. iij. nequaꝙͣmori emini. Io. viij. dū loquit̉ ſcꝫ d̓mon mendaciū. ex ꝓprijs loquitur.qꝛ mendax eſt et pater eiꝰ. et ibidēvos ex pr̄e diabolo eſtis. et deſideria pr̄is veſtri vultis facere. Scd̓oqꝛ inquinat membꝝ qd̓ maiori decētia eſſet dignū ſcꝫ os. ꝓuer. xij. abhominatīo eſt dn̄o labia mendatia.Exēplū de habēte os plenū muſcisfetidis. Tercio qꝛ oīs mendax quaſiquidā ꝓditor eſt vult em̄ ꝙ ille cuimentit̉ fidem ſibi adhibeat. et tn̄ fidem nō ſeruat ei. īmo vult deciperevt patꝫ in rōe mētiri qd̓ ē cōtra metem ire. Quarto qꝛ valde nociuumeſt toti eccīe. facit em̄ vt vix alicuifides adhibeat̉. vn̄ ꝓpter mēdacīa2 p1multiplicant ꝑiuria. diffidentie lites. et hmōi. vn̄ de mendacibꝰ. Ie.ix. ſagitta vulneras lingua eoꝝ dolum locuta eſt. Quinto qꝛ eiꝰ vitacio oraciōeꝫ cito facit exaudiri exe-

plū in vitaſpatꝝ vbi fraeribꝰ angelico mīſterio trāſ latis ꝑ fluuiuꝫ adquendā herimitante ab eo querentibus de eius vita. Rn̄. a tꝑe querſionis nunꝙͣ de ore meo mendaciū exiuit et quicquid pecij a dn̄o. ſine mora cōſecutꝰ ſum.Capitulum.Secūdum.Ro inde videnda ſunttria principaliter. primode peccatis oris ī qnibꝰquis faciliter mentiturvel ſemꝑ. Scd̓o de mendacio in oꝑevel geſtu. Tercio dubiū de ꝑ plexitate A ¶ Quātū ad primū poteſtquis mendaciū incurrere ꝓmiſſio.iactantia et adulaciōe lingue. prīoꝓmiſſiōe. vnde ſꝫm tho. ij. ij. q. cx.Si ille qui aliquid ꝓmittit nō habeat animū faciendi qd̓ ꝓmittit mentit̉. ſi vero habeat nō mentit̉. quianō loquit̉ cōtra id qd̓ gerit in mente. ſi vero nō facit qd̓ ꝓmiſit tūc videt̉ infideliter agere. ꝑ hoc ꝙ aimmutat. p̄t tn̄ excuſari ex duobꝰ. vnomodo ſi ꝓmiſit id qd̓ eſt manifeſteillicitum qꝛ ꝓmittēdo peccauit. mutando aūt ꝓpoſitū bene facit. aliomō ſi ſint mutate cōdiciōes ꝑſonaꝝet negocia ad hoc ei ꝙ homo teneatur facere qd̓ ꝓmiſit di. ſene. li. debeneficijs requirit̉ ꝙ om̄ia īmutata ꝑmaneant. vnde et apoſto. nō eſtmentitus nō implens qd̓ ꝓmiſit cuꝫnon iuit. Coꝝ. ij. Eoꝝ. j. et hoc propter impedimenta que ſuꝑuenerunthec tho. B ¶ Et vident̉ in ꝓmiſſo ſimplici multe cōdiciōēs intelligi. ſicut et ſꝫm hoſti. in ſimplici iuramento nā qn̄ iuro qd̓ faciam intelligitur ſi deo placuerit. ſi pape vel