PreceptumOctauum

Capitulum.Primum

queſitum ꝓdere menciat̉. Octauūqd̓ nulli obeſt et alicui ꝓdeſt ad defenſionē et cuſtodiā caſtitatis. prīatria dicunt̉ ꝑnicioſa mendacia quevidelicet nocent vel ſunt nociua exſe cui mentior vel de quo mentior.alia tria iocoſa que nulli ꝓſunt notabiliter nec obſunt ſed tria vltimaofficioſa qꝛ vtilitatis gratia fiuntet ꝓſunt alicui et nulli obſunt.Quantū ad terciū principale nōtandū primo dictū aug. li. de mendacio vbi ſic dicit. In his octo generibus tantominus quiſqꝫ peccatcum mentit̉. quāto menciēdo accedit ad octauū et tanto ampliꝰ quanto menciēdo accedit ad primū. hecille. Et tho. ij. ij. q. cx. dicit. Si quiſdiligenter ſꝫm ordinem p̄dicte annūmeraciōis ꝑ octenariū ſciēt ordineꝫgrauitatis culpe que eſt in iſtis mēdacijs. Nam bonū vtile p̄fert̉ delectabili. et vita corꝑalis p̄fertur pecunie. honeſtas etiā ip̄i corꝑali vite. Vnde ſcd̓o notandū ſꝫm eundemꝙ omne mendaciū de quocūqꝫ genere mendacioꝝ ſit qd̓ d̓r in dei iiuriam et inhonoraciōem aut cōtemptū eſt mortale ita ꝙ ꝓpter hoc dicitur nō ſolū vt quis decipiat̉. ſꝫ vltra hoc d̓r ea intenciōe et ad iſtumfinē vt deus ꝑ hoc inhonorēt̉ quiaillud eſt directe cōtra dei caritatemPrimū vero genus viij mendacioꝝinter cetera eſt grauiſſimū. vn̄ omēmendaciū de primo genere eſt mortale peccatū. qꝛ quodlibet tale contrariat̉ caritati dei. nam voluntarie falſum ſignificare cum intenciōefallēdi alique circa res diuinas aūtcirca materia fidei eſt cōtra caritatem dei eo ꝙ ꝑ tale mendaciū menciens occultat diuina veritatē aūt

corrumpit. G ¶ vnde augu. vbiprius. primū genus eſt capitale medacium. ſecundū genus videlicꝫ ꝙnulli ꝓdeſt et alicui obeſt. grauiuseſt ꝙͣ tercium. qꝛ tercium minuit d̓grauitate. ex hoc ꝙ damno vniꝰ intenditur vtilitas alterius. tamē medacia ſecūdi et tercij generum ī quibus videlicet quis intendit alterinocere in rebus corꝑe vel fama ſūtetiam mortalia ꝓpter iſtum maluꝫfinem intentū. ſunt em̄ cōtra caritatem ꝓximi. qꝛ ſicut nocere alteri inaliquo illoꝝ eſt cōtra p̄cepta dei. etmortale peccatum. vt patuit in vijp̄cepto. Ita etiam vel ſe ſibi nocerevel mentiri ꝓpter ſbi nocere ē mortale. Idem intelligit̉ de mendacioquo quis intendit alteri nocere inanima vt ꝑ mendaciū inducere eumpoſſit ad aliqd̓ mortale peccatū aūtad errorem in fide. aut vult eum ꝑhoc impedire in acquiſiciōe alicuiꝰſcientie vtilis et bone. aut impedire eum vult in emēdaciōe moꝝ aūtretrahit eum ab introitu religiōīsbone. aūt a cōuerſione ꝑ penitenciaet ſic de alijs ſemꝑ eſt peccatū mortale qꝛ multomagīs fit damnum inhis ſpūalibus ꝙ in damnificacionereꝝ aut bonoꝝ corꝑis. qꝛ aīa eſt melior corꝑe et rebus. vnde Scotꝰ. iniij. di. mendaciū ꝑnicioſum ſꝫm ꝙplus vel minus nocet qd̓ penſaturex bono cuius eſt ablatiuum ſꝫm hͦpenſatur magis aut minus grauemendacium. et vltra omne tale mendaciū ex deliberaciōe dictum ē mortale peccatum. cuicunqꝫ em̄ prohibet̉ ſimpliciter illo p̄cepto nō dicēsꝯtra ꝓxim tuū falſum teſtimoniūnec p̄ciſe ē teſtimoniū qd̓ dat̉ ī iudi