Septimū.CapitulumPreceptuꝫSeptimum
crimen ſibi impoſitum quia vt dicitnon tenetur in publico quicunqꝫ ſtatim in iudicio confiteri ſe reum. nilſi fuerit cōuictus. Tenetur tn̄ perquedam verba ſobria vt ſtatim ante hoc dictum fuit reſtituere famaꝫilli accuſanti quem indirecte notauit de calumnia videlicet dicendonō habeatis eum ꝓ calumniatore.qꝛ credo ꝙ habuit intenciōeꝫ bonāin proponendo vel forte ip̄e credidit ſe probare poſſe intentum ſuumdeceptus eſt. Ex quibus patet ꝙͣ ꝑiculoſum et magnum peccatū ſit aliquem infamare P ¶ Tercio principaliter dicendum eſt de damnificāte alium in anima ſua id eſt in bōisanime quo reſtituere teneatur. Vbinotandum ſꝫm Sco. ꝑ bona animeintelligendo bona moris que acquiſita corrumpunt̉ et acquirenda impediuntur ꝑ vicia enim et peccatavirtutes iam acquiſite corrumpuntur et que deberent ex bonis actibꝰgenerari ꝑ vicia impediunt̉. ne generentur in illis bonis anime. ſcilicet virtutibus et actibus virtuoſisnō pōt vnus alium directe damnificare auferendo ea ſibi ſicut auferutur exteriora bona aut infundendo5x 3ſibi cōaiia ſcꝫ vicia et peccata qꝛpeccatum intm̄ eſt peccatum inquantum eſt voluntariū. nam ſi nō eſſetvoluntarium nō eſſet peccatum. vtdicit Augu. in de vera religiōe. igitur ſola voluntate ꝓpria pōt quisſic directe damnificari ſcꝫ in ſeip̄ocauſando voliciōes malas et peccata. pōt tamen vnus damnificare alium indirecte ſcꝫ trahendo ex intencione a bonis oꝑibus. et ſic impediendo ageneraciōe virtutum et inducendo ad mala oꝑa quibus vir tu
tes corrumpunt̉ et vicia generantur. Et talis inductio ad malum etretractio a bonis contingit multismodis. videlicet iubendo. cōſulēdoꝑſuadendo. rogando. deridendo bona. et laudando mala. et ſic de alijsmodis. Ad propoſitum igit̉ primodicendū ꝙ qui alium ſic damnificatin iſtius anime bonis grauiter peccat. qꝛ contra dilectiōeꝫ dei agit eoꝙ retrahendo a bonis minuit honorem qui deo exhiberet̉. et inducendo ad mala auget dei inhonoracionem et offenſam. agit etiam contra dilectiōem proximi. cui deberetvelle et facere bonum. ſed vult etfacit ſibi malum et peccatū eſt tanto grauius. quanto damnū eſt maiꝰqd̓ proximo infertur exempli graciagrauiꝰ peccat ceteris ꝑibus qui danificat proximū in libra ꝙͣ ſi ſolo denario. cum aūt bonum anime ſit ineſtimabiliter melius bonis corporiſaut fortune. ſic anima incomꝑabiliter meliorem ꝑtem corꝑis ſequiturꝙ multo grauius peccat qui damnificat alium in bonis anime. vt ī virtutibus et oꝑibus bonis quibꝰ meretur eternū bonum ꝙ peccet quidamnificat in bonis corꝑis aut fortune. Q ¶ Scd̓o dicit̉ ꝙ ſic damnificans alium in bonis anime tenetur ſibi ad reſtituciōem modo poſſibili. it dicit Sco. et patet qꝛ cū bona virtutum ſint maxima bona īteromnia humana bōa in pn̄ti vitā ſꝫmAug. li. j. retractionū plꝰ danificatꝓxim qui in iſtis eū danificat ꝙͣ inquibuſcūqꝫ alijs. et ꝑ cōſequēs pluſtenet̉ ſꝫm iuſticiā ad reſtituciōemſuo ꝓxīo d̓ tali faciēda ꝙͣtū ſibi poſſibili ē ꝙͣ de alijs bonis. Talis autēreſtitucio fiat ſicut damnificās illū