Preceptū.

Capitulum.

Septimū.genero dotem. obliget ſibi in re cꝰvſus nō eſt eius cōſumptio pignuspro dote ꝙ mox dare deberet. tuncgener nō tenet̉ fructus quos de bonis impignoratis ꝑcipit cōputarein ſortem hoc intellige cum maritꝰſuſtinet onera matrimonij alias nōEt d̓r notanter in re cuius vſus ⁊cͣ.Quia ſꝫm multos nō poteſt de x. florenis vnum reciꝑe. qꝛ contra naturaꝫ pecunie eſt ꝙ gener. ⁊ ſꝫm phi.ſed tamen hoc nō poteſt eſſe ꝓpterhoc ꝙ gener expectat. et dat inducias ſocero numerandi vel ſoluendidotem. qꝛ hoc eſſet pro mutuo recipere. ſed hoc videt̉ eſſe licitum qꝛius p̄ſumit ꝙ qn̄ quis dat alteri filiam ſuam nō velit eos deficere velperire. immo ſubleuare in oneribuſmatrimonij. vnde p̄ſumit̉ ex caritate facere quicquid facit. vel qꝛ papa qui habet ꝓuidere ſaluti hoīmordinauit hoc in penam differentium dotem vel in fauorem matrimonij. et qꝛ hoc mūdus acceptauit quilibet tale pignus obligans videturrenūciare quodammo iuri ſuo Quītus caſus ſed dubius apud quoſdaꝫeſt et tangitur. exͣ. li. iij. de feu. cap.inſinuatione. qn̄ vaſallus bona feudalia impignorat domino feudi. qꝛtunc ſꝫm legiſtas et canoniſtas dn̄snon tenetur computare in ſortem ꝑcepta de bonis p̄dictis etiam ſi ꝑciiat aliquid vltra labores. et impēſas. maxime quando interim nō exigit ſeruicium tamen in hoc caſu ſecurior eſt opinio. Innocen. dicentisꝙ ibi oportet fructus computari īſortem I ¶ Patet ex predictis ꝙmultis modis vſurarie peccat quiscōtra vij. p̄ceptuꝫ. Primo qui alicuipecunia mutat. et pro ſolo tali mu-

Sextum.tuo exigit lucrum temꝑale in pecunia aūt in alia re cꝰ valor pōt pecunia menſurari. Dico notater ꝓ ſolomutuo. qꝛ ſꝫm Tho. Qui mutuū datpōt abſqꝫ peccato in pactum reducere cum eo qui mutuum accipit recompenſaciōem damni. vt patuit inſecūdo notabil i. et in quarto ꝑ caſuſdico etiam qui exigit lucrum. quiaſꝫm eundem Tho. Si mutuans accipit aliquid ab eo cui mutuat. nonquaſi exigens nec quaſi ꝓ aliqua obligatione tacita vel exp̄ſſa. ſed ſicutgratuitum donū nō peccat vt ſuprapatuit. Secūdo cōtra hoc mandatūpeccat ꝑ vſuram qui pro quacunqꝫmire que vſu cōſumicur mutuata accipit ex pacto vltra ſortem pecuniaꝫaut aliam rem cuiꝰ valor poteſt pecunia menſurari. quia cum talem remutuat alteri. tunc amplius nō eſtſua. ſed iſtius qui eam mutuo accipit. ſi ergo exigit ꝓ ea lucrum tuncexigit lucrum ꝓ re non ſua. Exquopatet ꝙ vſuram cōmittit qui ꝓ mutuo exigit munus ab obſequio vela lingua. quia vterqꝫ valor pecuniamenſurari poteſt vt patet in laborantibus aduocatis et ſimilibꝰ. Tercio peccat ꝯtra hoc p̄ceptum ꝑ vſuram qui mutuat xviij. libras ꝓ vnavel centum etiam ꝓ vna̓ cū pactode illa ſoluenda īmo ſola ſpēs de lucro rōe mutui ſꝫm illud Lu. vj. mutuum date nihil inde ſperamēs. Ethoc patet ꝙ talis ſperās lucrum ꝓmutuo fit vſurarius mentalis. veꝝeſt quando ſpes lucri eſt cauſa mutuandi. Ita ꝙ alias non eſſet mutuaturus niſi de lucro recipiendoſperaret. aut aliquo alio emolimento. vt de ꝓpina vel ſimili lucro. ſiquis vero principaliter moueretur