Capītulum.PreceptumTertī um
Septimūſibi et marito communibus. ſed ſꝫmTho. rai. ⁊ pe. pa. pōt facere elemoſinam. et alienaciōeꝫ ſine licentia viri in multis caſibus. ¶ Primoſi vxor hꝫ res ꝑafernalibes .i. ꝓprias res p̄ter dote vbi hmōi de cōſuetudīe locū hn̄t. Scd̓o ſi ſit lucratīa.ita ꝙ exhibita debita gubernaciōedomꝰ oꝑibus ſuis lucrat̉ p̄t de illiſelemoſina dare. nec illud intelligit̉deducēdo expenſas victus ſui. quiavir tenet̉ ad oīa hmōi onera ꝓpterdote et obſequiū ab vxorē exhibitūRō dicti eſt. qꝛ talis mulier viragoeſt ⁊ quaſi virilis. Tercio de rebusviri vt de pane vino et hmōi q̄ deapprobato more ſolēt ad diſpenſacionē vxori ꝑtinere pōt et dꝫ dare elemoſinas moderatas tenet ſꝫm facultatē viri et maiore vel minore multitudinē et neceſſitatē paupeꝝ. Intelligite etiā de rebꝰ dotalibus etſi vir aliqn̄ ꝓhibeat p̄fata verbo p̄ttn̄ ꝓbabiliter credere ꝙ nō intēdatomnio ꝓhibere elemoſinas dare ſedſuꝑfluitatē niſi aꝑte cōtrariū appareret. tūc nō tenet̉ dare niſi in articulo neceſſitatis. Quarto ſi vxor ꝑegrinat̉. et vir expēſas taxatas dedit ſi vult ſibi ſubtrahere p̄t pauꝑibus dare. Quinto in extrema neceſſitate qꝛ tūc omīa ſunt cōmunia Sexto pōt alienaciōem reꝝ facere ſinelicentia viri ad vitādū damnū viri.ſicut abigail. j. re. xxv. ꝙ mulier habet ꝓprietate in cōmunibꝰ bonis ſicut et vir. vn̄ ſi ꝑ negligentiam velmaliciā viri immineat ꝑiculum. pōtip̄a obuīare. Septimo ſi vir ſit fatuus tūc em̄ diſpenſacio domꝰ ꝑtinetad vxorem niſi aliter ꝑ ſuꝑiorē fuerit ordinatū. OOctauꝰ ſi virabſens nō poſuit diſpenſatorem do
mus ſue loco ſui ſed quibꝰ danda ēelemoſina Rn̄. ſꝫm Rai. iſte qui poſſet dare omībꝰ indigentibꝰ talis indiſtincte omnibus dare deberet. vtdocet Criſo. ſuꝑ epiſtol. ad Hebre.Exemplo loth. et abrahe qui quoniam om̄s indiffirēter recipiebat īteralios etiā angelos reciꝑe meruerūtſi em̄ nō omēs recepiſſent forſitan ⁊angelos repuliſſent. in hoc em̄ caſuaddit Criſo. Quieſcamꝰ ab hac ſurda ac diabolica et ꝑemptoria curioſitate ſcꝫ diſcernendi inter pauꝑemet pauperē. nō em̄ ex vitā eoꝝ quoſrecipis mercede tibi retributurus ēdeus. ſed ex volūtate et honorificetia multa et miſericordia et bonitate īmo ſꝫm grego. excōmunicato dada eſſet elemoſina et cuilibꝫ manifeſte peccati niſi ex ſecuritate cibi velelemoſine negligeret iuſtitiam. Inquo caſu dicit augꝰ. vtilius paniseſurienti tollit̉. ſi de cibo ſecurusiuſticiā negligat ꝙ eſurienti panisfrangat̉. vt iniuſtitie ſeductus acquieſcat. Intellige tn̄ hͦ niſi taliseſuriret ad mortē. vn̄ di. pe. de pal.Ribaldo panis nō pecuniā dāda eſtne luxuriet̉. iuſto ergo et ſancto ēdanda elemoſina. iuxta illud. xij. damiſericordi et ne ſuſceperis pctōreniſi ſolum vt foueat̉ naturā nō culpa ꝓpter decē em̄ iuſtos ſolū ꝑcepiſſet deꝰ pentapoleos Gen̄. xviij. Bona gͦ hꝰ ſꝫm augu. creata ſunt peccator aūt pane dignus non eſt quoveſcitur P ¶ Propinquītas etiaꝫſꝫm augu. li. j. de doct. xp̄iana. debꝫinſpici qꝛ illi qui ſunt nobis magisconiuncti quaſi quadam ſorte nobis obueniunt. vt eis magis prouidere debebeamus. vtilitas etiam inſpicienda eſt. que expectatur a