CapitulumPreceptum

Septimūqui currus. fuit iſrahel ⁊ auriga eꝰ⁊ morti ſe exponere. et ſic patet ꝙetiā duo caſus ſunt in quibus elemoſina eſt in ꝓhibicōe. Primus racione dantis qui equauter indigetvel plus in ꝓpria ꝑſona. Racio eſtquia caritas ordinata incipit a ſeipſa. vnd̓. ecc̄. xxx. miſere aīe tue placens deo. Secundus cauſus qn̄ indiget ꝓ ſuis vnde. j. thi. v. ſi quisſuoꝝ ⁊ maxime domeſticorum curānon habet. fidem negauit. et eſt infideli deterior. vnde augꝰ. ſi quisvult filijs exhereditare et eccleſiāinſtituere alium querat ꝙͣ augꝰ. ꝑcōſilio. ⁊ intelligitur caſus niſi aliaracio vtilitatis publice contrarium ſuadere vt ſupra dictum eſt.Qn̄ vero elemoſinam dare ſitLconſilium. et qn̄ quis poteſt de neceſſario elemoſina dare illud docetvbi tho. d. ꝙ ſcd̓o modo aliquid d̓rneceſſarium ſine quo nō pōt cōuenienter tranſigi ſꝫm cōdiciōeꝫ vel ſtatum ꝑſone proprie et aliaꝝ ꝑſonaꝝquarum cura ei incumbit hmōi neceſſarij terminꝰ nō eſt indiuiſibilisꝯſtitutꝰ. ſꝫ multis addiſ n̄ p̄t dijudicari eſſe vltra tale neceſſarium etmultis ſubtractis adhuc remanetvnde poſſit cōuenienter vitā tranſigere ſꝫm ſtatum propriūde hmōi.ergo elemoſinā dare eſt bonum. etno cadit ſub p̄cepto ſed ſub cōſilio.inordinatū aūt eſſet ſi aliquis tm̄ ſibi de bonis proprijs ſubtraheret.vt alijs largiretur. ꝙ de reſiduo n̄poſſet vitam tranſigere cōueniēterſꝫm ꝓprium ſtatum et negotia occurrentia. nullus em̄ incōuenienterviuere debet. ſed ab hͦ tria ſunt excipiēda. quoꝝ primū eſt. qn̄ aliquisſtatum mutat. puta ꝑ religionis in

Tercium.greſſum tuūc em̄ om̄ia ſua largienspropter xp̄m opus ꝑfectiōiſ facit ſein alio ſtatu ponendo. Secūdo quādo ea que ſibi ſubtrahit et ſi ſint neceſſaria ad cōuenientiā vite. tn̄ faciliter reſartiri poſſunt vt nō ſequat̉maximū incōueniens. Tercio qn̄ occurreret extrema neceſſitas alicuipriuate ꝑſone vel etiā aliqua magͣneceſſitas reipublice. In his em̄ caſibus laudabiliter aliquis p̄termitteret id qd̓ ad decentia ſui ſtatus ꝑtinere videret̉. vt neceſſitati maiori ſubueniret. hec tho. M ¶ Secund principaliter ſciendū. quis dare poſſit elemoſina. Rn̄. ſꝫm omnesꝙ iſti qui habent dominium liberūtꝑalium. vel animiniſtraciōem taliūet poteſtate erogandi. vt religioſiqui habent diſpenſaciōem a p̄latoſibi cōmiſſam dare poſſunt elemoſinam ſꝫm omiſſum vel preſumptumSi vero non habent diſpēſaciōemſibi cōmiſſamno poſſunt dare corꝑalem elemoſinam ſine licentia p̄lati exp̄ſſa vel p̄ſumpta niſi in neceſſitatis caſu extreme. Ratīo dicti ē qꝛnihil habent proprium. famuli etiādominoꝝ nō poſſunt dare elemoſinam de rebus dominoꝝ niſi panemet ſuꝑflua coquine et hmoi que nōinferunt ſenſibile nocumentum dequibus eis cōſtat. aut veriſimiterp̄ſumitur. ꝙ nō diſpliceat dominisſuis. ſi em̄ alias darent. tūc contractarent rem alienam inuito dominoet ſic furtum cōmitterent filius familias. qꝛ ea que habet ſunt patrisnō poteſt dare elemoſinā. niſi fortealiquā modicam de qua pōt p̄ſumere ꝙ patri placeat. niſi forte alicuius rei eſſet ſibi cōmiſſa diſpenſatīoa patre. vxor etiaꝫ nō pōt de om̄ibꝰ