CapitulumOctauūPreceptumQuintum

Appetere vero propter ſeip̄m ad inanem gloriam ſpectat. Et econtrario contemptus fame ratione ſuiip̄ius humilitatis eſt. Racione vero proximi eſt ignauie et crudelitatis S ¶ Illi ergo quibus incumbit ex officio vel ex ſtatu ꝑfectiōiſalioꝝ ſaluti ꝓuidere poſſe repellātAlij vero quibꝰ magiſcuſtodia ſueſalutis imminet poſſunt ſue humilitati prouidentes famam vel infamiam cōtemnere. Sed cuꝫ infamia dupliciter repellatur ſcꝫ occaſionē ſubtrahendo. Et linguas detrahenciūcompeſcendo. Primo mō om̄es tenētur infamiā vitare. alias ſine ſcādalo actiuo fieri nō poſſet. qd̓ ſempereſt peccatū. Sed ſecūdo modo nontenetur niſi quantū debet aliquis ſaluti proximi videre. vn̄ greg. omē.ix. ſuꝑ ezech. dicit linguas detrahētium ſicut nō debemꝰ noſtro ſtudioexcitare ne ip̄i pereant. Ita ꝑ ſuammaliciam excitatas debemus equanimiter tollerare vt nobis merituꝫcreſcat. Aliqn̄ etiaꝫ cōpeſcere ne dūde nobis mala diſſeminant. eoꝝ quinos ad bona audire poterāt cordainnocentiū corrumpant. Et infra hietenim quoꝝ vita in exemplū imitaciōis eſt poſita debent ſi poſſunt d̓trahenciū ſibi verba compeſcere neeoꝝ p̄dicacionem nō audiāt qui audire poterāt et in prauis moribꝰ remanentes bene viuere contemnantHec de Tho. poſſunt tn̄ ſaluo ꝑfectionis ſtatu ꝑfecti orare deum vtliberent̉ a calumniantibus. ne ī eorum ꝑſecūciōe ruant. vnde psͣ. Redime me a calumnijs hominū vt cuſtodiam mandata tua. T ¶ Quoad terciū principale iubemur etiamore orare et corde pro ꝑſequentibꝰ

et calumniantibus nos quatenꝰ cōuerrant̉. Et hec oratio a fidelibusdiligentiſſime eſt obſeruanda. quiaexaudibiliſſima eſt et maxīe meritoria. qꝛ ex magna caritate procedit.Conſumata em̄ caritas facit ꝓ inimicis orare magno deſiderio vt cōuertant̉ ab errorē vie ſue nec quicquam vt dicit Criſo ſic propiciū eſtvt inimicos amare et pro ꝑſequentibus et calumniantibus orare. Etviceuerſa inter omnes noſtras oraciones illa peior eſt et ꝑiculoſior etirracionabilior. qua oramus. vt noſdeus vindicet de inimicis noſtris.Tales vt Criſo. dicit. ſagittas ꝑnicioſas infigunt. et dignos ſe efficiunt vt malum qd̓ inimicis imp̄cāt̉eis deus infligat. Et ſꝫm eundē. Cūa proximis moleſtamur. nō hominicui compati deberemus ſed demonihomine vexanti indignari deberemus. Si em̄ ip̄e homo naturaliterhomini febricitanti grauiter cōdolet nō iraſcitur Cur anime demoniacis infirmitatibus p̄eſſe qn̄ iniuriatur nō compateremurNonumCapitulumE tercio modo diligendiinimicos. videlicet benefaciendo cōtra eoꝝ ꝑſecuciōes vbi tria ſunt dicenda. Primo vtꝝ ex p̄cepto teneamur inimicos noſtros diligere effectiue. ſic ꝙ eis beneficia impendamus et exteriora ſigna dilectionisoſtendamus. Secūdo an ſit magismeritoriū inimico bn̄facere ꝙ amico. Tercio ꝙ malū ſit rancorem cōtra proximū tenere A ¶ Quantūad primū notandū ſꝫm Tho. ij. ij. q