Octauum.Capitulum.PreceptumQuintum

proximū eſt p̄ceptum negatiuū. iō.obligat ad ſemꝑ et pro ſemꝑ. eſt tn̄ſꝫm Tho. hoc de neceſſitate caritatis ſꝫm preꝑacione animi. vt ſcꝫ hōhabeat animū paratū ad hoc vt inſingulari inimicum af̄fectiue et etiam effectiue diligeret ſi neceſſitasoccurreret. Sed qd̓ abſqꝫ articuloneceſſitatis homo hoc actu impleat ꝑfectiōis eſt. vt Augu. probat īEncheridion et vt ibidem dicit. eētadhuc maioris ꝑfectionis ꝙ homomagno conatu. et ꝑfecto amore elicito ferret̉ dilectiue in inimicū cuꝫaffectu ſibi volendo bonū potiſſime dum ille inimicus actu offenditvt fecerūt xp̄c in cruce et ſtephanꝰmoriturus.Capitulum.OctauumA Ecundo cum inimici nos ꝑſequant̉ ore debemus eis dilectiōis beneficia oſtendere nō ſolum corde ſed etiam ore. ꝙ fieri p̄ttripliciter de quibus pro p̄ſenti tractabitur. Primo de recōciliacione.Secūdo de vitanda calumnia. Tercio de oraciōe et de impendenda benedictiōe. Quantū ad primū valet.illud Math. v. Si offers munus tuum ad altare et recordatus fuerisꝙ frater tuus habet aliquid aduerſum te relinque ibi munus tuum ante altare. et vade recōciliari fratrituo. G Vbi primo notandumquid ſit templū in quo ſit offerendum munus. quid altare. ſuꝑ quo. ⁊quid munus ſeu ſacrificiū. Templūeſt anima munda et corpꝰ que ſuntdeo ꝑ xp̄i paſſionem in baptiſmatecōſecrata teſte apo. j. Coꝝ. iij. neſci

tis qꝛ templū dei eſtis vos. Et iteꝝtemplū dei ſanctum eſt qd̓ eſtis voſEt alibi empti eſtis p̄cio magno glorificate et portate deū in corꝑe veſtro. Altare eſt fides vera et firmade quo hebre. vl̓t. habemus altarede quo edere nō habent qui tabernaculo deſeruiūt fundamentū eniꝫaliud ſupple. quā fidem ieſu xp̄i nemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitū eſtqd̓ eſt xp̄s ieſus. j. Coꝝ. ix. qꝛ ſine fide impoſſibile eſt placere deo. heb.xj. Munera et oblaciōēs ſunt. Actꝰprincipaliter interiores anime. vtmeditacio bonoꝝ. cōplacentia diuinoꝝ. affectus et oratio mentalis.dei dilectio et proximi et his ſimilia. Ex quibus interius in templocordis oblatis debet homo prorumpere ad actus exteriores latrie veldulie. vt ad iubilacionē himnū. oracione vocalem oblaciōem. oꝑa miſericordie corꝑalia et ſpūalia et ſimiia. que ſine interioribus muneribꝰfere nulla ſunt. et iſta eſt expoſicioſꝫm augu. Secūdo notandū ꝙ iſtamunera nō eſſent deo grata ſi noneſſet in offerente caritas fraterna.vnde nullum opus eſt deo acceptuꝫſine caritate teſte apo. j. Coꝝ. xiij.dicente Si linguis hominū loquaret angeloꝝ ⁊cͣ. et ideo facturus aliquod opus bonum qd̓ eſt munus debet quidem bonū propoſitū nō totaliter dimittere. ſed munꝰ relinquere ante altare id eſt hmōi opus differre et ad fratrem ꝑgere pedibascorꝑis vel anime et recōciliari fratri ſatiſ ſaciendo verbo facto velvtroqꝫ. et tūc offerre debet munusſuum. vnde augꝰ. in ſermone dn̄i inmonte. Cum aliquid tale oblaturiſumus in interiori templo ꝑgenduꝫ