PreceptumQuintum

Sextum.Capitulum.

cōtrariari voluntati vt eſſe viuereet intelligere. et talia ſunt omnibuſetiam appetibilia. et ꝓut deus ē talium effectuum autor etiam nō p̄todiri. Alij ſunt effectus dei qui repugnant inordinate voluntati ſcꝫ īflictio pene et cohibicio peccatoruꝫꝑ legem diuinam repugnantē volūtati peccatoꝝ. Et quantū ad taleseffectus deꝰ pōt odiri ab aliquibꝰinquatum videlicet deus apprehenditur vt peccatoꝝ ꝓhibitor ⁊ penarum inflictor D ¶ Secundo dubitatur an odiuꝫ dei ſit grauiſſimūpeccatoꝝ ſimpliciter. Rn̄. ſꝫm tho.ibidem ꝙ ſic. qn̄ eſt deliberatū. Racio qꝛ optimo opponit̉ peſſimū perphi. viij. ethi. ſed amori dei qui eſtpptimū opponit̉ odium dei. Ideocum primū ſit optimū. Secundū eſtpeſſimū īmo odiū dei ex deliberacione eſt maxīe pctm̄ in ſpūm ſanctūſꝫm ꝙ pctm̄ ī .ſ .ſ. noīat aliqd̓ genusſpēale pctī nō tn̄ cōputat̉ īter ſpecies peccati in ſpiritū ſanctum qꝛ generaliter inuenit̉ ī omni ſpecie peccati in ſpiritū ſanctum. vnde odiuꝫdei maius peccatū eſt infidelitatispeccato. qꝛ ex eo oritur vt effectusex cauſa E ¶ Dubitat̉ tercō quepoſſumus et debeamus odire. Rn̄.ſꝫm tho. ibidem licet odio habereillud qd̓ a diabolo deriuat̉ vt peccatum. et omne illud qd̓ ꝑtinet addefectū diuine iuſticie. et quicquida deo abducit nos ſꝫm ꝙ a deo abducit. ſed naturam fratris graciamet hmōi cum ſint a deo ſine peccatonō poſſumus odire. De primo diciʳLu. xiiij. ſi quis venit ad me et oditpatrem aut matrē non pōt eſſe meꝰdiſcipulus. et Ro. j. detractores d̓oodibiles. De ſecundo .j. Iohan. ij.

qui fratrem ſuum odit in te nebriseſt. ſed ſumma cautela ſꝫm Grego.ibi videnda eſt ne ſub veſte boni odij ſe occultet odium fratris¶ Quo ad terciū vtrū peccatoresſe odiant. Rn̄. ꝙ ſic vnde pͣs. qui diligit iniquitate odit anima ſuam ꝓcuius intellectu notat hic Tho. ij.ij. q. xxv. vbi querit vtruꝫ peccatores ſe diligat. amare ſeip̄m. vno mocōmune eſt omnibus. Alio mō proprium eſt bonoꝝ. Tercio mō ꝓpriuꝫeſt maloꝝ. ꝙ ei amet aliquis id qd̓ſeip̄m eſſe exiſtimat hoc cōmune eſtomnibus. hoc aūt d̓r eſſe aliquid dupliciter. vno modo ſꝫm ſubſtanciaꝫſuam et natura. et ſꝫm hoc omneseſtimant bonū cōmune ſe eſſe illudquod ſunt ſcꝫ ex aīa et corꝑe compoſitos. et ſic etiam omnes homīes boni et mali diligunt ſeip̄os inquantūdiligunt ſui ip̄oꝝ conſeruacionem.Alio mo d̓r eſſe homo aliquid ſꝫmprincipalitatem. ſicut princeps ciuitatis d̓r eſſe ciuitas. vnde qd̓ principes faciūt d̓r ciuitas facere. ſic autnō omnes exiſtimat ſe eſſe illud qd̓ſunt. Principale em̄ in homine eſtmens racionalis. Secundariū auteꝫeſt natura ſenſitiua et corꝑalis quorum primū vocat apoſtolus interiorem homine. vt ptꝫ. j. Corin. v. Gōiaūt exſtīant principale in ſeip̄is racionalem naturā ſiue interiorē hominem. vnde ſꝫm hoc exiſtimant ſeeſſe qd̓ ſunt mali aūt exiſtimant pricipale in ſeip̄is naturam ſenſitiuamet corꝑalem. ſcꝫ exteriorē hominemvnde nō recte cognoſcentes ſeip̄osnō vere diligunt G ¶ Et hoc ꝓbat philo. in ix. ethi. ꝑ quinqꝫ queſunt amicitie propria vnuſquiſqꝫ eīamicus. Prīo quidē vult ſuū amicu