TerciumCapitulum.Preceptum

Quintumniſi tunc debilitas vel motus colereinordinatam accenſione ire cauſansexculpa mortali ꝓueniret. puta exnimia ebrietate vel gula vel aliquohuiuſmodi vel ip̄e motꝰ inordinatꝰire intantum iraſcentem inflāmaret.ꝙ a caritate dei vel ꝓximi caderet.Tercium. ¶Capitulum.Vbitatur hic primo quomodo ira ſit capitale vicium. Reſpondet thom.ii. ij vbi priꝰ Ira diciturviciū capitale. eo ꝙ multa vicia ex eo oriunt̉. tum ex parteobiecti ꝙ multum habet de rationeappetitus. inquātum ſcꝫ vindictaappetitur ſub ratōne iuſti et honeſti. qd̓ ſua dignitate alicit. Obiectūem̄ ſeu cauſa prima omnis ire iu nobis eſt appetitus vindicte ſub apparencia vel exiſtencia vt ſi aliquis nōbis intulit iniuſtuꝫ quod iniurīa velꝑuipendit nos ꝓpter que merito ſitvindicta ſibi infligenda. tuꝫ etiā qꝛira ex ſuo impetu mentem habet p̄cipitare ad inordinata queqꝫ agenda.Ideo glo. ſuꝑ illo prouerbio. xxix.Vir iracundus prouocat rixas. Ianua inquit vicioꝝ omniū eſt iracundia qua clauſa virtutibus ītrinſecuſdabitur quies. qua aꝑta ad omne facinus armabitur animꝰ. Ira em̄ dicitur ianua vicioꝝ ꝑ accidens q̄deꝫ remouendo videlicꝫ prohibes id eſt inpediendo iudicium racōnis ꝑ quodhomo trahitur a malis. Directe autem et ꝑ ſe eſt cauſa alioꝝ ſpecialiūvicioꝝ que dicunt̉ filie eius. Et ſecūdum gregoriū libro. xxxj. moraliū¶ G Sunt ſex duo ī corde ⁊ tria inore et vnū in facto. Prima filia eſtindignato. qua homo illum contra

quem iraſcit̉ reputat indignum vtſibi quid tale fecerit. quod videtureſſe quedam vilipenſio. īmo quideꝫcōtemptus proximi. Secūda eſt timor mentis. vt cum iraſcens repletanimū ſuum diuerſis cogitacōnibꝰamaris quibus apud ſe aliquādo cogitat diuerſas vias ſe vindicandi ⁊habet multiplex ꝓpoſituꝫ alteri nocendi et huiuſmodi ſūt magna peccata qꝛ nō ſolum in actu exterioripeccatū eſt ſed magis in voluntateetiā ſi non implet̉ ad extra ꝑ opus.Tercō eſt clamor qui eſt inordinataet cōfuſa locuto quo aliquis quo admodum loquēdi exterius demōſtratiram ſuam. Quarta eſt plaſphemiacuius ſunt tres ſpēs. vt dictum fuitin. ij. p̄cepto. Quntā eſt cōtumeliacum quis ex ira prumpit in verbaopprobrioſa et in iurioſa que ſūt cōtra ꝓximum Et hoc fit frequēter exira quia cum ira ſit appetitus vindicte. et nulla vindicta ſit irato ire īta prompta ſicut cōtumelia. ideo ineam prorumpit. eſt em̄ cōtunielia ꝓpe cuꝫ quis manifeſte et cōtra honorem alterius dicit ſibi defectuꝫ ſuūſoli aut cora alijs. Et eſt maior cōtumelia cum quis coram multis dicitalicui defectum ſuum eo ꝙ per hocmagis damnificat in honore aut reuerencia ſibi ab alijs īpedienda poteſt tamē etiā dici contumelia. cumſibi ſoli dicit. inquatum ſcilicꝫ illequi loquit̉ cōtra audientis reuerēciam agit quem videtur vilipendere ex hoc ꝙ manifeſte verba cōtraeum profert. Et ſumuntur quādoqꝫpro eodem cōuiciū. cōtumelia. ⁊ improperium. Exemplum cum quis dicit. tu es filius meretricis fur miſer vel ſimile vel cuꝫ aliquis alteri