Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

TerciumPreceptum.Capitulum

Vndecimum

fortiter deteſtari. ſimiliter habitꝰinordinati amoris ad mundū et. adalia pn̄tia radicati in peccatorē impediūt multū diſplicenciā pro pctīsmultum nāqꝫ difficile eſt. vt homoaffectum ſuū quem toto tꝑe viteſue in hmōi res fortiter inclinauitſubito ab eis retrahat et in cōtrarium flectat. Vn̄ augꝰ. dicit hecuerſio ſi cōtingat alicui etiā in finedeſperandū eſt de eius remiſſiōeSed qm̄ vix aut raro eſt tam iuſtacōuerſio timendū eſt de eo qui penitet ſero maxime cum filij quos illicite dilexit ſint p̄ſentes. mundus etvxor ad ſe vocent ⁊cͣ. que illicite dilexit multos ex hoc ſolet ſera pnīadeciꝑe. hec ille. Intellīge ſi pn̄tesin ſeip̄is aut in ſuis fantaſmatibusque retrahunt a forti diſplicenciapeccatoꝝ. Quarta quāto aliquiſeſt minus dn̄s actus ſui. tanto adcōtriciōem requirit̉ intenſior diſplicencia vt ſit ſufficiens ad delecionem culpe. Sed iſte ī extremis poſitus eſt minus dn̄s actuū ſuorum.qꝛ tūc nullo modo eſt dn̄s actuū exterioꝝ ad peccandū. em̄ pōt mechari aūt furari et ſimilia ampliusfacere ergo requirit̉ in eo ſꝫm ſtrictam iuſticiā intenſior actus diſplicentie ad eius iuſtificaciōem ꝙͣ adiuſtificaciōem ſani cum tn̄ vix difficulter habere poſſit eque intēſuꝫEt ideo vix et difficulter pōt tunchabere veram penitenciā. et ſufficientem ad ſalutē. Vnde augꝰ. vbiprius Age penitenciā dum ſanꝰ esSi ſic agis ſecurus es qꝛ penitēciāegiſti qn̄ peccare potuiſti. Si vispenitencia tūc primo agere qn̄peccare potes peccatate dimiſerunt tu illa. Inuitat v. ad ſtatiꝫ

ſe a peccato conuertendū multiplexſcripture et ſanctoꝝ doc. ꝑſuaſio.vnde eccl. v. ne tardes cōuerti addominū et ne differas de die in dieſubito em̄ veniet ira illius et inpore vindicte diſꝑdet te. Itē eccl.xxix. repromiſſio nequiſſima multos ꝑdidit nequā videlicet qꝛ peccator repromittit ſibi qd̓ eſt propriuꝫdeo de futuro tꝑe diſponere Cōtraillud actu. .j. eſt veſtꝝ noſſe tꝑavel momenta que pater poſuit ī poteſtate ſua nequior eſt promiſſio illa qꝛ cum tempꝰ infiniti valoris ſibi a deo datum fatue expenderit.Adhuc tn̄ p̄ſumit deus multumtꝑs adiciet ſibi. nequiſſima eſt illapromiſſio qꝛ talis ſolum tꝑs ſibidatum ꝑdidit immo etiam in cōtumeliam ip̄ius largitoris expenditin futuꝝ expendere vult. item tardantes cōuerti terrere deberet illd̓Gn̄. vj. et vij. vbi licet ad penitendum dati eſſent hominibꝰ cxx. annitn̄ xx. anni reciſi fuerūt propter impenitenciā. Item lu. xij. d̓r illi qnidicebat aīe ſue. Anima mea habesmulta bona repoſita in annos plurimos. requieſce. comede. bibe. epulare. ſtulte hac nocte aīam tuam repeterēt a te. que aūt preꝑaſti cuiuserūt. Item lu. ibidem. Et vos eſtote ꝑati qꝛ qua hora putatis filius hoīs veniet ⁊cͣ. Ad ideꝫ eſt augꝰin ſer. de innocentibus. Hac inquitaīaduerſionis pena peccator ꝑcutitur vt moriēs obliuiſcat̉ ſui qui viuens oblitus eſt dei. Et gre. qui tibi veniā promiſit diem craſtinūſpopondit. Qui ꝓmittit penitentiveniā promiſit peccanti. G FVn̄ notat dn̄s alber. ſuꝑ illo ioha.ij. Quis ſcit ſi cōuertat̉. ignoſcat