Preceptum.CapitulumTercium

ſecundū om̄es doctores in. iiij. di.xx. ꝙͣdiu quis in hac vita vtit̉ rōepōt ſalubriter et vere penitere. vtprobat augꝰ. in de vera et falſa penitēcia ꝑ latronē. Lu. xxij. Et exzec.xviij. Quacunqꝫ hora ingeniueritpeccator vita viuet et nō morieturſꝫm vnam literam. vt magiſter allegat ſed tn̄ ab eo qui diu prius diſtulit penitere vix et multū difficulter pōt in extremis haberi vera penitencia ſufficiens ad ſalutē. Quiaaut homo morit̉ ita ſubito ꝙ nonaduertit ſe mori ſicut dormiendo ⁊tunc expeditares eſt. qꝛ tūc iudicatur ſicut reꝑitur. Aut peccator aduertit ſe mori. ſed ꝑ vnam hora autmorulam modicā. et tūc qꝛ homo īrepentinis oꝑatur ſꝫm habitū Id̓onō videt̉ ꝙ habituatꝰ in peccatistam repente fiat bonus. aut morit̉quis languore p̄cedēte. et ſic adhucqui prius diſtulit penitere vix etmultū difficulter pōt in extremohabere veram penitencia ſufficientem ad ſalutem. qd̓ probat Sco. exverbis beati augu. in de vera ⁊ falſa penitencia quatuor rōnibꝰ. ⁊ magiſter allegat. di. xxj. qꝛ ad cōtricionem exigit̉ vſus li. ar. quo racio diligenter de peccatis deliberet ⁊ voluntate libera deteſtet̉ ea. ſed illorum vſus vbi ſtatim īminet morsterribiliſſima timore et dolore vehementer impedit̉. vnde augꝰ. difficile eſt vt tūc ſit vera penitenciaqn̄ tam ſera venit qn̄ cruciatus mēbra ligat. et dolor ſenſum opprimitvt vix homo aliqd̓ aliud cogitarevaleat. melior tn̄ eſt ſera ꝙ nulla.ſimile habes s. ca. vj. A. E ¶ Secunda rō ad veram penitencia requirit̉ ordinata diſplicēcia de pec

Vndecimumcatis. Ad hoc aūt ꝙ diſplicētia valeat et ordinata ſit oportet ꝙ ſit d̓bite circūſtācionata. et maxime circumſtancia finis et principij actiuiprincipatis. vt ſcꝫ ſit voluntaria etpropter deū. ſed difficile eſt tūc habere actū ſic circūſtancionatū. quiaqui vſqꝫ tūc fuit impenitēs. nō videt̉ ex ſeip̄o extorquere diſplicēciānouam. niſi timore pene imminētiset ſic n̄ propter deū fit. ſed propterſe et tm̄ propter vitare malū dannaciōis ſue. p̄ſumitur em̄ ſi eſſet remotus a timore mortis et damnacionis nō extorqueret a ſeip̄o diſpliceciam peccatoꝝ ſicut nec prius fecitcum fuit ſanus. nec videt̉ tūc mereelicere diſplicenciā hmōi ſicut necmere libere ī ꝑiculo naufragij quismerces proijcit. ſed ſoluꝫ timore ꝑiculi maioris ſic habens diſplicenciapeccatoꝝ ſolum timore mortis autdamnaciōīs eam videt̉ habere. ettalis diſplicentia in eo nō eſt merelibera. et ꝑ cōſequens nō multū placens deo. nec accepta ſibi. Ideo auguſtinꝰ dicit ibidem. Nullus expectet qn̄ peccare nō p̄t arbitrij libertatem querit deus vt delere poſſitcōmiſſa et nō neceſſitate. caritatemet nō timore tm̄ qꝛ nō in ſolo timore viuit homo. Qui ergo ſero petetoportet nō ſolum timere iudicem.ſed diligere qꝛ ſine caritate nemopōt ſaluus eſſe. nō ergo timeat tm̄penam quo penitet. ſed anxiet̉ progloriā hec augꝰ. Tercia rō eſt malus habitus vſqꝫ tūc cōtinuatꝰ et īcōſuetudine verſus multū inclinatad peccata et ad eoꝝ placencia. etſic valde retrahit homine ab actuvere penitendi ſꝫm que actum penitendi vere oportet homine peccata