Tercium
Preceptum.
Capitulum
de quibus nūc dolet ſed etiā de omnibus mortalibꝰ et occaſiōibꝰ propīquis. rōe quoꝝ veriſimiliter eſſꝫpoſtea iteꝝ caſurus in mortale ptꝫillud ꝑ diffiniciōem penitētie. gre.que eſt peccata p̄terita plangere etplangenda iteꝝ nō cōmittere id eſthabere ꝓpoſitū n̄ ea ampliꝰ admittendi. ad idē eſt magiſter in. iiij. di.xv. et xiiij. rō ꝓpoſiti iſtius eſt qꝛli homo nō haberet tale propoſituꝫnullum mortale ſcꝫ ꝯmittendi tunchaberet voluntate alicuiꝰ vel conplacenciam mortalis peccati. Dicitetiā augͥ. li. de vera et falſa pe. ſciodeum inimicū omni criminoſo. quōergo qui vnū crimē reſeruat d̓ aliorecipit veniā. nam luce. iij. et Ioh.vij. totū hominē ſanū fecit ī ſabbato. Et nullū demone in eo reliquitqui legionē habuit. luc. viij. ex quopatet ꝙ nō cōterit̉ qui odium guecōtra ꝓximū retinet. Item qui occaſiones certas peccatoꝝ vitare n̄ꝓponūt vt cōcubinas vſuras et hꝰmodi. Item qui nolūt reuocare ſeductos malis cōſilijs et moribꝰ pereos aut diffamatos iniuſte. Quitūrequiſitum eſt ꝓpoſitum cōfitendiꝓ loco et tꝑe ſꝫm eccleſie p̄ceptumom̄ia ſua mortalia prius nō cōfeſſaet de quibus prius nō eſt legittimeabſolutus. et etiam ꝓpoſitū ſatiſ faciēdi deo pro iſtis peccatis A CSextū requiſitū eſt motus liberi arbitrij in deū qui videt̉ eſſe maximedei dilectio ſuꝑ omnia. Racio ē ſꝫmTho. in. iij. ꝑte. q. lxxxv. qꝛ talis dilectio dei eſt cauſa deteſtaciōis peccatoꝝ finaliter ꝓpter deū et inquātum ſunt dei offenſiua et cōtra honorē ip̄ius facta vt patebit ſtatimde hoc etiam habes. j. ca. xj. p̄ſenti
Octauump̄cepto. H. Seplimū requiſitū eſtvna generalis d̓teſtacio omniū peccatoꝝ mortaliū ad vera em̄ penitēciam requirit̉ dicit tho. ibidem ꝙhomo deſerat peccatū inquantū eſtcōtra deū. Et poſt pauca ſubdit. ſiem̄ diſplicet homini aliqd̓ peccatuꝫeo qd̓ eſt cōtra deuꝫ ſuꝑ omnia ſibidilectū qd̓ requirit̉ ad rōeꝫ vere penitentie tūc etiam diſplicēt ſibi oīapeccata mortalia. id̓o magi. in iiij.di. xxj. beatū augu. allegando dicitarbitrij libertatē querit deus nonneceſſitate. caritate et nō ſolum timorē. et ſubdit. oꝑtet nō ſolū timere iudicem ſed et diligere. ergo oꝑtet ꝙ homo deū ſuꝑ om̄ia diligat ⁊ꝙ actualis dei dilectio ſit ſibi cauſa et eum moueat vt deteſtet̉ peccatū finaliter ꝓpter deū ſcꝫ inquantum eſt dei offenſiuū et cōtra eiushonorē N ¶ Ex quo patꝫ ꝙ ſi hōpeccata ſua deteſtet̉ ſolum qꝛ ſuntoppoſita virtuti morali aut ſolumqꝛ reddūt eum indignū et vituꝑabilem qualiter etiā philoſophi cognouerūt deteſtāda eſſe peccata aut ſiſolum deteſtaret̉ ea ꝓpter timoreꝫpene amiſſiōis vite eterne inquantum ſibi illud eſſet incōmodū ibi ſiſtendo ſine vlteriori relaciōe ī deūtūc homo ſolū quereret ſuū cōmodum et fugeret ſuū incōmodum etnullo mō quereret deū et illius honorē cōtra illud apoſt. j. coꝝ. x. ſiuemāducatis ſiue bibitis ⁊cͣ. nec talisdeteſtacio eſſet actus virtutis qꝛ n̄circumſtancionata debito fine etꝑ cōſequēs nō formaret̉ gracia necfieret cōtricio. iō nullū tolleret peccatū īmo ip̄a eſſet vicium et actuale peccatū qꝛ circūſtancionata ī debito fine ⁊ ꝑ cōſequēs etiā nō eſſet