Tercium

Octauum.Preceptum.Capitulum

ptꝫ j. ezech. xviij. vbi deꝰ tradiditmodū iuſtificandi impiū dicēs ſi impius egerit penitenciā ab omnibuspeccatis ſuis que oꝑatus eſt et cuſtodierīt vniuerſa p̄cepta mea ſcꝫ ꝓpoſito et fecerit iudiciū id ē ſcrutiniū ſuꝑ cōmiſſis et iuſticiā id ē exterius effectualiter cuiqꝫ qd̓ ſuū tribuendo deo ſibi et ꝓxīo vita viuetet nō moriet̉. Idem vult apoſto. j.coꝝ. xj. vbi dicit. Probet aūt ſeip̄mhomo et ſic de pane illo edat. Ideꝫvult glo. ſuꝑ illud psͣ. Lauabo ꝑ ſingulos noctes lectū meū. Dicit perlingulas noctes intelligere d̓bemꝰſingula peccata ſuꝑ quibus ſingulariter flere debemus ad hoc vt lauetur lectus noſtre cōſcīe. rō eſt quiaꝑ ſingula peccata mortalia facta ēſpēalis auerſto ab incōmutabili d̓oqua rei mutabili homo adheſit Itēcōtricio ꝑ confeſſiōeꝫ explicat̉. ſedoportet de ſingulis mortalibꝰ cōfiteri. et licet illud ab omībus ſit faciendū. Eſt tn̄ ſingulariter neceſſariū iſtis qui adhuc aliqua maliciaita infecti ſunt vt illam vix vel nondimittere ꝓponāt. indigent hi tamdiu lamētari. quo dum ꝑ dei gr̄amde omnibꝰ doleant. Concordat p̄fatis tho. in iiij. di. xvij. dicēs quantūad principiū ꝯtriciōis id ē quātumad attriciōeꝫ qua hō cogitat de peccato et dolet et ſe preꝑat ad cōtricionē oꝑtet ꝙ ſit deteſtacio de ſingulis peccatis que quis ī memoriahabet adhibita diligentia ad memorandū ⁊ inueniēdū ea. Quatu veroad terminū cōtriciōis ſcꝫ qn̄ ip̄a diſplicēcia format̉ caritate et fit contricio tūc ſufficit ꝙ fiat vna cōmunis de om̄ibꝰ ſimilis D ¶ Terciūrequiſitum eſt vna generalis dete-

ſtacio omniū peccatoruꝫ ſuoꝝ tamoblitoꝝ ꝙͣ ignoratoꝝ q̄ peccatorcōmiſit et nō ſciuit et adhuc neſcitquot fuerūt peccata. ꝓ intellectuaūt oblitoꝝ peccatoꝝ notandū ſꝫmTho. ꝙ obliuio de aliquo pōt eſſedupliciter. vno mō ſic ꝙ totalitera memoria exciderit et ꝙ homo nōpoſſit illud inquirere nec memorari. alio modo ſic ꝙ ꝑtiꝫ a memoriaexciderit et ꝑtim remāſerit ſicut cūin generali recolo me aliquid audiuiſſe ſed neſcio in ſpeciali quid fuerit. Et tūc requiro ī memoria ad cognoſcendū et reminiſcendū. ſic etiādicit̉ aliquid eſſe oblitū duplicitervno mō ſic ꝙ in generali manea īmemoria ſed n̄ in ſpeciali vt cū hōrecolit ſe vnū vel plura cōmiſiſſe ⁊neſcit q̄ videlicꝫ an ſuꝑbia an auaricia vel luxuria vel gula. et tūc dꝫhomo cū diligencia recogitare vt īueniat peccatū in ſpeciali qꝛ hō tenet̉ de quolibet ſuo mortali memorato in ſpeciali cōteri ſpecialiter. ſiaūt inuenire nō pōt nec in ꝑticulari memorari tūc ſufficit de eo cotrri ſꝫm ꝙ in memoria ꝯtinet̉. ſcꝫ dolere ꝙ cōmiſit quoddā mortale dequo nō eſt memor. Et debet non ſolum ſic in generali dolere de quodāpeccato omiſſo ⁊ oblito ſꝫ debꝫ etiācum hoc dolere de obliuione que ſibi ex negligencia ꝓpria cōtingitE ¶ Alio modo pōt peccatū eſſe oblitum ſic ꝙ ip̄m omnino memoriaexcidit. nec aliquā de eo habet noticiam etiā adhibita ſufficiēti diligētia et tūc nō tenet̉ homꝰ de eꝫ cōteri in ꝑticulari qꝛ impotencia excuſat eū a debito ⁊ ſufficit generaliscontricio de omni eo in quo deumoffendit et dicit Bonauentura.