CapitulumOctauumPreceptum.
Terciumdimittit multum cōſequēterqꝫ hōcognoſcit ſe mala commiſiſſe et deioffenſaꝫ incidiſſe ꝑ iuſticiā ſoluēdāSecundus eſt actus timoris ſeruilis quo timet ſe eternaliter miſeruꝫfuturū propter peccatū et retrahitur iſto modo a peccatis ꝓpter metum gehenne in quo timore quis ſiſolum maneret deſperaret ideo tercius actus fidei eſt quo credit deuꝫtam infinite miſericordeꝫ. vt ad veram penitencia remittat omnē offēſam et in amicum dei recipiat penitentem. Quartus eſt actus ſpēi deveniā cōſequenda ꝓpter dei miſericordiam et bonitate quibus ꝑatuseſt indulgere et in amicicia reaſſumere penitente. Quintus eſt ꝓpoſitum emendādi vitā et reuertēdi addeū et ſe eī cōfederandi et ſatiſ faciendi ꝑ gemitu cōfeſſione et ſatiſfactione. Et hec omnia innuunt̉ luce. xv. ꝑ filiū ꝓdigum primū. ibi dicam illi ſcꝫ patri. pater peccaui ī celum et coram te. ſcd̓m ibi. iam nonſum dignus vocari filius tuꝰ. tercium ibi. Et ſurgens qd̓ nō feciſſet niſi de patris clemencia p̄ſumpſiſſet.quartū etiā ibidem videlicet ſurgēſquintū ibi venit. Et ſic patet ꝙ penitētia incipit a timore ſeruili ⁊ vtvidebit̉ terminat̉ in amore filiali.iuuat etiam ad principiū cōtriciōismala cōſiderare que facit peccatuꝫmortale p̄cipue de quo in principiolibri habes de tranſgrediētibꝰ p̄cecepta. c. j. d. B ¶ Quo ad ſcd̓mnotandū ſꝫm magi. in. iiij. in pluribus diſt. de pe. et tho. et ſco. ꝙ adhn̄dam cōtriciōem vel diſpōſiciōeꝫſufficiente ad eandē ꝓ deletioneomniū peccatoꝝ mortalium exigutur plura. prīo diligēs diſcuſſio con
ſcientie et diſtincta p̄cogitacio omniū peccatoꝝ mortaliū de quibꝰ hōnō eſt prius ſufficiēter cōtritus etcuiuſlibet eoꝝ cū circūſtancijs aggͣuantibus maxime cum circumſtancijs in aliud genus mortalis peccati trahentibus habeat aūt ad mēmorandū diligencia ſicut dicet̉ ca.ix. f. et ca. xij. f. vt probat magi. iniiij. di. xv. et ꝑ augu. li. de vera etfalſa penitētia. et ad minus in prīacōtriciōe id eſt attriciōe et p̄paracion ad cōtriciōem exigit̉ vt doleatde ſingulis que memorie occurruntmortalibus et etiam de ſingulis eorum circumſtancijs que peccati ſpeciem mutāt id ē alind̓ genus peccati mortalis trahut de quihꝰ circumſtancijs clarius dicet̉ ī materia cōfeſſiōis. Racio dictoꝝ qꝛ oportetvt in ſequēti membro dicetur de ſingulis deteſtaciōem ſpecialem habere memorie ſaltem occurrētibꝰ. vn̄p̄ceptū eccleſie. Omnis vtriuſqꝫ ſexus. li. v. de peni. et remiſ. dicit oīsvtriuſqꝫ ſexus fidelis poſtꝙͣ ad annos diſcreciōis ꝑuenerit omnia ſuapeccata ſaltem ſemel in anno fideliter confiteat̉. de hoc ezechias rexait Iſaie. xxxviij. Recogitabo tibiomēs annos mros in amaritudineanime mee C ¶ Scd̓m eſt diſplicēcia ſeu deteſtacio ſinguloꝝ mortalium peccatoꝝ ſuoꝝ quoꝝ in p̄dictap̄cogitaciōe poterat eſſe memor. eſtaut deteſtacio iſta nolicio qua pneitens nollet ſe illa ſuā p̄terita peccata feciſſe. aut eſt volicio cōdicionalis quā vellet ſe nō peccaſſe ſi eſſetſidi poſſibile aut optatiua vt vtinānō peccaſſem ita contra deū. ꝙ autem ſingula ꝙ memorie occurruntoporteat in ſpeciali deteſtari. hoc