Preceptum.Capitulum

Secundumdiuini noīs qd̓ ad ꝯfirmacōem ſueꝓmiſſionis inducit. ſeip̄m obligatad faciendum quod ꝓmittit quodeſt ſeip̄m immobiliter ordinare adaliquid agendum. ſicut autē homoſe ip̄m ordinare pōt ad aliquid agēdum. ita etiā ⁊ alios ſuꝑiores quidem dep̄cando. inferiores aūt imꝑando. Cum igit̉ vtraqꝫ ordinatioꝑ aliquod diuinū confirmat̉ eſt adiuraco. Et pōt fieri ad quinqꝫ genera rerum. ad deū. ad ſubdituꝫ ſibi hoīem ſeu ad ſe. ad ꝓximū equalem vel ſuꝑiorem. ad demonem. etad creatura irracōnalem. ſed diuerſimode. Per hoc em̄ cum homo ſitdn̄s actuū ſeruoꝝ. nō aūt eoꝝ queab alio ſunt agenda ⁊ ſibiip̄i p̄t neceſſitatem imponere ꝑ diuini noīsinuocacōem. nō aūt hanc neceſſitatem pōt alijs imponere niſi ſibi ſubditis. quos pōt ex debito p̄ſtiti iuramenti compellere. Si igitur aliquis ꝑ inuocacōem diuīni noīs velcuiuſcūqꝫ rei ſacre alicuiꝰ non ſibiſubdito adiurando neceſſitate agēdi aliquid imponere intēdat. ſicutimponit ſibiipi iurando. talis adiuratio illicita eſt. quia vſurpat poteſtatem in aliū qua nō habet ⁊ eumnitit̉ compellere quodamō Tn̄ propter aliqua neceſſitatem qui ſuntſuꝑiores ſuos inferiores tali genere adiuracōis conſtringere pn̄t. etideo princeps ſacerdotū vt Orige.dicit ſuꝑ Math. hieſum illicite adiurauit ꝑ deum viuū. quia ſubditꝰeius nō fuit. Si vero adiurans intendat ſolūmodo ꝑ reuerentiā diuimi nomīs vel alicuiꝰ rei ſacrē aliquid ab alio obtinere abſqꝫ neceſſitatis impoſicōe. talis adiuracō licita eſt reſpectu quorūlibet. ⁊ ſic ad

Quartumiuramus deū dicendo ꝑ paſſionē etcrucem tuā libera nos. Similiterhoīem demonem ⁊ angelū. ⁊ ſic patet ſcd̓m ⁊ terciū. Eſt em̄ modꝰ adiurandi ſic duplex. Vnus ꝑ moduꝫcōpulſionis et eſt illicitus ad equalem ⁊ ſuꝑiorem. de quo in primo.Secūdꝰ eſt ꝑ modū dep̄cacōis velinductionis ob reuerentiā alicuiꝰſacri f ¶ Quomo igit̉ demo poſſit a nobis adiurari licite vel non.Rn̄. ꝙ nō licet demones adiurareꝑ modū beniuolētie dep̄cacōis velinductionis. qꝛ ille modus videturad quandā beniuolentiā vel amiciciam ꝑtinere. que nō licet ad demones vti. ⁊ ſic nigromantici vtūturadiuracōibus ⁊ inuocacōnibus velincantacōibus demonū ad aliquidab eis obtinendū adipiſcendū veladdiſcendum. Scd̓o aūt adiuracōnis modo videlicꝫ qui eſt ꝑ compulſionem licet nobis ad aliquid vti etad aliquid nō licet. poſſumus enimdemones adiurando ꝑ virtutem diuini nomīs tanꝙͣ inimicos repellere ne nobis noceant corꝑaliter velſpūaliter ſꝫm poteſtatē datā a xp̄oſꝫ illud Luc. ix. Ecce dedi vobis poteſtatem calcandi ſuꝑ ſerpentes etſcorpiones ⁊ ſuꝑ omnē virtutē inimici ⁊ nil vobis nocebit. ⁊ Marci.vlt. In nomīe meo demonia eijciētEt racō illiꝰ eſt qꝛ demones in curſu huiꝰ vite nobis aduerſarij ꝯſtituūtur. nō aūt eoꝝ actꝰ nr̄e diſpoſic oni ſubdūtur. ſed diſpoſicōni diuine ⁊ ſanctoꝝ angeloꝝ ſꝫm Aug.iij. li. de tri. Nō tn̄ licitum eſt demones adiurare ad aliqnid ab eis addiſcendū vel etiā ad aliquid ꝑ eosobtinendū. qꝛ hͦ ꝑtineret ad aliꝙͣlocietatem cū ip̄is habendā. vnde