PreceptumSecundum

Tercium.Capitulum

probabiliter credit ꝑiuraturū quieſt tercius caſus. vel ſic recipit abeo iuramentū. Rn̄. ſꝫm Tho. bonauen. ⁊ Rich. Inducens aliū ad iurandū. aūt hoc facit vt ꝑſona publica ⁊ ſꝫm ordinem iuris. aut hoc facit nō tanꝙͣ ꝑſona publica ſed priuata. Primo mō ſi quis inducit aliūetiam p̄cipiendo ad iurandū ꝙͣuiscredat eū iuraturum falſum nō peccat. qꝛ facit illud quod ex officio tenetur facere. vn̄ nō tn̄ dici debet illum ad iurandū compellere que ꝑsaduerſa que hoc petit a iudicē. Siaūt iſte qui inducit adiurandum ſitpriuata ꝑſona aūt publica nō tamēhoc faciens vt ꝑſona publica putaꝯtra ordinem iuris peccat mortaliter. qꝛ talis eſt ſcienter ꝓximo ſuocauſa peccati mortalis. ⁊ ſic ſpūaliter homīcida propria aīam ⁊ alterius necans cui gladium degeranditradit. Exemplū refert augꝰ in ſermonē quodā ꝙ quidaꝫ fidelis innocens rem accōmodauit cuidam quaille reddere negauit. Cōpulſus gͦꝑ accōmodante iurare degerauit ⁊alter rem ꝑdidit. Cui rapto ī nocteip̄e iudex ait. Cur prouocaſti homīnem iurare que ſciebas falſuꝫ iurare. ille rn̄dit. qꝛ rem meam negauitEt iudex. melius erat vt rem tuamꝑderes ꝙ vt aīam eius ꝑiurio perimeres. proſtratus igit̉ tam gtauiter ceſus eſt vt in dorſo vigilantisplagaꝝ veſtigia apparet. ſed indultū eſt ei poſtꝙͣ emendatus eſt. ideoidem Augꝰ. in ſermone de decollacōe iohanis baptiſte. Ille qui homine prouocat ad iuracōnem ⁊ ſciteum falſum iuraturū vincit homicidam. qꝛ homicida corpus occiſuruſeſt. ille anima. īmo duas aīas. Iteꝫ

talis qui aliū degerare procurat debet penitere. xl. dies ī pane ⁊ aqua⁊ ſeptem annos ſequētes ⁊ nunꝙͣdebet eſſe ſine penitentia. xxij. q. vSi quis ſe. Quinto prīcipaliter iuramentū incautum fit a doloſis dequo dicit Tho. in ſumma ſic ar. vij⁊ in ſcripto ꝙ iurans ſimpliciter ſine dolo in foro ꝯſcientie nō tenet̉niſi ſꝫm ſuā intencōꝫ. In foro autēꝯtentioſo obligat̉ ſꝫm ꝙ verba cōmuniter ſolent accipi. Si aūt doloſe iurat̉ ſeruari debet ſꝫm ſanū intellectum illiꝰ cui iuratur. Et licetracōe iuramenti nō obligetur niſiſꝫm ſuam intencōem. Tamen tenet̉ad hoc vt alius ex talidolo nō ledatur. Et hoc fit quando ſꝫm intenconem recipientis implet̉.f ¶ Dubitatur circa p̄dicta. primo vtrumin iuramentis poſſit diſpenſari ⁊ ꝑqueꝫ Rn̄. Tho. ij. ij. q. lxxxix. In iuramētis promiſſorijs diſpenſari p̄tſicut ⁊ in votis qꝛ in aliquo caſu p̄teſſe licitum vel nociuū iuramentūſiue id quod iuratur. ⁊ ꝑ ꝯſequensnō eſt debita materia iuramenti. ⁊ideo Notandū ꝙ illud qd̓ cadit ſubiuramento promiſſorio aliqn̄ eſt manifeſte repugnans iuſticie vtputaqꝛ eſt peccatū vel maioris boni impeditiuum vt ne intret religionem⁊ tale iuramentū diſpenſacōe nonindiget. Qn̄qꝫ aūt aliquid iuramento promittitur de quo dubium eſtvtꝝ ſit licitum vel illicitū. proficuum vel nociuuꝫ. aut ſimpliciter autin aliquo caſu ⁊ in hoc pōt quilibꝫepiſcopus diſpenſare. Quādoqꝫ vero promittur aliquid ſub iuramento quod eſt manifeſte licitum ⁊ vtile. Et in tali iuramento non videtur locum habere diſpenſacio vel