Preceptum.EypitulumPrimum

TT

viij. demones dixerunt xp̄o. ſi eijcisnos mitte nos in greges porcoꝝ. ⁊Iob .xl. dormire ſcꝫ demon in lococalamī ꝑ quod vacuitas deſignat̉.Scd̓m remediū eſt rationabilis diuerſitas occupationū. ſed ordinatadebet eſſe ⁊ rationabilis vt docetexemplū in vitaſpatrum vbi beatoanthonio accidia temptato angelꝰapparuit que vidit primo funiculūtorquentem. deinde orantem. deinde ſportas texentem ⁊ iteꝝ oracōivacantem. ⁊ ſic facere anthoniū iubentem ꝯtra accidiam. Terciū eſtvt cū ſentit triſticiam accidie quisinterdum querat bonā ſocietate cūqua veriſimiliter ſolum de deo ⁊ licitis tractet lete. Exemplū in vitaſpatrū vbi ſepe illud facerūt in cuiꝰfigura legit̉ Exo. xvij. ꝙ ioſue pugnante ꝯtra amalech orabat moiſes leuans manus ad deū. cuiꝰ manus erant graues. ſed hur ⁊ aaronſuſtentabant manus eius ex vtraqꝫꝑte. Quartū vt homo ſe cogat adexercicium ſpūalium que faſtidit.Nam habitus delectabilis non niſiꝑ actus interdum triſtes multiplicatos acquirit̉. ex. ij. Eth. Quintūvt cū magno conatu quis memoretur dei tot beneficia ⁊ ſi ſꝫm psͣ. Renuit ꝯſolari anima mea credat qd̓ſequitur. Hemor fui dei ⁊ delectatus ſum. oꝑtet autē hunc conatummagnū eſſe. quia homo in triſtitiaꝯſtitutus difficulter talibꝰ immoratur. Sextum eſt excluſio pro poſſe trium radicū accidie in principiocapituli poſitarum In cuiꝰ figurad̓r Leuit. vj. ignis in altari meo ſꝑardebit quem nutriet ſacerdos ſubijciens ligna mane ꝑ ſingulos dies.Septimū eſt ꝯſideratio pene infer

ni ⁊ purgatorij ⁊ beatitudinis queexpectamus ſꝫm noſt rum meritumvel demeritum. vn̄ in vitaſpatrumquidā pater cōqueſtus eſt patri achilli accidiaꝫ. Rn̄dit alter ideo pateris qꝛ nōdum vidiſti requie celi.nec penam inferni. Octauū eſt ſummū remedium dei gracia eſt psͣ. Viam mandatoꝝ tuorū cucurri cū dilataſti cor meum. vn̄ in Canti. Trahe me poſt te curremꝰ in odore vngentoꝝ tuoꝝ Canti. j. psͣ. Erraui ſicut ouis que perijt ⁊cͣ.Capitulum. XXI.Ecimoſexto prohibeturerubeſcentia xp̄m ſequēdi ⁊ eius doctrinā in neceſſarijs ad ſalutem. vn̄Luce. ix. ait A ¶ Qui me erubuerit ⁊ meos ſermones hūc filiꝰ hoīserubeſcet cū venerit in maieſtateſua ⁊ patris ⁊ ſanctoꝝ angeloꝝ ideſt ad modum erubeſcentis ſe habebit dicens. neſcio vos. ſicut ait virginibus fatuis Math. xxv. ⁊ clauſaeſt ianua. Tria ſunt hic dicenda etvidenda. Primo de verecūdia ſeuerubeſcētia bona. Scd̓o de mala dequibus dicit̉ Eccle. iiij. Eſt ꝯfuſioadducens pctm̄ ⁊ eſt ꝯfuſio gr̄am ⁊gloriam adducens. Tercō de remedijs male erubeſcētie B ¶ Quātum ad primū notandū ſꝫm Tho. ij.ij. q. cxliiij. ꝙ verecūdia eſt timorde actu exprobrabili facto vel fiendo. Dicitur primo timor qui eſt reſpectu ardui poſſibilis reſpectu cꝰnon eſt triſticia. Ex quo patet ꝙ ꝑfecti nō erubeſcūt faciliter de futuris malis ꝑpetrabilibus qꝛ nō app̄hendunt mala opera vt difficulter