ACapitulumPreceptum.Primum

bita ſunt ſicut ⁊ de duello dictū eſtTercō peccare poſſunt ꝯtra hͦ volentes ꝑ artem notoriam vel ſimilēſine humano ſtudio ſcientiā adipiſci. Quarto qui nō fugiunt vbi tenent̉ et poſſunt dei auxiliū ad hocſine cauſa expectantes ꝯtra quosxp̄s ait. Cum vos ꝑſequent̉ in vnaciuitate fugite in aliam Math. x.Qn̄ aūt fugienda ſit mors in xp̄inaꝑſecutione ⁊ qn̄ non. vnctio et ꝯſideratio ſcandali ꝑiculum gregis ethmōī docere poſſunt. Naꝫ aliqn̄ cōtingit eodem temꝑe ⁊ in eodē locovnū debere fugere alteꝝ nō vt deſantulo quem gladius ferire nō potuit ⁊ de diacono recedente. Gre.ponit exemplum in li dialo. Quītoquidam fugiūt medicinalia vbi oꝑtet etiam ꝙ licet agatha feciſſe videat̉. tn̄ vt Tho. ij. ij. q. xcvj. dicitfecit certa de dei adiutorio vt sH ¶ Quo ad. iij. prīcipale nota ſꝫmTho. quadruplex eſt gradus deumtemptantiū. omnes tn̄ nō ſunt proprij. Primus eoꝝ qui animū nō p̄parant ante oracōem. ſed diſtrahūtur ſcmn̄ter ⁊ negligenter qui labijsdeum honorat ſolum. Scd̓us eorūqui nō dimittunt ante oracōem debitoribus rancorem tenentes. Deambabus dicit̉ Eccle. xviij. ante oracoeu prepara anima tuam et noli eſſe quaſi homo qui temptat deūvbi dicit Glo. interli. Temptat deum qui orat qd̓ docuit ſed nō facitquod iuſſit. Supra que dicit Tho.ij. ij. vbi prius. ꝙ iſte qui ante oracōem ſuam anima nō preparat dimittendo ſi quid aduerſus que habet vel aliquis ſe ad deuotioneꝫ nōdiſponendo nō facit qd̓ in ſe eſt vtexaudiat̉ a deo. ⁊ ideo quaſi inter

p̄tatiue temptat deū. ⁊ ꝙͣuis huiꝰmōi quaſi interp̄tatiua temptatiovideatur ex preſumptione ſeu indiſcrecōe ꝓcedere. tn̄ hocip̄m ad deiirreuerentiam ꝑtinet vt homo preſumptuoſe ⁊ ſine debita diligentiaſe habeat in his que ad deū ꝑtinētdicit̉ em̄. j. Pe. v. humiliamini ſubpotenti manu dei. ⁊. ij. Thi. ij. ſollicite cura teip̄m probabilem exhibere deo. vn̄ etiam hmōi temptacio ēſpecies irreligioſitatis. hec Tho.Tercius eoꝝ qui p̄ter intencōnempetunt vel faciunt que dicỉ in diffinicōis declaratione interp̄tatiuatemptatio. Quartus eoꝝ qui ex intencōe talia faciunt vt ibidē patꝫ.¶ Capitulum. XX.Ecimoquinto ꝓhibeturhic accidia cuiꝰ propriūeſt triſtari de obſequiodiuino ſicut caritatis ēgaudere in bono diuino. A ¶ Vbi tria principaliter ſunt videnda.Primo de quidditate ⁊ malicia ⁊ origine accidie. Scd̓o de ſpeciebus.Terco de remedijs. Quantū ad primuꝫ ſꝫm Tho. ij. ij. q. xxxv. Accidiaeſt triſticia de bono diuino qd̓ homo debet facere. Dicit̉ primo triſticia ſed nō quelibet. Eſt em̄ qͥdamtriſticia bona vt illa qua ꝯpatim̉miſerie proximi ſicut miſericordiafācit triſtari et paſſionis xp̄i meditacō. Similiter triſticia quā habemus de peccatis cōmiſſis in ꝯtricone. Alia eſt triſticia mala in appetitu vindicte inordīato ⁊ cōſtituitſpem pctī ire vel triſticia de bōo ꝓximi ⁊ facit odiū vel inuidia. ſꝫ triſticia d̓ bōo d̓ino ꝯſtituit acccidiaꝫ