Preceptum.CapitulumQuindecīmum.Primum
videt̉ vanꝰ ꝙͣ malꝰ vel ſi fingeretꝓpter iocū. Eadē em̄ rō ē de fictōe⁊ mēdacō vt dictū ē p̄cedēti caº. tn̄ſiue īpocriſis ſit veniale ſiue mortale pctm̄ ē ꝑiculoſuꝫ ⁊ multipliciternociuū vt ptꝫ primo ex verbis xp̄iqui ipocritas fere p̄ alijs impugnauit Mat. xxiij. ſeptēpliciter ⁊ mat.vj. Exterminant em̄ facies ſuas vtappareāt hoībꝰ ieiunātes. ⁊ lu. xij.Attēdite a fermēto phariſeoꝝ qd̓ē ipocriſis. ⁊ Mar. vij. īpocrita eijce primū trabe de oculo tuo. Scd̓oqꝛ raro ad meliꝰ ꝯuertūt̉. tum qꝛſe bonos putāt alioꝝ laude d̓lectari. Iob .xxxvj. Vincti nō clamabūtGlo. qꝛ hūane laudis auiditate ſuꝑati ſanctos ſe eē miſeri etiā cū inpctis morent̉ putāt. tū qꝛ ſpūſſanctus eos fugit ſine quo querti nōpn̄t Sap. j. ſpūs diſcipline effugietfictū. tū etiā qꝛ diabolus noſcitureſſe ī eis ⁊ dormit. Iob .xl. ſub vnibra dormit in ſecreto thalami ſcꝫ inquo nullꝰ fructꝰ ſtips vacuꝰ et radix in limo landis ē fundatꝰ. Tercōqꝛ ſunt ſimiles ſterquilinio niue tecto. ſepulcris pulcris cadaueribusplenis vulpibꝰ quaꝝ pellis ē bona⁊ carnes inanes. ſimoni qui angariatus crucē dn̄i portauit. ⁊ vulpi q̄ſe mortuā fingit quoaduſqꝫ cornicecapiat. cigno qui exteriꝰ ē albꝰ caro aūt eiꝰ nigra M Quo ad iijprincipale q̄rit̉ vtꝝ ironia ꝑ quamaliquis mīora de ſe fingit ſit pctm̄.Rn̄. ſꝫm tho. ij. ij. q. Cxiij. ꝙ aliquiſde ſeip̄o minora dicat p̄t ꝯtingeredupliciter. vnoº ſalua veritate dūſcꝫ maiora q̄ ſunt ī ſeip̄is recitēt. q̄dam vero minora deteguūt ⁊ de ſeꝓferūt q̄ tn̄ ī ſe eē cognoſcunt. ⁊ ſicminor a d̓ ſe dicere nō ꝑtinet ad iro
niā nec etiā ē pctm̄ ſꝫm genꝰ ſuumniſi ꝑ alicꝰ circūſtantie corrupcōemAlioº aliquis dicit minora a vertate declinanſ puta cū aſſerit aliqͥd̓vile de ſe qd̓ in ſe nō cognoſcit. autcū negat d̓ ſe aliquid magnū qd̓ tn̄ꝑcipit in ſeip̄o eſſe. ⁊ hoc ꝑtinet adironiā ⁊ ē ſꝑ pctm̄. vn̄ Augꝰ. li. deverbis dn̄i. Cū hūilitatis cauſa mētiris ſi nō eras pctōr anteꝙͣ mentireris mēciendo pctor efficieris. Etſi obijcis illud Gre. ad aug. angulorū ep̄m. bonaꝝ mentiū ē ibi culpasagnoſcere vbi culpa nō ē. Rn̄. ꝙ adbonitate mentis ꝑtinet vt hō ad iuſticie ꝑfectōeꝫ tēdat. ideo in culpāreputat nō ſolū ſi deficiat a cōmuiiuſticia q̄ vere culpa eſt. ſꝫ etiā ſi deficiat a iuſticie ꝑrectōe q̄ qn̄qꝫ culpa nō ē. nō aūt culpā dicit qd̓ ꝓ culpa nō recognoſcit. qd̓ ad ironie mēdaciū ꝑtinet. Nota tn̄ ꝙ īronia perdefectū ꝓprie opponit̉ iactantie.q̄ ambo ꝯſiſtūt in verbis. in factisaūt videt̉ aliquid opponi īpocriſiꝑ diminucōeꝫ ſuo mō ſicut d̓ ironia¶ Capitulum SedecimumVodecimo ꝓhibet̉ preſumpco ſiue ſit nouītatūſiue alia A i vn̄ eccl.xxxvij. O preſumpco nequiſſima vn̄ creata es. Glo. a malavolūtate ſcꝫ deficiēte. Vbi notand̓ꝙ p̄ſumpco q̄dam eſt bona que ſcꝫ īquibuſdā id qd̓ in nobis ē facimꝰ ⁊de reſiduo in diuinū auxiliū ſperamus ⁊ de deo p̄ſumimus. alia malaqua quis ſe inordinate ⁊ nimis ꝯfidit. de vtraqꝫ d̓r Iudith. vj. qui nōdeſeris p̄ſumentes de te et de ſe p̄ſumētes humilias. Mala p̄ſumpco