Capitulum.Quindecimum.
Creceptum.Primumſuꝑ om̄s em̄ mouēt̉ ⁊ offendūt̉ adꝯtumelias ſibi dictas qꝛ q̄rūt glēꝫ.ideo dolēt ad ꝯtunielia. vn̄ dicit iero. Nō q̄ras gloriā ⁊ nō dolebis cūinglorioſus fueris qui laude nō aꝑpetit nō ſentit ꝙtumielias. HSꝫ diceres ſūt gͦ mali religioſi velclerici īpocriti. Rn̄. tho. habitꝰ ſanctitatis puta religicis vel clericatꝰſignificat ſtatū quo quis obligaturad oꝑa ꝑfectōis. ⁊ ideo cū quis habitū ſanctitatiſ aſſumit inteēdes ſead ſtatū ꝑfectōis tranſ ferre ſi ꝑ infirmitate deficiat nō eſt ſimulatorvel ipocrita. qꝛ nō tenetur manifeſtare ſuū pctm̄ ſanctitatis habitumdeponēdo. Si aūt ad hoc habitumſanctitatis aſſumeret vt ſe iuſtumon̄deret eſſet ipocrita ⁊ ſimulator.vn̄ Gre. xxxj. moꝝ. dicit ſunt nōnulli qui et ſanctitatis habitum tenetet ꝑfectōnis merita exequi nō valēt hos nequaꝙͣ credendum eſt inīpocritarum numero currere. quiaaliud eſt infirmitate peccare aliudmaliciā I Sed iteꝝ dubitaresvtꝝ aliquis ſimulas ſanctitate adhonorē dei ⁊ edificacōeꝫ ꝓximi peccet. Rn̄. pe. d̓ thar. in qd̓li. duplex ēſimulacō. q̄dam q̄ fit ab aliquo vt īiquitas ſua palliet̉ ⁊ ip̄e ab hoībꝰlaudet̉ ⁊ bonꝰ reputet̉ ⁊ hec eſtpctm̄. alia fit ad dei honorē ⁊ ꝓxīorū edificacōem. vt ſi aliquis religioſus maiorē religionē on̄dit cora ſecularibꝰ ꝙͣ coram ſuis fr̄ibꝰ vt ip̄imagis edificent̉. iſte nō peccat ſedmeret̉. hec ille. Exēplū ī btō dn̄icoꝑ quadrageſimā ī pane ⁊ aqua cumſocio ieiunāte vt hereticos cōuerteret. et ſic ep̄s oxoniēſis didacusolim ꝯ hereticos albiēſes hortabatur abbates eadē intēcōe vt pedesirent in pauꝑtate k ¶ Quō ad. ij
prīcipale notand̓ ſꝫm tho. ꝙ ipocriſis ſcd̓oº ſumpta aliqn̄ ē pctm̄ mortale ⁊ aliqn̄ veniale Qn̄ aūt ſit mortale vel veniale ē attendendū ex fine quē ip̄e fingēs intēdit. ſi nāqꝫ talis eſt O caritate eſt pctm̄ mortale.ſicut cū quis ſimulat ſanctitate vtfalſam doctrina ſeminet in qua ſibinō tam cito crederet̉ niſi ſanctꝰ etiuſtus appareret quales ſunt ꝗmūniter heretici. propter qd̓ dicit dn̄sMat. vij. attēdite a falſis ꝓphētisqui veniūt ad vos ī veſtim̄tis ouiūintrinſecꝰ aūt ſūt lupī rapaces. velcū qͣs ſimulat ſanctitate vt dignusadipiſcat̉ eccleſiaſtica dignitatemvel vt adipiſcat̉ alia tꝑalia q̄cūqꝫcū dano alioꝝ. vel ſimilat ſanctitatē vt familior fiat alicui mulieri aliene vt ea ꝑ hoc decipiat ⁊ in ſuūꝯſenſū alliciat ⁊ ſic de alijs hmoi finibꝰ qui ſūt 9 caritatē dei vel ꝓximi. hec videt̉ eē mes ſancti doctoris. yn̄ ⁊ vlri. li. vj. tract. iij. c. xxviij. dic̄. Cū aliquis ſimilat ſanctitate quā nō hꝫ ꝓpter hoc vt detur eialiquid ſicut illi de quibꝰ Mat. xxiijd̓r. ve vobis īpocrite qui comeditiſdomos viduaꝝ. pctm̄ mortale ē. qꝛrapit qd̓ debet̉ ſancto. qꝛ qd̓ daturei dat̉ in noīe iuſti. Itē qn̄ talē ſimulacōem facit ex inſacīabili auaricia. ſi aūt aliquis ꝓ ſua neceſſitateſimulet ampliorē indigentiā ꝙ habeat nō eſt hoc mortale pctm̄. ſicutfaciunt illi qui cōmuniter trutannivocantur. de his em̄ dicit Criſo. ꝙtalis ſimulacō pociꝰ ē culpa diuitūꝙ pauperū qui ex ſui ijdigētia adhoc ꝯpelluntur. L ¶ Si aūt ſꝫmtho. finis intentꝰ nō repugnat caritati tunc manet veniale vt cū quisfingit ſolū qꝛ delectat̉ in ſic fingēdo. d̓ quo dic̄ phi. iiij. eth. ꝙ magis