Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

VndecimumCapitulumPreceptumPrimum

eſt qn̄ a mathematicis vera dicūt̉inſtinctu quodam occultiſſimo diciqd̓ neſcientes humane mentes paciunt̉ qd̓ cū ad decipiendos homīesfit ſpirituū immūdoꝝ et ſeductoꝝoꝑaco ē quibꝰ q̄dā vera d̓i tꝑalibꝰrebus noſſe promittūt. vn̄ ꝯcluditQuaꝓpter bono xp̄iano ſiue matēmatici ſiue quilibet impīe diuinantium. et maxime dicētes vera cauedi ſunt ne ꝯſorco demonioꝝ aīamdeceptā pacto quodā ſocietatis irretitant Rx Queſtio. xl. Vtrūlicitū ſit ꝯiecturare futura per auguria. et per alioꝝ aīaliū motꝰ ſeuvoces vel geſtus. Augures autemſunt dicit Iſid̓. vbi priꝰ qui per volatus auium et voces intendūt aliqua ſigna rerū vel obſeruacōes improuiſas homībus occurrētes. quiet auruſpices dicunt̉. Auruſpicestn̄ proprie qui oculis et viſu. auſpices vero qui auditū et ex voce ꝯīecturant. Rn̄. tho. ibidē ꝙ ſic. ſub diſtinctōe tam̄. Nam cū bruta aīalianon habeāt niſi anima ſenſitiua. cꝰomēs potentie ſunt actus corꝑaliūorganoꝝ. ideo ſubiacet eoꝝ animadiſpoſicōi ꝯtinentiū corꝑū. et primordialiter celeſtiū corpoꝝ Et id̓onihil ꝓhibet aliquas eoꝝ oꝑacōeseſſe futurorū ſigna inquantū ꝯformiant̉ diſpoſicōnibus corpoꝝ celeſtium et aeris cōtinentis ex qua ꝓueniūt aliqui futuri euentus. in hͦtn̄ duo cōſiderari oportet. Primumquidem vt hmōi oꝑacōēs nō extendant̉ niſi ad p̄cognoſcenda futuraque cauſant̉ ꝑ motus celeſtiū corporum vt ſupra dictū eſt. Scd̓o vtnō extendant̉ niſi ad ea que aliqualiter pn̄t ad hmōi animalia ꝑtinereConſequūtur em̄ aīalia cognicōem

quandā naturalem et inſtinctū tripliciter. Vno mō ꝑ celeſtia corporaad ea que eoꝝ vite ſunt neceſſariaſicut ſunt immutacōes que fiuūt ꝑpluuias. ventos. ⁊ alia hmōi. vn̄ ſiquis ex hoc ꝙ cornicula frequētercrocitat p̄dicat pluuiam cito venturaꝫ nō eſt illicitū. Alio mō inſtinctus hmōi cauſant̉ ex cauſa ſpūalibona angelo vel ex deo vt patet incolumba ſuꝑ xp̄m deſcendente Lu.iij. Et in coruo qui pauit heliam. iijRegū. xvij. et in ceto qui abſorbuit⁊ eiecit ionam. Ione. j. Alio mō excauſa ſpirituali mala vt ex demonibus qui vtuntur huiꝰ moī oꝑacōnibus brutorum animaliū ad implicādum animas vanis opinionibꝰ. Eteadem ratīo videt̉ eſſe de omnibꝰalijs hmōi. Om̄is igitur hmōi diuinacō ſi extendat̉ vltra illud ad qd̓pōt attingere ſꝫm ordinem nature.vel diuine ꝓuidentie eſt ſuꝑſticōſaet illicita. hec tho. y Queſtioxlj. vtꝝ ꝑ omen poſſint futura cognoſci. Eſt aūt ſꝫm Tho. omen verbum ex inſpirato prolatū ex quo ſequit̉ bonum alicuiꝰ. et tunc dicit̉omen illiꝰ. Et ponit̉ exemplum deromanis querētibꝰ locū aptum vtibi manerent et ciuitatē edificarētet cū veniſſent ad locum vbi nunceſt roma vexlllariꝰ qui ferebat vexillum p̄cedendo fixit illud in terradicens. Stemus qꝛ hic optime manebimus. et hoc verbum fuit acceptum ꝓ omnnie. Rn̄. Tho. ibidem aliter eſt dicendū de omine ꝙͣ de p̄fatis augurijs. qꝛ verba humanaque accipiūtur ꝓ omine nō ſubduntur diſpoſicōi ſtellaꝝ. diſponunturtn̄ dupliciter. aliqn̄ ſꝫm diuinam ꝓuidentia. aliqn̄ vero ſꝫm demonis