Aug. Eaſſi.PSCXXVIIII.
enter ferat qd̓ nunc expedit eccleſie intermalos. Mali enim ⁊ ſi audiunt verbumdei: tamē quotidie turbant eccleſiam ſcādalis: ⁊ tribulationibus qui ī euangelioꝯꝑantur petroſis locis: vbi ſemen aruitquia non habuit radicem. Hos tales abAbel eccleſia tolerauit. ¶ Intentiōe monet ad patientiā. Modus biꝑtitus ē pſalmus. Primo oſtendens que tulerit cōſolatur infirmos. Secundo agit de reprobatione perſequētium ibi. Dn̄s iuſtus.Eccleſia ergo quaſi reſpondeat querel̓ infirmoꝝ murmurātiū ꝙ tot malos ferantincipit. O filij nolite mirari ad iſta quaſinoua que iam diu ſuſtinui: ⁊ ne turbemini: quiaEpe expugnauerūt mea iuuentute mea: dicatnunc iſrael.Expugnauerūt me matrē ſepe. hoc dicitꝓ frequētia paſſionū: ⁊ hoc a iuuētu. m..ſ. a pͥmo tempore etatis Abel. Aliquādo enī in ſolo Abel eccleſia erat: ⁊ expugnata eſt a fratre malo et ꝑdito chaym.⁊ iſtud: nunc dicat iſrl̓. ᵉ dum licet vt alijinſtruant̉. Iſtud ergo dicat ⁊ nō timeatiſtud: cū ſenectꝰ expugnat̉ conſoletur ſede preteritis quid dicat?Sepe expugnauerunt me a iuuentute mea etenim non potuerunt mihi.Sepe expugnauerūt me a iuuē. mea. Etquare expugnauerūt? quia non conſenſieis qd̓ ita ait. etenī nō potu. mihi .ſ. preualere: vt me traherent in ꝯſenſum peccati. quod cum non poſſent.Supra dorſum meuꝫ fabricauerunt peccatores: ꝓlongauerūt iniquitatem ſuam.Supraªᵐrſum meū. Ꝙ. īquia nō potuerunt fa re vt ꝯſentiā: fecerūt vt portemipſos: ⁊ fero vſqꝫ in finem. vel ita. etenī.Ꝙ. d. Expugnauerūt me. ſed mihi nō nocuerūt. etenī .i. quia nō potu. mihi. preualere: vt me finirēt: ⁊ ꝯſumerēt. quia ⁊
ſi quidam ſanctoꝝ ad celum miſſi ſint: tn̄nō potuit eccleſia finiri. ideo ait. nō potuerūt. quia eccleſia creſcit in aduerſis: etcū palam nō poſſent nocere. Supra dorſum me. fab̓. pec. i. niſi ſunt occulte mihinocere. Quia qd̓ mali nequeūt publiceomnibꝰ occulte ſingulis temptāt ſuadere. vt qui a facie venientes viderent̉ a tergo non ſentiant̉. ⁊ ſicut ſepe expugnauerunt. ita et diu. qd̓ ita dicit. ꝓlongauer̄tiniqui. vl̓ iniuſticiāᵉ .ſ. quia nō ſunt momētanee eoꝝ inſidie. ſed diutine. vl̓ ⁊ ſi ſepe expugnauerūt. tn̄ ꝓlonga. iniqui .ſ. i.longe fecere a me īiuſticiam ſuam. quiaet ſi mali cum bonis ſint in ſeculo. ſi etiāet in eccleſia ſint. ne quis tn̄ putet iniquitatem iuxta iuſticiā. et ſi eos porto tn̄ lōge eſt a me eoꝝ iniquitas. Ne quis ergotimeat mixtos ſibi malos: Qui lōge ſūt.Dn̄s iuſtus ꝯcidet ceruices peccatoꝝ: ꝯfundātur ⁊ ꝯuertanturretrorſū: om̄s qui oderūt ſyonDn̄s iuſtus. Secūda ꝑs vbiªᵉ agit de reꝓbatione ꝑſequētium. Ꝙ. d. expugnauerūt me pctōresʸ ſed hoc non ſemꝑ erit. qꝛdn̄s iuſtus cōci. cer. pec. In hoc ſuꝑbos⁊ ceruicoſos pctōresᵇ notat. In ceruiceenim notat̉ ſuꝑbia. ⁊ ꝯfundant̉ ipſiʳ qd̓erit cum viderint ſe damnari. ⁊ cōuertā.retro .i. inefficaces appareant. om̄s quioderūt ſyonʳ .i. eccleſia. quā nō tm̄ manifeſti ꝑſecutores. ſed etiam qui ficte intratoderunt. Qui enī nolunt obſeruare verbum dei oderunt eccleſiam.Fiant ſicut fenū tectoꝝ: qd̓ priuſquā euellat̉ exaruit.Fiant etiā ſicut fe. t. ʸ quaſi herba que inalto naſcitur. ſed ſine radice. Feno ergotectoꝝ ꝯꝑant̉ mali. quia in culmine ſuꝑbie naſcunt̉. vbi nō ſolide ſtant qui ſepediſꝑeunt antequā de vita tollant̉. vndeſb̓dit. qd̓ pͥuſqͣꝫ euel. exar. īteriꝰ. ſqꝛ malian̄ ſicci ſūt qͣꝫ d̓ vita abeāt. Nōdū enī finiti ſūt ī iudicio dei. ⁊ iā n̄ hn̄t ſuccū viri-