Augʳ Eaſſiª AmꝰPsCXVITI
latos int̓ fec̄. quo facto: oēs a pena redeītet indignatōeꝫ dn̄i mitigauit. Melius eīeſt. vt paucoꝝ damnatōe pl̓imi liberent̉qͣꝫ eoꝝ abſolutōe pl̓es ꝑiclitent̉ Dein̄ qͣiqs quereretꝭ Cur ita tabeſcit: ſb̓dit. iō. qꝛobli .ſ. v̓. t. ini. m. In hoc ſūt inimici. etſiẜm ſcl̓m ſint amici. quos iſte zelat deo.gnitū eloquiū tuū uehemter⁊ ſeruus tuus dilexit illud.gnitū elo. t. Q. iō zelus iſte. eſt mihi. qꝛeloquiū. t. eſt. igni. ſpūſcō. Purgat em̄corda. vt fornax auꝝ: accendit ad amorēdei. etiā ꝯtra īpios. illuīat etiā audienteshūc ignē venit dn̄s mittere in terrā. hocigne calefactꝰ hieremias dicit̉ Erat ignisflāmigerās ī oſſibus meis. hoc igne vrebat̉ rubꝰ quē viderat moyſes. et n̄ exurebat̉ vrit eī ẜmo diuinꝰ. vt corrigat ꝯſcīaꝫpeccatoris. ſed n̄ exurit vt perdat. hoc igne vaporati cleophas. et aliꝰ diſcipulusdicebāt. Nōne cor nr̄m erat ardens in nobis. hic ignis ſuꝑ apl̓os die pentecoſtescelitus deſcendit. qꝛ hoc igne exardere debent. qui eloqͥa dei annūciant: In̄ eſt: ꝙfila rubea dependent ex duabus linguismitre pontificalis. Sicut em̄ ꝑ duas linguas ſignificat̉ ꝙ noua et vetera de thezauro cordis ſui ꝓferre debent. ita in rubeo colore filorum ſignatur ignis charitatis quē in ſe hr̄e. et in alijs accendere d̓bent vn̄ petro pꝰ trinā dn̄ice dilectōis ꝓfeſſionē paſtoralis cura credit̉. In̄ etiā ēꝙ romanꝰ pontifex cappa rubea induit̉.qꝛ totus igne charitatis ardere debet. etoīa ex charitate facere. aīo quoqꝫ martyrio n̄ deeſſe gerens chriſti ꝑſonā. cuiꝰ veſtimentū eſt ſicut calcantiū in torcl̓ari. ꝙait. Torcular calcaui ſolus. Dein̄ additvehem̄ter. Q. ignitū. ē vehem̄ter. vt etiācorpus vrat. et iō. ſer. t. qͥcunqꝫ. dile. il.Verito zelat iſtę oblitos verba dei. qꝛ adhoc flagrabat eos adducere. qd̓ ardentiſſime diligebat. et cū hoc ſit. Etſi.Adoleſcētulus ſum ego ⁊ ꝯteptus: iuſtificatōnes tuas nō ſuꝫoblitus. Ego adole. ſum ⁊ ꝯtē .i. iunioret deſpectus. nō tū ſum obli. iuſti. t. vt il
li maiores .ſ. inimici mei. Iuſtificat deūq̄ ſe accuſat. qd̓ ſit ꝑ hūilitatē: que hūilitas mirabilior eſt in iuuene. hoc autē adlitt̓. multis ſcōꝝ poteſt ꝯuenire. et ſpūaliter populo gratie. Multi em̄ ſcōꝝ a pͥma adoleſcentia laboribꝰ exercitati ſunt.ꝯtemptiqꝫ a ſuis vt ioſeph inter fratreset dauid inter ſuos. Sic nouꝰ ppl̓s gratie. q̄ etate ſequit̉ ppl̓m legis. ſed fide precedit. Iſte eſt ꝯtemptus. et ideo maior.quia ꝯtemptibilia eligit deus. reprobataūt illos qui iuſticiam ſuam volunt ꝯſtituere. Iſti ſunt duo populi. qui ī vterorebecce luctabantur. de quibus dicitur.Maior ſeruiet minori. Iſte minor nō eſtoblitus iuſtificatōnes dei. cū inimici maiores ſint obliti. qd̓ merito: quia neſcientes iuſticiam dei/ ſuam querebant. Iſte n̄eſt oblitus. quia nō ſuaꝫ. ſed dei iuſticiāqueſiuit de qua etiam nūc dicit.Iuſticia tua iuſticia in eternuꝫ⁊ lex tua ueritas.Iuſtuicia tua. Ꝙ. merito non ſum oblitus. quia. Iuſticia tua. o deus eſt. iuſtic:in eternū. Iuſticia ſolius dei eſt eterna.hominum iuſticia temporalis eſt ſed deieterna. qꝛ quiſquis eam ſequit̉. in eternūgaudebit. qd̓ non eſt de iuſticia iudeoꝝ.et lex tua veritas. Lex dei per moyſen data vera eſt per omnia. ſquia per eam ꝯgnitio eſt peccati. et perhibet teſtimoniuꝫiuſticie dei. Uel lex illa eſt veritas .i. ſpualis. ⁊ ſi non iudeis. vel de lege euangelijpoteſt accipi. et lex tua. ſcilicet euangelijveritas eſt. non vmbra. non figura. ſicutmoſayca. ſed res. Uel per legem accipiūtur generaliter mandata eius. et lex tua.eſt. veritas. quia qui legem dei ſequiturveritate impletur. que eſt chriſtus. ī ꝓpter hanc vero legem patitur minor a maiore. vnde ſubdit.Tribulatio ⁊ anguſtia inuenerunt me: mandata cua meditatio mea eſt.Tribulatio ⁊ anguſtia. Ꝙ. lex tua eſt veritas. pro qua lege. Tribulatio et anguſtia. que ſunt munera iuſtis ad pon-