CXVIIIAlb Augꝭ aſſiPs

niā. et qͥ lachrimis delicta lauerūt. reqͥeꝫmerent̉ Prima ꝯſolatio ergo eſt eoꝝ: q̄in dolore et miſerijs poſiti dei mīam attēdūt recolētes illud. qꝛ n̄ obliuiſcit̉ miſereri deus. Scd̓o aūt et t̓cia ꝯſolatio ēeoꝝ q̄ ī peccatis ſūt ⁊ attēdūt dei iuſticiāQuidā eī in peccatis ſūt. ⁊ neſciūt ſe eſſequos deꝰ punit ꝓ peccatis. illis ſibi occl̓tis. et iō ſꝑant. qd̓ ſi in peccatis ſint. etſineſciāt. illa tn̄ ſoluto in penis culpe precio remitent̉ eis. patient̓ penā ferētibꝰ qꝛiuſtus ē qͣ punit. hoꝝ eſt ſcd̓a ꝯſol̓o. Itēalij ſūt qui agnoſcētes ſua delicta. ꝓ eisſatis faciūt. et lachrimāt̉. vn̄ v̓ ꝯſol̓o ē ꝑHoꝝ ē t̓cia ꝯſol̓o Prima itaqꝫeniā ſꝑāt.mīaꝫ d̓i. quā docemur in Hieremia. vbiad captīos iud̓oꝝ flebilit̓ clamat hierl̓mItē ꝓficiſcimī filij. Ego eī d̓ẜta ſū. equoaīo eſtote filij. clamate ad dn̄m et extrahet vos de manu īimicoꝝ. Sd̓a ꝑ punitōꝫ. vbi etſi fides .i. ꝯſcīa delicti deſit. penaͣ tn̄ ſatiſfac̄. et reuelat qd̓ genꝰ ꝯſol̓onisdocemur ī eſaia dicēte. Conſolamī ppl̓mmeū ſacerdotes. Loqͥmini ad cor hierl̓mſolutū ē peccatū eiꝰ. qm̄ recepit de manudn̄i duplicia. Tercia ē ꝑ ſatiſfactōꝫ cū lachrimis crimē abluit̉. vn̄ certi ſumꝰ d̓ venia. que ī hoc loco. ⁊ ī ml̓tis alijs reꝑit̉.q. d Iō ſic ploro peccata mea. qꝛ ſcio OIuſtus es dn̄e ⁊ rectu iudiciuꝫIuū. Dn̄e ꝙ tu qui pͥmꝰ iuſtꝰ es ī oībushoc dicit vir iuſtus. qui lacrīs ꝓfluenset graui ſupplicio delicta perſoluēs nōtedio vincit̉. n̄ labore laſſat̉. in exordioẜmōis ſeipſū accuſās. qui v̓o delicta ſuan̄ reſpicit. īiuſte ſe putat grauari. ſꝫ bonꝰſe accuſat. et digna īferri ſibi a iuſto dic̄ī quo ⁊ ſꝑat. ſic̄ eī iuſtꝰ punit ſic ⁊ ſuſtinētē remunerat. vn̄ ſb̓dit. ⁊ rec. iu. t. Quiiubes peccatorē ſe affligere. Alit̓ veniā ſibi arrogaret peccator. et bn̄ ait rectuꝫ.qͥcqͥd eī ab eo fit. recto iudicio fit. et hocē ꝯſol̓o iuſtoꝝ hac ꝯfeſſione daniel feras⁊ tres pueri flāmas vicer̄t hac adē ionaſincluſus in vtero beſtiali anhelandi vixhn̄s ꝯmeatū: in meruit lib̓ari. Sc̄s quoqꝫ iob extīctis liberiſ. pr̄imōioqꝫ nudatꝰamiſſo. hac eadē ꝯfeſſiōe ſua cū augmen

to ſibi reſtitui obtinuit. Sequitur. Et.Mandaſti iuſticiā teſtimoniatua ⁊ ueritatē tuā nimis.Mandaſti nimis vel valde .i. ꝑ iuſtos ⁊multo tꝑe ꝓpt̓ īfirmos. iuſti .ſ. te. t. ⁊ ve.t .ſ. que iuſticia ē teſtimonia tua. ⁊ v̓itast. multe hic īculcant̉. que peccatores t̓rere pn̄tꝭ Rectū eī iudiciū. iuſticia v̓itas: ſttim̄dā oī peccāti. qꝛ ſic iuſte damnat̉ quicūqꝫ dānat̉ nec pōt in̄ ꝯqueri ꝯtra deuꝫiuſtū. Iuſticiā ſane dicit eē teſtīonia deiqꝛ iuſtū ſe ꝓbat mādando iuſticiā. Eſt etiā hec iuſticia v̓itas. qꝛ ſic fit vt deꝰ tl̓ibꝰteſtīonijs īnoteſcat .ſ. mādando iuſticiāꝭv̓itas ergo ē. qd̓ v̓acit̉ īnoteſcit. ⁊ ē. Mā.in. iuſticiā dico. te. t. qꝛ eo mādādo ꝓbaſti te iuſtū. Et iuſticiā dico: v̓ita.t. qꝛ tl̓ibꝰ īnoteſcis teſtimonijs. Ul̓ ita. tu. Oādaſti .i. precepiſti. te. t. i. precepta que ſb̓teſtificatōe ꝓlata ſūt. teſtīonia dico ꝯtin̄cia. iuſti. ⁊ v̓i. t. hec em̄ ꝯtinēt iuſticiā etv̓itatē. Iuſticiā qꝛ oīa eqͥ decernūt. ⁊ v̓ita. qꝛ ꝓmiſſa ret̓buūt. add̓: nimisª ad vtr̄qꝫ refert̉: nimis .i. ad iuſticiā ⁊ v̓itatē. vtſit ſenſꝰ. iuſticiā dico nimis. ī eis teſtiōijſīculcatā nobis. et v̓itatē dico nimis. ī eiſdē īculcatā nobisª Nimis īculcare nobiſiuſticiā diſtrictio ē. nimis īculcare v̓itatē: cautela ē .i. ad hoc hec duo nobis īcl̓cant̉. vt diſtricte iudicantē metuētes: diſtricte viuamꝰ ⁊ benigne ꝓmittētis cauteꝓmiſſa expectamꝰ: ⁊ qꝛ mādaſti iuſticiaꝫet veritatem: ideo.Tabeſcere me fec̄ zelus meꝰ qͦꝫobliti ſūt uerba tua umici mei.zelus meusᶠ: .i. charitas. vel zelus. t. qꝛzelat deo non ſibi. vnus tamen et idē zelus eſt .i. charitas que et homnis eſt zelus: quia in ipſo eſt. ⁊ dei quia a deo habet ⁊ ad deū reſert. ille inqͣm zelus. fecitme tabeſcere. ʳ Hoc eſt id quod alibi dechriſto dicitur. zelus. do. tu. comeditme. Hoc zelo corpore tabeſcit iſte. zelusiſte: eſt amoris non liuoris. zelus bonushabitus pro domo dei quam non patiebatur a perfidis lacerari. hoc zelo exarſit phynees filius eleazari. quādo meechantes interdicta ſibi ꝯſuetudīe cōpu