Augꝭ Caſſiª Alb̓PsCXVIII.

d̓ra peccatoꝝ deponēda. inue. m. ex pecantē et ꝑatū. ⁊ qͥntūcūqꝫ ſeuiāt: tn̄ mādata tua. me. m. e. hoc eſt remediū ꝯtrat̓bulatōes: ⁊ vt int̓bulatōe n̄ deficiā. iō:Equitas teſtimonia tua ī eternum ītellectu da mihi et uiuā.Da mihi in ea intellectū. In tribulatōepoſcit iſte ītellectū vt ſciat. qm̄ nihil eſt.qd̓ ꝑſeqn̄tes tollūt: qꝛ etſi vitā finiūt. viuet ī eternū vn̄ ſb̓dit. et viuā. vere ſet merito. qꝛ iuſticiā que manet ī eternū preponit tꝑalibus ⁊ hoc eſt qd̓ addit. eqͥtas. q.d. et merito viuā. qꝛ mihi eſt eqͥtas. veliuſticia: manēs ī eternū. teſt. t. in tribulatione. qͣi iuſticia tua: in tribulatōne eſtmartyria .i. teſtimonia .i. iuſticia tua et̓na: cā eſt. quare in t̓bulatōe ſeruē teſtimonia .i. martyria. Uel ita vt ſcd̓ꝫ ſeriē legatur littera. q. d̓ tribulatio et anguſtia īuenerūt me. et mihi poſito in tribulatōeteſt. t. ſunt eqͥtas. vel iuſticia vel iuſta ineternū .i. ſūt mihi cauſa eterne iuſticie.ʸTalis ſpes eſt iſti ꝯtra tribulatōnes queſunt tꝑales. et in his tribulatōnibus. damihi ītel. et vi. eo. i. ītellectu: ſuꝑat ſeniores Et nota qꝛ qͥ ſupra iunior dicebaturnūc maturior ſenibus inter aduerſa petit intellectū. vt ſciat hec eſſe tranſitoria.et inde vitā mercari. ſciat qͣm lubrica ſithec vita et ſit pͥus errāti. ſciat ꝯnīa bonaſeculi. ſciat miſerias vt portū querat. ꝑfecta v̓tus eſt intellectus. Si quis quodſenſu capit: fct̄is exequit̉.Coph.Oph In hac. xviiij. litt̓a iuſtificatōes dei ꝓmittit ſe exq̄rere adijciensteſtīonia dei ī eternū fūdata eſſe. et qꝛ qͣnto qͣs bōis vult īſiſtere. tāto magis diabolus conat̉ ſeducere. et ī malis ne reſpiret ꝯcludere. ꝯtra qd̓ opus eſt ad deumclamare. iō poſt errorē: accepta ſuꝑiꝰ ꝯcluſiōe. iſte ꝯcluſus aſꝑiꝰ: clamat hic ſtudioſiꝰ. vn̄ ꝯgrue huic octōnario premittit̉. litt̓. coph. q̄ int̓pretat̉ ꝯcl̓o. vel aſpice qd̓ idē ē ī ſenſu. qꝛ ꝯcluſus dꝫ circūſpicere ſe. et cauſā ꝑicl̓i n̄ diſil̓are. Cōcludit̉quis qn̄ tumeſcētibꝰ viſceribus int̓cluſo

ſpūs ꝯmeatu. ſpirādi. ac reſpirādi ꝯmercia coartant̉. Ita etiā q̄ aīo angit̉: qͥbaudā aduerſis ꝑurget̉ ꝯcludit̉. de qͣ ꝯcl̓oehic agit̉. Cōcluſio v̓o hec: ē ī āguſtijs mētis. q. q̄ reſpirare clauſo meatu n̄ poſſitNoxia eī ꝯſcīa premit. morbi vis vrget.ſēſū m̄tis int̓cipit anguſtia. Orōis ergoquerēda eſt medicina. Alamā ergo ad medicū q̄ de celo deſcēdēs. egrotos ſanat nedifferas. qꝛ n̄ ē apud eū vlla ꝯprendinatō ſanitatis neqꝫ timeas. qꝛ v̓bo: n̄ ferroꝯſueuit curare. vnde hic ait.Lamaui ī toto corde exaudi me domine: iuſtificationes tuas requiraꝫ.Clamani̓. Q. d. vndiqꝫ ſūt hoſtes. n̄ ſolūuiſibiles. ſꝫ qd̓ grauiꝰ ē ſpūales. vocādꝰ ēergo q̄ ſit ī auxilio. iōqꝫ Alamaui in totocor. m⁊cͣ. vel ita ꝯti. Ꝙ. da ītellectu et debes. qꝛ Clamaui in to. c. ⁊cͣ. Elamor cordis. etiā ſilente corꝑis voce: a deo ſꝑ audit̉. Elamor aūt cordis. ē magna intentōcogitatōnis Iſte clamor fit cogitatōnūſb̓limitate: ꝯcentūqꝫ v̓tutū .i. ꝯſonācia.addit totoſ qd̓ ē. qn̄ n̄ aliūd̓ cogitat̉. Mēſeī diuerſa n̄ īpetratʸ ī tali petētis affectu.ſiue ī ſilētio hēat̉. ſiue cū voce. vt opusē ꝓpt̓ hoīes. vt deſꝑat̉ efectus. vn̄ ſb̓dit.exau. m. dꝭ dein̄ ad qͥd ꝓficiat ſuꝰ clamoradiūgit. iuſti. ⁊cꝘ. ad hoc clamaui. vtiuſti. t. reqͥ. ad hoc ꝓfuit clamor. hic clamauerat. hoc addit: qꝛ n̄ ē ſatis clamaread deū. ſꝫ ⁊ iuſticias eiꝰ exqͥrere oportet.Et noͣ ꝙ ait reqͥrāʸ qͣm lōge ē adhuc a faciēte q̄ reqͥrit. qꝛ n̄ ꝯſeq̄r. ut qͥ querit īuerat. ⁊ qͣ īuenit faciat. ſꝫ tn̄ alit n̄ venit adfidē: niſi exqͥrant̉. Boni aūt ſi quer̄t vt īeuāgelio ꝓmittit̉ īueniūt. ſcd̓m illd̓. querite ⁊ īuenietis. ſꝫ et mali querētes īueniunt. qͦ tn̄ n̄ oder̄t ſapīam. que ē deꝰ. ī qͣ ſt̓oīa q̄ querunt̉. ab his qͥ volūt eē beati. d̓malis vero qui oder̄t: dicit ſapīa. Querent me mali et n̄ īueniēt. oder̄t eī ſapīaꝫſꝫ ſi oder̄t qūo quer̄t? quer̄t n̄ ꝓpt̓ ipſamſed propter aliud qd̓ amant. Queruntdicta ſapīe vt habeant in doctrina: n̄ invita. n̄ vt ꝑ mores ad ipſā ꝑueīat. ſꝫ ꝑ l̓