Aug. Caſſi.Ambro.Ps CXVTII.

ri. Del eſt vetꝰ teſtm̄. fauꝰ nouū.ᵉ i. melliꝯꝑāt̉ eloquia dei. qͣntū ad vetꝰ teſtm̄. fauo qͣntū ad nouū. qd̓ ē dulciꝰ vet̓i. ſicutfauꝰ melle. Uel melli qd̓ expreſſū et eliqͣtū ē: aꝑta doctrīa ſil̓is ē. Fauo āt illa q̄d̓ obſtruſis ſacr̄is. qͣi cereis cellulis oremādētꝭ .i. diſſerētis expͥmit̉. Cōgrue ergoilla dicūt̉ ī ꝯꝑatōe eloquioꝝ diuīoꝝ. cūquibꝰ ipſa eloquia ſil̓itudinis affinitatēhn̄t ſequit̉ Et:Amādatis tuis ītellexi: ꝓpterea odiui oēm uiā iniquitatis.A mādatis tuis ītellexi. ſn̄ mādata ipſadico me ītellexiſſe. ſꝫ a mādatis. qꝛ ea faciēdo vēit iſte ad altitudinē ſapīe. qꝛ niſiꝑ obediētiā mādatoꝝ n̄ venit̉ ad ſapīaꝫoccultoꝝ. Un̄ ī libro ſapīe. Cōcupiſti ſapīaꝫ ẜua mādata. ſet dn̄s prebet illā. Sialit̓ feceriſ. dr̄ tibi ī libro ieſu filij ſyrachAltiora te ne q̄ſieris. ⁊ fortiora te ne ſcrutatꝰ fueris. ſꝫ q̄ precipit tibi dn̄s. illa cogita ſꝑ. qꝛ et an̄qͣꝫ ꝑcipiat̉ ſapīa. et pꝰ acceptā ſt̓ cogitāda. Quāto v̓o magis īflāmat eū dulcedo āplioris ſapīe. tāto creſcit āor iuſticie. Un̄ neceſſario odit oēminiquitatē. iōqꝫ ſb̓dit. ꝓpt. o. o. v. īiqui.Num.Num. In hac lr̄a decīa qͣr̄ta. Qui ſupramādata ītellexiſſe et ẜuaſſe dixit. Lumēv̓bi pedibꝰ ſuis irradiare gaudet ex deſiderio ret̓butōes petēs. et aīaꝫ d̓ hūilitate ꝯmēdās. Hic enī agit̉ de hūilitate. qꝛīitiū bōi et ꝑfectiōꝫ chriſto tribuit. et qꝛeo illūināte et adiuuāte mādata ītelligūtur ⁊ ꝑficiūt̉. iō premittit̉ lr̄a. Nuꝫ queint̓pretat̉ vnicꝰ vel paſcua eoꝝ .i. chriſtꝰqui ē ſingularis adiutor et paſcua aīaꝝRecte ergo num dr̄ vnicꝰ l̓ paſcua eoꝝqꝛ hic agit̉ d̓ vnigenito dei. et eterni luminis claritate. qui ē etiā paſcua fideliūIpſe enī nos paſcit et reficit. bōa ē hecpaſcua. qꝛ carpis illic nouū flore. qꝛ reſurrectōis dedit bonū odorē. carpis illic lyliū et̓nitatis. et roſā dn̄ici corꝑis ⁊ſaguīs. Docet āt hūilitatē ī hac paſcuaꝓpheta .i. in hoc octonario. vbi agit dehac paſcua Ipſe etiā chriſtꝰ qui eſt paſcua nr̄a. hūilſtatē in ſe docuit. ipſe eniꝫ

verꝰ Dauid hūil̓ ⁊ māu fortis. pr̄ obediens. oues pr̄is ſui diuīa predicatōe paſcebat. quibꝰ ẜm ſcpͥturas certis indicijsſuū ꝓbabat aduētū. Lr̄a ſic ꝯtīuat̉. q. d.Sic et ſic mihi ⁊ alijs ꝓfeci. ſꝫ hoc non ame. ſed:Lucerna pedibꝰ meis uerbuꝫtuum: ⁊ lumē ſemitis meis.Uerbū tuū i. chriſtꝰ qui ē v̓bū ī pͥncipioapud pr̄eꝫ. ē Lucerna pedibꝰ meis ſcilicꝫpedibꝰ mētis. quibꝰ lucet ī nocte hꝰ ſcl̓ivt lūe radiꝰ. et ē lumē ſemitis meis.ˣ ſcilicet ſemitiſ bonoꝝ opeꝝ. Attēde ꝙ idē v̓bū. id ē chriſtꝰ. et lumē ē et lucerna. ſꝫ lucerna ē chriſtꝰ. dū ore nr̄o recēſet̉. Lucetenī ī nob̓ tāqͣꝫ ī vaſe fictili. Unde apl̓ushēmꝰ theſauꝝ iſtū ī vaſis fictilibꝰ. ī ſe vero lumē ē īextīgibile. qd̓ illūinat oēꝫ hoīnē vēientē ī hūc mūdū. Mitte ergo oleūne deficiat tibi lumē lucerne. oleū īquaꝫmīe celeſtis et gr̄e. quo vngebāt̉ ꝓphetequo ceruiciſ noſtre dura molleſcūt. quoetiam colliſa ſcropuliſ peccatoꝝ fouent̉corpora. Nota etiam congruam verborum diſtinctionem duꝫ ait. Lucerna pedibus et lumen ſemitis. Lucerua enimſufficit pedibus ad ambulanduꝫ. Semitis vero opus eſt luce expanſa ad illūinandum: Uel verbum. id eſt chriſtꝰ dicitur. lucerna ſecundum legem. vbi minus clare lucebat. Lumen ſecundum euangelium vbi aperte radiat. ¶ Uel verbum intelligitur verbum omnis ſancteſcripture. quod eſt nobis lucerna. Und̓petrus habemus certiorem propheticūſermonem. cui intendentes benefacitistanquam lucerne in obſcuro loco. et eſtv̓bū. t. .i. oīs ſacre ſcpͥture .ſ. v̓bū. īª qd̓ aꝓphetis l̓ apl̓is ſēinat̉. ē lu. pe. m. mētiſIn nocte hꝰ ſcl̓i lucēſ. vbi ſt̓ laquei foueeq̄ hō ſua ꝓuidētia n̄ vitaret. et idē v̓bū ēlū. ſe. m. opeꝝ. Lumē tn̄ ꝓpͥe qd̓ ex ſe lucet. n̄ ē niſi deꝰ. qͥ illūinat oēꝫ hoīeꝫ. Un̄ego ſū lux mūdi. Lucerna āt ē creatura q̄ ꝑticipat lūine. Iōqꝫ d̓ ioāne dr̄. ꝑaui lucernā chriſto meo. Cum igitur vnigenitū verbū eqͣle lumē gigneti dicat̉⁊ homo ab illo illuminatuſ. dicatur lu-