Aug. Faſſi. Ambro.Ps .CXVIII.

ſco. ʸ qꝛ illi celū dei hn̄t. ſꝫ n̄ ẜm ſcīaꝫ. qꝛſuā iuſticiā ꝯſtituere volūt. Sꝫ iſte iuſticiā querit ꝑ fidē chriſti. que eſt ex deoita pru. me fe. mā: t. qꝛ in et̓nū mihi ē. idē ſic int̓pretor. vt ipſum mādatū ſit ī et̄nū. et ad et̓nitatē mihi valeat. ill̓ v̓o tm̄ē ī ſeculū. Illi enī tꝑalia premia vt filijagar. ſerui: ex mādato querūt. et iō nō ēill̓ ī et̓nū. ſicut huic finito ſcl̓o ẜm illosnullū pōt eſſe legis mādatū. Scd̓m iſtūī tabul̓ cordis erit dilectō dei in et̓nū. etpremiū mādati cuſtoditi: erit ipſe deꝰ qͥmādauit. qn̄ erit deꝰ oīa ī oībꝰ. Sequit̉:Suꝑ oēs docētes me ītellexi:qꝛ teſtīonia tua meditatō meaeſt. ¶ Suꝑ oēs do. Q. d. ſuꝑ inimicospru. fe. me. qꝛ etiā Intellexi ſuꝑ oēs docētes me. qui ſcilicet erāt d̓ īimicis .i. ſuꝑſcribas et phariſeos. et hoc iō: qꝛ teſti. t.meditatō mea ē. ī ſpū nō ī lr̄a. Nō eniꝫ īlr̄a. ſꝫ ī ſpū quieſco. que meditatō nō ē illoꝝ. qui falſa ibi ſentiūt. et docet: ſequit̉Suꝑ ſenes ītellexi: qꝛ mādatatua exquiſiui.Suꝑ ſenes. Q. d. ſuꝑ docentes ītellexiqꝛ etiā: Intellexi ſuꝑ ſenes. corꝑe n̄ mēteqꝛ meliꝰ ītelligit nouꝰ ppl̓us. qui hic loquit̉. qui chriſtū accepit. qͣꝫ ille ſenioriudaicꝰ. cui preripuit bn̄dictiōeꝫ. ⁊ hoctotū iō. qꝛ mā. t. n̄ hoīnū. ſꝫ dei. que illitrāſgrediebāt̉. q̄ſiui int̓ius. n̄ ext̓ius accepi. ¶ Pōt etiā hoc totū accipi ex ꝑſōacapitis ab illo loco. Suꝑ oēs do. m. intellexi. Hoc ẜm caput bn̄ dr̄. nō tn̄ voxmutat̉. Unꝰ ē enī loquēs chriſtꝰ. ⁊ eccl̓iaꝓpt̓ illd̓ ſacr̄m: er̄t duo ī carne vna. Itaergo et ī voce vna. ait igit̉. Suꝑ. o. do.m. ītel. Aliꝰ n̄ ſuꝑ oēs docētes intellexitꝓph̓as. ſꝫ chriſiꝰ ſuꝑ oēs hoīes quē pat̓docuit. d̓ quo ipſe ait. Sic̄ docuit me pr̄ita h̓ loquor. qd̓ difficillīe ex ꝑſōa ipſiusv̓bi ītelligit̉. niſi qͥs vtcūqꝫ caꝑe valeatidem eſſe filium a patre doctum eſſe..i. doctū eē a pr̄e: naſcēdo. n̄ enī idē ei ēdoctū eē ⁊ geītū. qd̓ gēitū. Cui eī n̄ ē alid̓eē. alid̓ doctū eē. qd̓ illi ēę ē. hoc ē ei doctū eē. a quo eī ei ē eē: ab illo ſil̓ ē ei doctueē. Ex ꝑſōa v̓o hoīs. vbi formā ẜui acce

pit. Faciliꝰ ītelligit̉ a pr̄e didiciſſe q̄ dixit. ī qͣ forma ẜui ꝯſtitutū maxīe pueruꝫpotuerūt hoīes maioris etatis docendūputare. Iō ſuꝑ oēs ītellexi. qꝛ teſtimōiatua meditatio mea ē. Teſtīonia meditabat̉. que meliꝰ qͣꝫ illi d̓ ſe nouerat. Doctores v̓o ſt̄ ſeniores d̓ quibꝰ dicit. Suꝑſe. ītel. ꝑ hec noͣ etatē. qͣ puer int̓ ſenes ſedebat. et ſuꝑ illos ītelligebat. vt fecit intraditiōe ſenioꝝ d̓ lauādis māibꝰ. iō aitSuꝑ ſenes ītel. qꝛ mā. t. exqͥſiui. qꝛ queꝫdn̄s docet. facile doctores et ſenes ſuꝑatHec etiā ⁊ mēbris q̄ ipſe docuit ꝯueiūtſic̄ an̄ legimꝰ. Deīde ſeqͥt̉ ex ꝑſōa corꝑisAb oī uia mala ꝓhibui pedesmeos: ut cuſtodiā uerba tua.Ab oī via. Ꝙ. ītellexi mādata et oꝑe cōpleui. qꝛ Ab oī via ipſoꝝ ſenioꝝ ⁊ doctoꝝ. via dico mala. id eſt crīali. ꝓhibuipedes meos. id ē afſcūs. qͣi ꝓnos et volētes ire ī malū. ſꝫ iſte ꝓhibuit. ne ꝑuerſitate eoꝝ ſb̓uerteret̉ .i. ſenioꝝ. Ad hoc ꝓhibui. vt cuſto. v̓. t. qd̓ alit̓ fieri n̄ pot̓atSic ꝓhibui pedes meos a via eorū: ꝙA iudiciis tuis nō d̓clinaui: qꝛtu legem poſuiſti mihi.Nō d̓clīaui a iudicijs tuis. id ē ab his q̄ꝯſtituiſti ad regl̓aꝫ viuēdi.ᶻ id ē a ſemitꝭvet̄is l̓ noue legis.ª Huiꝰ rei ē cā. qꝛ tu n̄moyſes. legē. id ē euāgeliū. po. mihi. Ul̓ita: iō ꝓhibui pedes. qꝛ A iudicijs tuisn̄ d̓clīauiʸ i. ſꝑ timui iudicia tua. Un̄ alibi. A iudicijs enī tuis timui et ſꝑ eis credidi. qꝛ tu intꝰ digito tuo. legē poſuiſtimihi .i. ſcpͥſiſti ī corde. n̄ vt ſicut ẜuus timerē. ſed diligerē. Un̄ ſb̓dit:Quā dulcia faucibꝰ meis eioquia tuā: ſuꝑ melori meo.Qua dul. fa. . d. ītellexi mēte et īpleui oꝑe. ⁊ et̄ ānūciaui alijs. ⁊ hoc ē. Quādul. ſt elo. t. ī qͥbꝰ remiſſio ⁊ vita predicat. fau. m. cordis. n̄ carnis ad d̓glutiēdū⁊ ori. m. ad loquēdū. faucibꝰ nāqꝫ d̓glucit. ore loqͥt̉. ⁊ loquēti ſūt dulcia. et hocſu. m. Alij int̓pretes dict̉. ſu. m. ⁊ fa. o. m.Et noͣ ꝙ vbiqꝫ ī his ꝯꝑatōibꝰ n̄ ſic̄ pōitſꝫ ſuꝑ. quia hec diuinis nō poſſunt ꝯꝑa