Aug. Caſſi. Ambro. īPs CXVIII
cerna. ⁊ nec hō ſit v̓bū qd̓ ē lumē. nec illd̓v̓bū ſit lucerna. Māifeſtū ē d̓ hoc n̄ hͦ agivbi idē v̓bū. Lumē et lucerna dr̄. ⁊ noͣ ꝙpͥus dixit. pedibꝰ deīde ſemitꝭ. vt nos pͥꝰclarificati cord̓ pꝰ rectꝭ greſſiōibꝰ ābulēꝰIuraui ⁊ ſtatui cuſtodire iudiciā: iuſticie tue.Iuraui et ſta. Q. d. v̓bū ē mihi lumē. etiō preeūte hac luce qͣi ī lūine ābulās. Iuraui alioquī: īfirmis dicit ieſus n̄ eē iurādū oīo. Nēo enī bn̄ iurat. niſi qͥ pōtſcire qd̓ iurat. ¶ Deīde expōit iurare. ⁊ ꝓid ē ſtatui. qͣi ꝑ ſacr̄m. qꝛ ita fixꝰ ē ī eo. vtſtatuere habeat̉ ꝓ iuratōe. ⁊ ē ſēſus. ac ſidicat. Ego tāqͣꝫ bn̄ ābulās ad lucernā ⁊rectas ſēitas hn̄s. Iuraui et ſta .i. firmit̉ſtatui. Quid? cuſto. iu. iuſti. t. int̓ qͥlibꝫꝑicl̓a. Qd̓ fit ꝑ fidē. dū ſb̓ deo iuſto iudice. nec bonū ſine fructu. nec malū īpūitū credit̉. iō ait: ſta. cuſto. iu. iuſti. t. vtcredāt .ſ. cuiqꝫ retribuēdū eē ẜm meritaet etiā que hic agūt̉ ī bōis et ī mal̓: iuſtoiudicio dei fieri. vt a nll̓o moueat̉ ꝑfectꝰſꝫ ꝓ hac fide grauia ſuſtīet. Unde ſb̓ditHūiliatꝰ uſquequaqꝫ: dn̄e uiuifica me ſcd̓m uerbum tuumHūiliatꝰ ſū. Ꝙ. et iō. qꝛ cuſtodio. Hūiliatꝰ ſū vſ. vel vſqꝫ valde. ſa ꝑſecutore n̄dico. hūiliaꝫ me vt hūilitatē. que in precepto ē. ītelligi ſit neceſſe. ſꝫ hūiliatꝰ ſumvehemēti ꝑſecutōe.ʳ ſꝫ ne fides deficiat.o do. viui. ẜm v̓. tuū .i. ẜm ꝓmiſſū tuumvt cuſto. iu. iuſti. t. Alit̓ ⁊ aīa morit̉ ī tribulatōe. niſi viuifices. Uel d̓ v̓tute hūilitatis agit̉ cū ait: hūiliatꝰ ſū vſquequaqꝫ. Hoc volebat qͥ cuſtodit iudicia iuſticie. beatꝰ qͥ gl̓at̉ hūilitate. magiſqͣꝫ poteſtate. Ptās enī decipit. Hūilitas nō d̓ſtituit. iō o do. viui. m. ẜm ve. t. vt ẜmv̓bū tuū viuā. et oīa cū rōne faciā. Et o:Uolūtaria oris mei buplacitafac dn̄e: ⁊ iudicia tua doce me.Dn̄e fac voluntaria oris mei beneplacita. ſid eſt ſacrificia laudis charitate nontimore oblata: placeant tibi. ne reꝑbes.ſed apꝑba ſacrificia laudis ꝯfeſſione ob
lata charitatis. non alio modo. ei iō bn̄ait voluntaria. Uoluntaria enī eſt confeſſio laudis. qͣꝫ iſte inter āguſtias offertqua oblatione placatus: etiam iudiciatua doce me. que fidelibus aperis.ª queſepe dixit ſe accepiſſe ex ardore cordisiteꝝ petit. Iā enī nouerat. ſed querit addi. Ideo doce. qꝛ:Aīa mea in māibꝰ meis ſēꝑ: etlege tuā nō ſum oblitus.Anima mea eſt in manibus meis ſemperPlures libri habent. in manibus tuisUnde nullus poteſt eam rapere. Unde:Iuſtoruꝫ anime in manu dei ſunt. ī cuiꝰmanu et nos ſumus et ſermones noſtri.et tuis manibus adiutus. legem tuā nōſum oblitus. Inde poteſt videri animain manibus dei locata. Hoc quidē plane ē. ſed nō nulli cōdices hn̄t. Aīa mea īmāibus meis ſꝑ.ſqd̓ qūo intelligit̉ ignoro. Uidet̉ iunior ille filius aīam in māibus ſuiſ habuiſſe. dū dixit pr̄i. Da mihiportionē ſub̓e. que me ꝯtīgit. Un̄ ꝑieratideo mortuꝰ erat. niſi dicat̉. Aīa mea eſtī māibus meis ſꝑ. ſi. in oꝑibus meis. qꝛſꝑ laboro. ꝓ aīa eo ꝙ ea ſꝑ offero tibiviuificandā. vt alibi dicit̉. Ad te leuauiaīa mea. Un̄ ſb̓dit: et legē tuā nō ſū oblitus. Nō ordinē verboꝝ et vide qualit̓iſte ꝓfecit. hūiliatꝰ enī viuificat̉. ẜm promiſſū dei viuificatꝰ ſpū volūtariꝰ ē miniſter. n̄ ex neceſſitate. Deīde tal̓ ſcūs: docet̉ iudicia dei queſiuit īſcrutabilia. hecāt ſt̓. vt n̄ reddat mala ꝓ mal̓. hoc āt doceri pōt. qͥ aīaꝫ ſꝑ ītēdit ad deū. et legisdei n̄ ē oblitꝰ. Un̄ iſte iā letꝰ ⁊ ſecurꝰ dic̄Poſuerūt pcc̄ores laq̄uꝫ mihi⁊ d̓ mādatis tuis non erraui.Poſuerūt peccatores. Ꝙ. d. nō ſū oblitꝰlegē tuam. et ſic licet peccatores ponantlaqueum: non erraui. et hoc eſt: Poſuerunt peccatores laqueum mihi. ⁊ de madatis tuis non erraui. Vandata dei ſūtceleſte antidotum contra laqueos et venena ſeculi quibus non capit̉. qui a madatis tuis non declinat. quia iuxta ipſanon in ipſis ſunt inſidie. Et ideo: