OSLXVIII.

to nō ꝯfunderent̉ ſuꝑ me. Qm̄ ego ſuſti.obpro. ī cōuicijs: vt qd̓ ipſi dicūt: ī beelzebub eijcit demonia. potator vini eſt.vorax eſt. ꝓpt̓ te. nō ꝓ mea culpa: vl̓ aliare. Ꝙ. ʳnon eſt magnū ꝙ ſuſtinui: ſed ꝙꝓpter te. et oꝑuit ꝯfu. fa. m. ꝯſputam.Hoc ſolet euenire in bono laceratis: quiſolent tanto ampliꝰ ad tꝑus triſtes efficiquāto ī ſe ꝯgnoſcūt iniqua ꝯfingi. vl̓ ẜmaliā litterā. et loquitur totus chriſtus.oꝑuit: vt videbatur. fa. m. ꝯfu: vel irreuerentia .i. impudentia quā oportet noshabere īter eos quibꝰ diſplicet chriſtus:ne erubeſcamꝰ de eo: etExtraneus factus ſum fratribꝰmeis: ⁊ peregrinꝰ filiis matrismeę.Fratribus meis. ꝯgnatione carnis. factꝰſum extraneus. ſicut Ioſeph ſuis: qꝛ nōcredunt mihi. et ꝑegrinꝰ fi. ma. m. i. ſynagoge. ꝑegri. vl̓ hoſpes. alia lr̄a .ſ. quiad tempus in domū recipitur: nō vt frater chariſſimus ꝙ ego erā eis. ꝑegrinuseis fuitᶠ cū dixerūt. hunc neſcimus vndeſit. Sed quare hoc?m̄ zelus domꝰ tue comeditCme: ⁊ obprobriā exprobratiuꝫtibi ceciderūt ſuper me.Qm̄ zelus do. t. i. īdignatio qͣ indignabar eis ꝓ domo tua. vl̓ zelus .i. amor domꝰ tu. cō. me. ʸ quia ꝑſecutus ſum in eisvel illis iniquitates eoꝝ dum flagellauiī templo male verſantes.ᶻ flagello de reſticulis facto: emētes et vendētes eijciendo dicens. Domꝰ mea do. ora. voca. velita diſtingue: ideo hoc. Qm̄ zelus do. t.fuit mihi. et ille zelus: comedit me .i. fuitmihi cauſa mortis. Quid iſtū zelum ſequit̉ adiūgit. et obpro. expro. vel īꝓꝑantium tibi olim ī deſerto. ceciderūt tandēſuꝑ me. quia increpati iudei ꝯuicia. Ꝙ.tela ſuꝑ eum miſerūt: vt nōne hic ē filiꝰIoſeph: īꝑꝑantiū tibi: vt qn̄ dixerūt. nūquid poterit ꝑare menſam in deſerto: etillud. Iſti ſunt dij tui iſrael. et ideo: nūceadē dicit ꝯuicia ſuꝑ ſe cadere: que olim

exprobrabāt: vt ex ꝯſuetudine īpia: ⁊ nōnouerit iudeas eos hec feciſſe. vel ita obprobria nunc exprobran. ti. in me. ſquiaquicūqꝫ exprobrat chriſto et patri. cecid̓.ſuꝑ me. quia me īuenerunt. Cadunt enīſuper nos mala quādo vitare nō poſſumus. ceciderunt ergo ſuper chriſtum .i.effectum habuerunt.Et operui ī ieiunio animā meā⁊ factu eſt obprobrium mihi.Et oꝑui in ieiu. Ꝙ. quodā pallio triſticie. aīam meam .i. voluntatem. vel opuianimā meā .i. non exercui potentiaꝫ vindicando. et hoc in ieiu. ſalutis eoꝝ: quiaſicut eſuriebat et ſitiebat chriſtꝰ eorumfidem et ſalutem. ſita ieiuniū chriſti fuitquādo defecerunt qui in eum crediderant: et ſicut in paſſione fel et acetum inpotum oblatum cum guſtaſſꝫ noluit bibere. ita preelegit potius ieiunare qͣꝫ fel:vl̓ acetum accipere .i. veteres: et amarosqui nō intrant in corpus eius. et hoc ꝙab eis ieiunaui .i. non conſenſi eis. et factum eſt mihi in obprob. detractionis etirriſionis. Ꝙ. ideo inſultant mihi qd̓ patuit in ſputis et colaphis. et huiuſmo d̓Cur factum eſt in obprobrium?Et poſui ueſtimetum meum cilicium: ⁊ factus ſum illis in parabolam.Et i. quia. po. veſti. me. cili. fi. oppoſuiillis mortalem carnem in qua ſeuirent. ⁊occului deitateꝫ ſacco carnis. Eiliciuꝫenim eſt mortalis caro quā chriſtus induit: vt de peccato damnaret peccatum.Cylicium eſt lugubris caro: vt ꝙ fleuitſuꝑ hierl̓m: et pro Lazaro. vel ita illi ſuttales. Et tn̄ ego po. cyli. veſti. meū .i. eosaſꝑos. volui mihi veſtimentū effe. ⁊ fac.ſum ill̓. in ꝑa. ʸ irriſoriam .i. in ſimilitudinem maledicti: vt cuilibet maledicendo dicerent: ſic tibi contingat: vt chriſtocrucifixo. vl̓ fac. ſū il. in ꝑa. qꝛ ꝑabolaseos docebā. vn̄ vobis datū ē noſſe myſt.reg. de. ceteris aūt ī ꝑabolis. ⁊c. et tunc.