P SAII. .XIIII.Augꝭ Ca
te ſancto eius ſcꝫ de ſancta eccleſia ad altare dei ſcꝫ ad illud inuiſibile altare celeſtis Hieruſalem. quo nō accedit aliquisiniuſtus. Qui vero accedit: ſumit̉ inholocauſtū diuino igne totus incenſusad quod introibo? Sicut pontifex adſancta ſanctoꝝ ſolus intrabat. ¶ Notaꝙ ad altare miſſam celebraturus ſacerdos aſcendens: ait. Introibo ⁊cꝭ. Deſiderio em̄ ⁊ amore ſuperioris inuiſibilis altaris hoc viſibile adire cū mōdeſtia debet. eterna et non caduca petiturus vtChriſti celſitudinem humilis ſequatur.Quod ſit illud altare exponit dicens. addeū ſcꝫ introibo qui letificat iuuentuteꝫmeāʳ .i. nouitatē. qui ante ꝯtriſtauit vetuſtatē. Et ideo:Confitebor tibi in cythara deus deus meus: quare triſtis esaīa mea et quare conturbas meConfitebor tibi in cythara. Cythara abinferiori reſonat ſicut pſalteriū a ſuperiori. Qui ergo precepta dei facit. et nonpatit̉ in pſalterio ꝯfitet̉. Qui vero facit⁊ patit̉ quod eſt ex inferiori natura in cythara ꝯfitet̉. Et eſt ſenſus. Confitebor tibi in cythara de. d. meusᵖ .i. gratias agātibi in tribulatione. Unde ſupra dixit.triſtis incedo. Ecce iſte ſupra triſtis demalis ſeculi: de bono intellectu ſibi gaudiū facit. ſed quare triſtis ⁊cꝭ. Uel ita iūge. quia ꝯfitebor. ergo quare triſtis esanima mea? hoc dicit. quia vult eā erigere ad meliora. Vel forſan quia nō poteſt vitare omnia peccata: timet. Difficile em̄ purgata vita inuenit̉ cū ille iudicat qui nouit ad liquidū et purū iudicare: quia etſi iā probabilis vita eſt int̓ hominesᶠ vt non habeant quid iā reprehendant iuſte. inuenit tn̄ in homine quid reprehendat deus. Quod nec ille ipſe quiiudicandus eſt forte videt. hec timens anima ꝯturbat̉. Unde ſubdit. et quare ꝯͣturbas me. rationē? Frequent̓ et vehementer ꝑſuadet triſticiā huius ſeculi fugiendā. que patientiā et charitatē et ſpeꝫextinguit. et totā vitā bonā ꝯfūdit. potiꝰ
Spera ī deo quoniam adhucconfitebor illi: ſalutare uultusmei et deus meus. Spera in deo.non in te. Quid em̄ es in te? Quid es d̓te? Ille ſit ſanitas in te qui ſuſcepit vulnera de te propter te ⁊ potes ſperare qm̄adhuc ꝯfitebor illi. Quid illi ꝯfiteberꝭ.Hoc: tu es ſalutare vultus mei: quia tume ſaluabis. et deus meus. quia creaſti.eger ad te loquor. agnoſco medicum velmorbū. non me iacto ſanū. Unde alibiĘgo dixi do. miſerere mei ſa. ani. meā. qꝛpecca. tibi. Hec vox fratres tuta eſt. ſedvigilate in operibus bonis. tange pſalteriū obediendo. tange cytharam paſſiones tolerando. frange eſurienti panē tuum inquit Efaias. Ne putes ieiuniū ſufficere ſine elemoſynaº et or̄one. ieiuniū tecaſtigat. ſed alterū non reficit. fructuoſeerunt anguſtie tue ſi alteri preſtiterꝭ latitudinē. Alijs ergo da quod tibi denegaſti. qͣꝫ multos em̄ pauꝑs ſaginare poteſtintermiſſum hodie prandiū. Ita ergo ieiuna vt alio manducante: prandiſſe tegaudeas. Hylarem em̄ datorem diligitdeus. Si panem dederis triſtis: et panēet meritū perdidiſti. ī ergo ex animo fac.et inſta orationibus. qͣꝫ celeriter accipiunt̉ orationes bene oꝑantiuꝫ. et hec eſtiuſticia hominis in hac vita: ieiunium:elemo ſyna et oratio. Uis orationē tuamvolareᵐ ad deum fac illi duas alas. ieiuniū et elemoſynā quibus volet ad deum. Tales nos inueniat vt ſecuros nosinueniat lux et veritas dei. cum veneritliberare nos a morte qui iā venit ſubireꝓ nobis mortē.Pſalmus .X.III.I.In finem pſalmus filiis Chore ad intellectum.N fine pſal. fi. Cho. ad intel. Sciendumeſt ꝙ in veteri teſtamento multis et abūdanter ꝯtulit deus bona temꝑalia tanquā rudibus et ad ſeruiendum alliciendis: et paucos affligi permiſit. In nouo aūt teſtamento econtra paucis fide-