Ps XXIITAug. Caſſi.

lium flores mundialiū rerū apponit. ⁊multis ſb̓trahit. et affligi permittit. caſtigans eos tanqͣꝫ filios. vt ſint filij chore .i. paſſionis. ⁊ diſcant alia bona eſſe q̄renda. que non ſint ꝯmunia malis .i. ſpiritualia et eterna. que figurāt̉ ꝑ illa tꝑalia. que populo rudi data ſt̓. Inde eſt ꝙꝓphetie d̓ veteri teſtamento ſūmiſſa vocę terminant̉. epiſtole v̓o de nouo teſtamento eleuata voce finiunt̉. quia ibi tēporalia quibus erant graues manꝰ moyſi ꝓmittebant̉ ⁊ ꝯferebant̉. Hic āt ſpūalia ⁊ eterna que ſurſū ſunt. Und̓: intitulo bene ponit̉ ad intellectū. et eſt ſenſustituliʸ. Pſalmus iſte dirigēs nos in finē.ſ. in chriſtū. cantat̉. vel attribuit̉. filijschore .i. paſſionis .ſ. ſanctis martyribuſquoꝝ vox eſt hic ad intellectū .i. vt intelligantꝭ. cur martyres deꝰ videt̉ relīquere ſb̓trahendo tꝑalia. ⁊ affligi ꝑmittendo. cū patres antiquos inuehit. ī manuvalidaſ. ⁊ eis appoſuerit tꝑaliaʳ. quodideo facit deusᶠ .i. ad tꝑalia non auditvt ab eo deſiderent̉ eterna. et hec: non ament̉. Hoc ergo intelligētes. nec ſic querant ſibi fieri. ſicut rudibus factū eſt. ill̓ꝓſpera ꝯceſſit deus vt crederēt. iſtis aduerſa infert: vt futura querāt. ſed ſciāt ꝑtēporalia illoꝝ figurari ſua ſpiritualiaet eſt iſte pſalmus confortatio infirmoꝝ¶ Intentio: monet ad ꝯtēptū terrenoꝝ⁊ ad appetitū celeſtiū. Hodus. Triꝑtit̉ꝰeſt pſalmus. Primo. diſtinguit beneficia dei. oſtendens que incipientibus data ſunt in mūdo. ⁊ que ꝑfectis dabunt̉ īcelo. Scd̓o: enumerat mala. que hic ferunt boni. non tn̄ obliti dei: ibi. Nūc ātrepuliſti. Tercio. precat̉ auxiliuꝫ. vt hicafflictis: tꝑe reſurrectionis chriſtus ſubueniat ibi. Exurge qͣreʰ. Propheta ergoin ꝑſona martyrū. vt magis ſit miꝝ relīques pn̄tes ſāctos recolit pręterita dicēſEus auribus noſtriſaudiuīꝰ patres noſtriānunciauerūt nobis.Deus. primū dicit deus. ꝙ facere ſoletaliquis letus. vel grauiter afflictus. au

ribus noſtris audiuimus .i. diſcretionerōnis intelleximus. cuꝫ patres docerentnos. ideo dicit audiuimus. vt maior fides ſit rei. ne putet̉ ambiguaº. a quibusaudiſtis patres. non iuuenes. vt videātur veri noſtri. qui ſuis nō niſi certa dicerēt ānūciauer̄t nob̓ .i. retuler̄t. Quid?Opus quod operatus es ī diebus eoruꝫ ⁊ in diebus antiquiſOpus qd̓ oꝑatus esᵛ. et ſi ſꝑ operet̉ deus: tamen operari dicitur. quādo aliqd̓ſignū nouitatis oſtendit ideo dicit hic.Opus qd̓ operatus esʸ. vt eſt eductio d̓egypto. et in terrā promiſſiōis inductioin diebus eoꝝ .ſ. in diebus antiquiſ oꝑatus es opus. hoc .ſ.Manus tua gētes diſperdidit⁊ plantaſti eos: afflixiſti populos ⁊ expuliſti eos.Manus tua gen. diſꝑ. Uel ita. Opus qd̓op. es in die. e. l. Hoc non mutat̉ ⁊ etiaꝫqd̓ operatus es in diebus ātiquis. ſicuteſt creatio celi et terre. que oīa ſpiritualiter implentur in nobis. Manus. Exequitur opus qd̓ fecit in diebus patꝝ. Manꝰtua .i. poteſtas diſperdidit morte et alijſmodis gentes: terre ꝓmiſſionis .ſ. amorreū. eueū. etheū. et alios. ⁊ plan. e .ſ. patres. et hoc: nō facile. īmo afflix. po. quiibi erāt. qui alit̓ n̄ cederēt. qꝛ fortes erant⁊ expu. e. a t̓ra ꝓmiſſiōisʸ. Tu feciſti hecNō enī in gladio ſuo poſſiderunt terrā: ⁊ brachium e oꝝ nōſaluabit eos.Nō enī ipſi ī gla. ſ. poſ. t̓. ʳ. hoc iō dicitqꝛ forſitā putarēt̉ ex ſe fortes. ⁊ brach. i.robur eoꝝ. nō ſal. e. ſ. Ꝙ. nec ꝑ ſe habuerunt terrā nec per ſe ſunt ſaluati.Sed dextera tua ⁊ brachiumtuū ⁊ illūinatio uultus tui: qm̄complacuiſti in eis.Sꝫ dex. t. l. i. potētia tua ſaluabit eos. ⁊brachiū tuūſ. id eſt filius. ⁊ illuminatōvultꝰ tui .i. ꝓpiciatio pn̄tie tueʳ. Iō enītalibꝰ ſignis eis affuit deꝰ. vt pn̄s intel