Aug. r Caſſi.Ps

XXXXII

Deus iudica me. in futuro ſeparando amalisʳ. Iſte videns miſericordiā: non timet iudiciū. ideo ait. Iudica. Ꝙ. non timeo iudiciū. quia noui miſericordiā tuam. non metuo vltorē. quia agnoſco indultorē. Timere poſſē. ſi diſtricte mecūageres. ſed nō intres in iudiciū cū ſeruotuo dn̄e. Miſericordia tua mihi opus ēNā ſi iudiciū. vel iuſticiā exhibueris ſine miſericordia. quo ibo? Si iniquitateſobſeruaueris quis ſuſtinebit? In miſericordia ergo tua ſperandū eſt. et humiliconfeſſioni inſtandū. Unde iudicij metꝰtollit̉. vel mitigat̉. vt metuꝫ pene. ſuꝑetſpes glorie. Oīs tamen homo: iudiciuꝫhorret. Quid enī faciet virgula deſerti.vbi concutit̉ cedrus paradiſi?ʸ ⁊ hic interim diſcerne. ſi non locū. ſaltē cauſammeam. ſid eſt mea merita. que ſūt cauſavite. de gente non ſancta. cum qua eſtmihi par infirmitas. ſed diſpar conſcientia. et deſideriū ſcilicet ab hoīe iniquo. ⁊doloſoʳ. Hec eſt gens non ſanctaº. Iniquus eſt. qui aperte mala facit. doloſuſqui occulte. erue meº. Hic ī preſenti. neab eis corrumpar. Uel de futuro totumaccipi poteſt: ſic. Iudica me deus. Hecdicendo. non petit peccata ſuaʸ diſcuti.qd̓ periculoſum eſt. quia aſtra non ſuntmunda in cōſpectu eius. et in angelis reperit prauitatemª. ſed cauſam ſue retributiōis ab impijs ſeparari. vt hedis poſitis ad ſiniſtram. ipſe cū electis ſit ī dextera. Unde: addit. et diſ. cau. m. de gen.non ſanc. qd̓ exponēdo ſb̓dit ſcilicet abhomine doloſo et iniquo erue me in iudicio. Gens non ſancta eſt: iniquus etdoloſus a quibus in iudicio ſeparaturQuia tu es deus fortitudomea quare me repuliſti: ⁊ quare triſtis incedo dum affligetme inimicus.Quia tu es. Ꝙ. erue. Quia tu deus esfortitudo meaʳ. non mihi arrogo fortitudinem. qua opus eſt inter hec ſcandala. quare ergo me repuliſti ẜm qd̓ videtur?. Miratur cuꝫ deus ſit eius fortitu

do quare modo videtur repelli: Deſiderans enim putat ſe repulſum. ideo quianon ſtatim habet qd̓ optat. ⁊ quare triſtis: ideo triſtisʸ. quia ⁊ ſi non vinciturvel. id eſt ſaltem periclitatur. id eſt pericula patitur incedoſ. cauſā triſticie querit iſte: que eſt peccatum. ſicut cauſa leticie eſt iuſticia. Unde eſaias ait. Omnemflatuꝫ ego feci propter peccatum. modicū quid contriſtaui illum. ſic eniꝫ. id eſtpro peccato punit deus. ideo triſtis. dūid eſtʳ. quia affliget me tētationibus hicin preſenti. qd̓ non ibi faciet .i. in futuroinimicus.Emitte lucem tuam ⁊ ueritatētuam: ipſa me deduxerunt etadduxerūt ī montem ſanctuꝫtuum ⁊ ī tabernacula tua.Emitte ad iudicandū. hoc iō qꝛ orat chriſto adueniente ad iudicium: tollet̉ omnis triſticia a ſanctis. lu. t. et veri. t. id ēchriſtūᶠ. Lux enī mundi ⁊ veritas patriſeſt chriſtusʸ. qui veniēs in primo aduētu: modo diſcernit cauſā meritorū. ⁊ inſeculo: eruet ab iniquo ⁊ doloſo. quiamittit angelos ſeparatores. qui ſeparabunt triticū a paleis. ⁊ a zizanijs. vt colligant de regno eius omnia ſcandala. Emitte. ⁊ ita erit. quia certi iam pignꝰ habemus. quia iam ipſa. id eſt lux ⁊ veritaſme deduxerunt a peccatis. et adduxerūtin montem ſanctum tuumᶠ. id eſt in eccleſiam preſentem. que eadem eſt ⁊ tabernaculum. Vnde ſequitur. ⁊ in tabernacula tuaᶠ. que ſunt peregrinantiuꝫ. ⁊ militantium. Quamdiu enim ſumus ī corpore. peregrinamur a dn̄o aduerſus diabolū militantes.Introibo ad altare dei: ad deum qui lecificati uuentute meāEt introibo. Secunda pars vbi agitde leticia finali. pro quā laudat deum im tribulatione. qui ſuper triſtis erat. Un̄: ⁊ ſe ꝯfortat. Quaſi diceret. Deduxiſti me ī tabernaculaſ. vbi nos poſiti hoc ſꝑamus. qd̓ etiā Introibo. d̓ mō-