PS AL. XXXIIIIAuʳ Caº
uit. et reſpiciens veritatem ad quā ſe extendit. Ꝙ. in medio poſitus. ait ergo. Etnunc poſtqͣꝫ tranſiliui tanta. que eſt expectatio mea .i. finis meus. Unde ſupradixit. Notū fac̄ mihi dn̄e fine meū. expectatō dicit. ſquia nemo hic perfectus eſt.nōne do. qui eſt ſuꝑ omnia .i. Chriſtus:Ꝙ. mea expectatio eſt expectatio pͥmi aduentus Chriſti vel ſeculi. que dicit̉ expectatio: quia cū mora eſt. et quia interimmulta ſuſtinet. et ſubſtantia mea. Ꝙ. vere O tu dn̄e es expectatio. et .i. quia ſubſtantia mea apud te ꝯſiderata .i. ẜm qd̓erit in futuro qn̄ erit impaſſibilis et immortalis eſt. Uel ita. ſubſtantia mea apud te .i. quia preuideo ſubſtantiā meādicit Dauid. apud te futurā per vnionēꝑſone eſt. Uel ita. ſubſtantiā dicit. nonillam actualem ab Adam ꝯtractam. ſedbone ꝯſcientie poſſeſſionē. et hoc eſt. ſb̓ſtantia mea. nō illa vetus Ade ſed pureꝯſciētie poſſeſſio qua interior homo ſuſtentat̉ et paſcit̉. eſt apud te. nō in ſaculis noſtris eſt ſed an̄ deū cui placet. Uelita. ſubſtantia mea apud te eſt .i. ad te tē̄dens. iam incipit eſſe aliquantulū. Sedquia nemo ſine peccato eſt quantuncunqꝫ tranſilierit: peto:Ab omnibusⁱ iniquitatibꝰ meis erue me: opprobrium inſipieci dediſti me Erue me ab om. in. meisUel ſic ꝯtinua. te expecto. ideo. Erue meab om. ini. meis quia multe ſunt etiā iuſto. ab omnibus dico. ſcꝫ nō ſolū ab eisque tranſiliui ne reuoluar in ea. ſed abomnibus omnino. ita ſentire non impedit ꝑfectionem ſed facit. Imꝑfectus em̄eſt homo: quia nondū accepit quod optat. ꝑfectus tn̄ quia ſcit hoc ipſum quoddeſit ſibi. opprobriuꝫ inſi. dedi. Q. d. etquia ſic ago. opprob. ⁊cl. Uel ſic iunge.ideo debes eruere: quia dediſti me opp.inſipi. Stultus qui remanet in vanitate. irridet bonis moribus ꝯtra quem.Sequitur.
Obmutui et non aperui osmēum quoniā tu feciſti: amoue ame plagas tuas. Obmutui. habitus opprobrio tacui. nō egi ꝯtentioſe ꝯtra eos. et non apperui os meū .i. nō egimurmure ꝯtra deum. et hoc a te. qm̄ tufeciſti me talem dans mihi patientiam etquia talis: amoue a me pla. Uel ſic iunge. Erue ab iniquitate peccati et etiam amoue a me pla .i. paſſioneꝫ et timorem.quod potes quia feciſti eas. et hoc eſt qd̓ſequit̉ tuas .i. a te factas. Et neceſſe ē vtamoueas: quia defeci et hoc eſt.A fortitudine manus tue: egodefeci in increpationibus.A fortitudine em̄ vi. tu .i. a forti potentia tua ego defeci. et hoc in increpationibus quibus humanū genus increpuiſtiquod tn̄ ex merito noſtro eſt qd̓ eſt.Propter iniquitatem: corripuiſti hominem. Propter ini. noſtraꝫdico in increpationibus que tn̄ ſunt adcorrectionē: quia ꝑ eas corripu. hō. Aliliter em̄ iniqͥtas incurata ꝑmaneret. Aliter ab illo loco. Obmutui et legit̉ hic alia lit. videlicet. Obſurdui. Ꝙ. Dediſtime opprobriū inſipiēti. Ad cuius ꝯuicia ego obſurdui: et non aperui os meu.i. nec conatus ſuꝫ loqui: quia fruſtra loquerer cū illi ſint incorrigibiles. et qmtu fe. me. amoue a me plag. tu .i. flagella tua .i. quia feciſti me: noli me exterminare tm̄ cede vt ꝓficiam nō vt deficiamtm̄ tunde vt producar nō vt comminuar. Ꝙ. d. Ille qui creauit ille recreet. Afortitudine. Ꝙ. d. plagasᶻ amoue. Plagas dico grauiter illatas a forti. ma. tueego defeci in argutionibus. alia lit .i. cūarguis me defeci. Arguere aūt tuum eſt.propter iniquitatem erudire. Unde ſequitur. Propter iniquitatem ⁊cꝭ. C. defeci. arguis. ſed non ſine cauſa eſt quoddefeci et infirmus ſum. immo propteriniquitatem eſt. et in hoc erudiſti hominem. alia lit. nō damnaſti. Ꝙ. tua argu