Aul CaſſiꝰPSXXIIII

Diriget manſuetos ī iudicio:docebit mites uias ſuasDiriget man. Qui ei nō reſiſtūt in iudicio futuroᶠ i. nō ꝑturbabit ī iudicio eosqui ſequunt̉ voluntatē eius nec reſiſtūtei. et docebit hic man. vias ſuas nō eosqui precurrere volūt quaſi ſe melius regere valeāt. ſed eos qui nō erigūt ceruiceꝫ: neqꝫ recalcitrāt: cū eis iugū leue imponit̉ et leuis ſarcinaUniuerſe uie dn̄i mīa et ueritas requirentibus teſtamentūeiꝰ: et teſtimonia eius.Uniuer. vie do. ¶ Quas vias docebiteos? Mīam qua placabilis ē. et v̓itatem:qͣ incorruptꝰ ē. et vni. vie do. ſūt mīa etv̓e. Ꝙ. et ſi infinite ſint: ī his tn̄ duobꝰ includūt̉ quoꝝ vnū exhibet donādo peccata. Alteꝝ iudicādo meritaʸ Mīa em̄ dimittit peccata: veritas iudicat merita ergo vniuerſe vie dn̄i ſūt duo aduentuſ filij dei. vnus miſerantis. alt̓ iudicātis .i.in illis duobus aduētibus mīam et veritatē manifeſte nobis exhibet. In pͥmomiſericordiā. in ſcd̓o veritatē. Que duotamen ī omni opere domī ſimul ſūt: etſinō nobis manifeſte appareant Tenꝫ autē ille vias eius qui exꝑtus mīam: deponit ſuꝑbiā nullis ſuis meritis liberatūſe videns. et deīde cauet ſeueritatē iudicis. Sequit̉ requirentibꝰ ⁊ c. Ꝙ. dico ꝙvniuerſe vie dn̄i ſūt mīa et veritas. qd̓ ⁊ſi nō alijs videt̉. apparet tamē requirētibus .i. his qui requirūt teſta. eiꝰ .i. paſſionē et mortē ꝑ quam redēpti ſumꝰ: et vita ꝓmiſſa nobis eſt reddita. et qͥ reqͥrūtteſti. eiꝰ .i. qͥ attēdūt que ī ꝓphetis et euāgeliſtis teſtatꝰ ē Illi em̄ ītelligūt chriſtūmiſericorde ī pͥmo aduētu et iudicē in ſecūdo: qui mites querūt teſta. eꝰ .i. morteqn̄ ſuo ſāguine nos redemit ī nouā vitaet qui reqͥrūt teſti. eiꝰ ī ꝓphetis et euāgeliſtis. vbi credētibus ī mortē ſuā vitamꝓmittit. Incredulis v̓o minat̉ morteꝫet̓nā. ¶ Ul̓ ita ab illo loco. Dulcis et c.et legit̉ totū de pn̄ti. Ꝙ. hac fiducia peto. qꝛ dominꝰ ē dulcis et rectus. dulcis:

quia ſuauia dat. rectꝰ: quia corrigit. etꝓpter hoc: qꝛ dulcis ē et rectus: iō nonex crudelitate. ſed ex benignitate dabit legē correctōnis vel charitatis. delinquētibus tamen: ſi ſūt ī via fidei. vel ad hocvt ſint ī via preceptorū dei. vel dabit inviā huiꝰ vite. vbi recte timendū ē. dabitlegem dico: et in iudicio pn̄ti quo iudicat dum punit et corripit. diriget manſuetos ad meliora id eſt ſi manſueti ſintqui corripiuntur: quod eſt ex feris domiti vt tolerent patienter flagellū emēdātis patris. medelam vrentis medici.ꝙ ſi mites ſunt id eſt leuis animi. Ꝙ. naturaliter hoc habentes docebit eos viaſſuas id ē precepta ſua. ꝓ quoꝝ neglectuvenerunt flagella. Uniuerſe. Ꝙ. docebitvias id eſt precepta ſua. vniuerſe auteꝫvie domini id ē vniuerſa precepta eiusſunt miſericordia et veritas id eſt plenamiſericordia et veritate: quod vtiqꝫ apparet requirentibus teſtamētū eiꝰ nouūquod egregie dicitur teſtamentū vbi ēclara et certa promiſſio hereditatis. qd̓etiā et morte teſtatoris confirmat̉. et te.eiꝰ .ſ. teſtimonia veteris t. vbi fuerūt ꝓphete teſtes ꝓmiſſionū.Propter nomen tuū domineꝓpiciaberis peccato meo: multu eſt enim.Propter nomen tuū domīe. Ꝙ. et quiadulcis es et rectus. ſicut oraui facies. ideſt peccaca que accuſo dimittes. et hoc ēO domine propiciaberisʸ oblato tibi ſacrificio ſpiritus contribulati: peccatomeo. et hoc facies ꝓpter nomen tuū id ēpropter gloriā tuam vt lauderis ab homine. Cauſa ad deū refert̉: et etiā hoc iōqꝛ nō negligo nec extenuo peccatū meū.ſed puto quia multū ē. Uel ita qꝛ dulciſes o dn̄e ꝓpter no. tuū qd̓ ē ieſus .ſ. ſaluator .i. vt īpleas rē nomīs tui ꝓpicia.ſacrificio ſpiritus cōtribulati oblato.pec. m. nō ſolū an̄ fidē: ſꝫ etiā ptꝰ fidē cōmiſſo: et neceſſe ē em̄ .i. quia multū ē id ēgrāde ē illud peccatū. qꝛ et ī via fidei nōdeeſt offēſio. et ideo: non niſi ꝑ te nō de