PSXXIIII

Caſſiª Auʳ Hieris temꝑis. reditus meꝰ tuā expectat miſericordiā. Duo hic ponit ꝯmendabiliadicendo: tu es ſalua. meus ⁊ te ſuſtinuiDue em̄ ſunt res que bonos faciūt. ſcꝫvt deū ſaluatorē credamus: et patienterretributōem eius expectemus.Remīſcere miſeratōnum tuarum domīe: ⁊ miſericordiaruꝫtuaꝝ que a feculo ſunt.Reminiſcere. Secūda pars vbi de peccatis prioribꝰ: et de his que quotidie fiunt: orat ꝑ miſericordiā antiquis factā⁊ qꝛ timet veꝝ iudicē. Ꝙ. dirigere et docere debes: quia tu es deꝰ. et qꝛ ſuſtinui:et ſi hoc nō ſufficit. o tu domine reminiſcereᶠ quem homines putāt oblitu. duꝫtardas miſerationum tuaꝝ .i. opeꝝ mīeet miſeri. tua. naturalit̓ tibi inſitaꝝ. Miſeratō em̄ ꝓprie eſt ī exhibitōe bonorū.Mīa que naturaliter in deo ē: que ē ipſedeus. que mīe et miſeratōnes a ſeculo .i.ab initio ſeculi ſūtʸ Nunquā em̄ ſine miſericordia fuiſti. nec peccāti homī: miſeratō tua defuit: quem nō vanitati qdeꝫ:ſed in ſpe ſubieciſti. ne ergo in me fallatquod ab initio ſeculi inceptum eſt.Delicta iuuetutis mee. et ignorantias meas ne memineris.Delicta iuuentutis mee. Ꝙ. reminiſceremiſericordie. ⁊ ꝑ miſericordiā tuam Nememineris .i. ne ſerues ad vindictamperpetuam. delicta. quibus viam equitatis dereliqui iuuentutis meeʸ id eſt. cōfidentis et precipitis audacie mee. et ignorātias vel tie. meas vl̓ mee i. peccataque ignorant̉ feci. vel que feci anteqͣꝫ crederē Delicta em̄ ſūt: quādo d̓elīquiturſcient̓ viā eqͥtatis. Iuuentꝰ non accipit̉hic ꝓ etate: ſed pro precipitōis audaciaque eſt tūc: qn̄ calor animi modeſtiā excedit. Ignoratias dicit peccata ignorāt̉facta. facimus em̄ que mala eſſe neſcimꝰetiā pꝰ fide ⁊ baptiſmū. vl̓ ignorantiasdicit peccata an̄ fide ꝯmiſſa. vel deli. iu.dicit peccata que qͣi ī adoleſcētia geſſitſ. anteqͣꝫ de domo iniqui pr̄is .i. diaboliexiret. De quo d̓r. Uos ex patre diabolo

eſtis. Delicta ignorātie dicit eaᵉ que ſūtin ꝑuulis. qui vel .i. ſalteꝫ originali peccato tenent̉. et eſt Delicta iuuētutis meeid eſt. que feci adhuc iuuenis. in domopatris mei .ſ. diaboli. et delicta ignorantie mee .i. originale peccatū: quod eſt inparuulis ne memineris. id eſt. ne reẜuesad eternam vltionem.Secundum miſericordiā tuāmemento mei tu: propter bōitatem tuā domine.Secūdū miſericordiā tuā. Ꝙ. ne memineris dico: ſꝫ potius memento mei. id ē.vide miſericordit̉ qͣꝫ fragilis nat̉e ſimtu. cuius opus eſt miſereri: et peccata dimittere Memēto dico: non ſecundū irāqua ego ſum dignꝰ: ſꝫ ſcd̓ꝫ mīaꝫ tuā qͣ mequerere dignatus es que te digna ē q. d.vt ampla eſt mīa tua: ita ample miſerearis mei. et o dn̄e memento mei. nō ꝓptermeū meritū: ſꝫ ꝓpter bonitatē tua: nat̉aliter tibi inſita q̄ oīa ex nihilo feciſti. Diſtīgue int̓ miāꝫ et bonitatē. Oīa ꝓprie ēerga miſeros. bōitas erga quoſlibꝫ. facitaūt deꝰ bonū: ⁊ a miſeris īploratꝰ: ⁊ bōitate ductꝰ. Nēo .n. bōꝰ ex ſe niſi ſolus deꝰDulcis ⁊ rectꝰ dn̄s: ꝓpter hoclegē dabit delīquentibꝰ ī uia.Dulcis et rectus dominus. Hic fit conuerſio ſermonis ad homines: quibꝰ iſtefidelis loquitur oſtendens quā fiduciaita inſtanter petat: quaſi hac fiducia peto. quia Dominus eſt dulcisʸ quia peccantibus ⁊ impijs omnia priora dimittit vbi ē grā ſine meritis. ⁊ ē rectꝰ.ſ qꝛ pꝰmiſericordiā vocatōis ⁊ venie: digna invltimo iudicio merita requiret. hoc iōdicit: ne lenitas eius ſecuros nos et ocioſos r̄d̓dat. et propter hoc ſ. quia mīaꝫprerogauit: vt perduceret in viā: dabitdelinquen. leª. id eſt correctionē vel charitatem. qua iungunt̉ deo et reconciliathomines deo: dabit ita tamen: ſi ſint invia .i. in fide. Uel dabit legē: vt pōat eoſin via. id eſt. in preceptis dei. vel dabitin via huiꝰ vite: vbi recte timendum eſtvel neceſſariū eſt. et dominus.